Paano Magtipid Ng Pera Novels & Stories

"Hindi naman pala sa ’yo pera, eh bakit ang lakas mong mamigay ng tip?” Saglit niya akong tinitigan na para bang isa akong math problem na hindi niya masagutan. Ginulo niya ang buhok niya bago bumuntonghininga. “Fine. Kung gusto mong ibalik ang sukli, pakibigay na lang sa kanya.” Itinuro niya ang isang kotse na sa tingin ko ay nandoon iyong Theros. “Bakit ako? Ikaw ang kumuha ng pera niya dapat ikaw ang magbigay ng sukli.”

Lalo akong sumimangot. “Wala kaming ipang-babayad diyan. Alam mo namang allowance lang mula kay Papa ang monthly income namin. Ikaw ang mapera dito sa ating lahat, Mal. Kung gusto mo, ibigay mo na sa akin ang bank account ng parents mo tapos ako ang magbabayad-“ “Oo na, letche! Mamaya ako magbabayad. Saan ang room niya? Gising na ba siya? Ano daw ang pangalan niya?”

saad ko sa kaniya bago ko tuluyang sinarahan ang pinto ng banyo. May iba pang paraan para kumita ng pera. May pag-asa pa para makaahon sa kahirapan. Hindi sagot 'yung pagpop*kpok para makaalis sa animoy kumunoy na ito. Hindi ganoon. Ayaw ko ng ganoon. Hindi ko ipagkakanulo ang sarili ko.

This is a confusing question. "Money. Here!" I said and took one hundred and twenty from my pocket. I showed it to him. "This thing you call money?" It's a raised eyebrow. "Yes, this is money. In Tagalog, we call this 'pera'. If you don't have this, you'll die of hunger." "P-era." He said money in Tagalog. "Wow! Cool! When I say 'money'." He spoke in English and was very happy when he said the money correctly.

Napabuntong-hininga ako pagkaraan. "Kahit mag-advance ako ng dalawang linggo sa sweldo ko, ‘di pa din iyon sasapat para sa buwang ito. Mabayaran ko man ang renta at tuition ko, pano naman pang-gastos ko?" dismayadong napatihaya akong muli at napatigig sa madilim na kisame. Sa katapusan pa ng buwan ang padala ni Papa para sa allowance ko. So ibig sabihin niyon, kailangan kong magtipid ng sobra-sobra para makaabot roon.

Nagbago na ako ngayon. Dumukot ako ng barya sa bulsa ko. Nakasanayan ko na ring nagtitira ng mga barya upang ibayad sa jeep. Mahirap din kasing magbayad ng buo lalo pa't minsan, hindi sinusuklian ang mga driver ang perang ibinayad mo.

"Huwag kayong mag-alala ako na ang bahalang magbayad no'n." "Wow huh! Birthday mo ba ngayon Beberly?" Tila nang-aasar na sabad ni Wesley. "Hindi! Sayang naman kasi ang pera ko kung iipunin ko lang sa bangko di'ba? Sabi nga nila, "life is short" kaya dapat natin'ng piliin na maging masaya habang may pagkakataon pa." Mahabang paliwanag nito na diretso pa rin'g nakatingin kay Wesley. "Kaya ginagastos ko na 'yong pera ko kasi hindi ko naman 'yon madadala sa hukay eh."

This is a confusing question. "Money. Here!" I said and took one hundred and twenty from my pocket. I showed it to him. "This thing you call money?" It's a raised eyebrow. "Yes, this is money. In Tagalog, we call this 'pera'. If you don't have this, you'll die of hunger." "P-era." He said money in Tagalog. "Wow! Cool! When I say 'money'." He spoke in English and was very happy when he said the money correctly.