Pabula Story Tagalog Novels & Stories

sabi ni Rietto. Kalimutan ang dalaga? Sinubukan na niya iyan noon pero wala namang nangyari. Hindi siya nagtagumpay. He dated many girls pero siya pa rin talaga. Si Yzainna pa rin ang laman ng puso't isip niya at ng iba pa. “Magkano ang pusta?” Saint asked. Sabay naman na sumagot ang dalawa. “Fifty pesos,” Napasinghal si Saint sa kanila. "Ang yayaman niyong dalawa tapos fifty pesos lang ang pusta niyo? Ang kukuripot niyo, mga gago!"

Kwento ni Xandra habang napanguso naman si Vivianne, “H-huh? Anong totnakin?” Tanong ni Vivianne sa kaibigan, “Pancit Kanton beh..” Natatawang sabi ni Xandra bago pa ito tumawa ng malakas.. FLASHBACK ENDS

Sa Kabanata 234: Ang Abo ng Kahapon, malalaman ni Paola na ang kamatayan ay simula pa lamang ng kanyang pagdurusa. ABANGAN ANG SUSUNOD NA KABANATA…

sabay irap ni Faith nang magtagpo ang mga mata nila ng binata. "Guwapo lang," depensa ng natatawang si Ponce. "Saksakan ng yabang." "Saksakan naman ng guwapo." "Naglalambingan ba kayo o nag-aaway?" singit ni Thea. Magkaiba ang naging sagot ng dalawa na nagkatinginan pa. "Bagay na bagay kayo," kinikilig na saad ni Thea. "Ganyang mga love story ang nababasa ko sa mga pocketbook."

Naiintindihan mo? ''Baka po kasi mabulilyaso kapag marami ang makaalam.'' ''Tatlo lang naman tayo.'' ''Apat na.'' Nabaling ang tingin nila kay Pablo na nakasandal sa gilid ng pinto. ''Ako ang ama kaya dapat alam ko rin ang bagay na gusto niyong isekreto.'' Pumasok ito at lumapit, ''Anak ano ba iyan?''

Pakiwari ko ay nakadikit na rin ang aking mga paa sa pinto ng kusina pagkakita ko sa hubad na likuran ng lalaking abala sa pagluluto. Kahit nakatalikod ito ay hindi ako pwedeng magkamali kung sino nga bang Poncio Pilato iyon. "Hindi ka pa rin ba tapos na titigan ang aking likuran? Halika, pwede kang lumipat sa harapan para mas lalo mong maaninag ang maganda kong katawan." Puno ng sarkasmo ang kanyang tinig habang binabanggit ang mga katagang iyon.

O magiging mali? “Bakit tila malungkot kang makita ako, Apo?” iyon ang tanong na lumabas sa bibig ni Abuela, pagkatapos niyang bumitaw sa yakap. Agad naman akong umiling at niyakap siya ulit. Mabilis ko namang tinago ang aking mukha sa kanyang leeg. Naramdaman ko naman ang masuyo niyang paghaplos sa aking buhok, hanggang sa hindi ko na namalayan ang mga luhang umaagos sa aking pisngi. Doon ako ngumiti ng mapait, at saka binulong ang kasinungalingang matagal ko ng nararanasan.

“Pabebe ka pa ‘e for sure naman nag-enjoy kang kayakap ako!” Arrgghh! Sh*t ka! Tabitha! Isa kang kahihiyan sa kampo ni Maria Clara! “W-What?” “What?” I mimicked him. “Huwag nga ako pogito! Pasalamat ka nga dahil diyosa ng Barangay Datung Ermita ang kayakap mo kagabi. Alam mo bang mahaba ang pila maligawan lang ang isang katulad ko?” puno ng pagmamalaking pahayag ko.

pagkukwento naman ng isa. "Ilan ba? Bilisan mo na, sabihin mo na oy, huwag mo na kaming bitinin," excited na tanong ng isang babae. "Eight packs mga te, eight pak na pak na pandesal meron ang Joshua na yon," kinikilig na sabi ng nagkukwento. Para itong bulati na binudburan ng asin at kinikiliti. Sabay-sabay naman na tumili ang lahat sa sinabi nito.

nauutal kong sabi "Saan? Nasa pagkain mo" "Sauce or noodles" wasak kong tanong sa komento niya "Both! You see, I would have explained the content plus how it should have prepared and the horrible taste came from but am running late thanks to you again" paliwanag niya sabay smirk na tinungo ang pinto. Tumalikod ako at nakasalubong ko si Annie na kumakain ng may ngiti sa labi. "Ang sarap" sigaw niya