Novel & Cerita Pabula Story Tagalog

Masaya siyang sinalubong ni Chillet. "Hoy beshhh! Kakaiba ka talaga ah! Saan kayo nagpunta ni Mr. Pogi kagabi huh?!"umaarte pa itong parang galit na kinikilig. "H-huh?" naguguluhang tanong niya. "Aysus Beshy! Wag ako nakita ko kayo, sumakay ka sa kotse niya kagabi! Ano kayo na ba?Haba ng hair!" sabi nito habang kinukulit siya.

Pinulot niya iyon, isinuot at inilagay ang dalawang daliri sa ilalim ng baba, nagpogi sign. "Mahiya man lang sana sa tulad kong single," sarkastikong sabi ni Pulahan, hindi nila namalayan na nakabalik na ito. "Baka gusto mo ring sumama sa'min, Tadeo boy. Pupunta kami sa sapa, maliligo." "Pulahan," saway ni Andreim. Tila nagningning ang kanyang mga mata sa alok nito. Walang pag-aalinlangang tumango.

"Bababa muna ako. Babalik naman ako agad. Uh~saglit lang talaga." Agad na akong tumakbo palabas ng pinto na hindi siya nililingon. Nagkagulatan pa kami ni Ate dahil parang sa kwarto ko ang tungo niya kapaga hindi pa niya ako nakita. "Oh! Kanina pa kita tinatawag. Nag-order ka ng pizza? Ba't hindi mo kinain?" "Ano—sumakit kasi ang tiyan ko kaya nag-CR muna ako. Alam ko naman na dumating ka na kaya…"

Kabanata 29 Papa I open my eyes, feeling tired. Gustong-gusto kong imulat ang mga mata pero natatalo ng sobrang kapaguran. Hindi ko na namalayan kung paano at kung saan na nakatulugan ang panlalata ng husto ng katawan. Ang tanging naalala, ay iyong pagdilim ng hitsura niya ng makita ang nakapinta sa pribadong parte ng katawan. It's no big deal dahil isa sa kasamahan naman ang nagpinta noon at babae pa.

--- wait teka. "Love triangle?" "Love triangle!, There's a three person who involve------"- i cut her off "Hep hep hep!"- Pag- iling-iling kupa "Hooray?"- parang tangang tugon nito. "Gege! "- Sabay pa kaming natawa. "Oh, anong balak mo aber?" "Balak saan?"- tanong ko pabalik. "Gaga, ang ibig ko sabihin anung balak mo sa dalawang fafable?"

Bukas na umaga ay pabalik na sila ng Palawan. Minsan pang napamangha si Cataleya sa mga mamamahaling pagkain na nakalapag sa kanilang table. Naroon ang mga pinggan, baso, at kutsara na may iba’t ibang uri. Alam naman niya kung paano iyon gamitin dahil minsan na-research niya iyon sa sinusulat na kwento. May tela rin nakapatong sa kanilang mga hita. It seems na nagkakaroon ng reality ang mga pinagsusulat niya before. At siguradong mabibigyang buhay pa niya dahil actual niyang naranasan.

Ano bang nangyayari sa akin? "Tama na nga po iyan, Tata Pedro. Baka naiilang na si Malaya sa atin," anitong sumulyap pa sa dalaga na noon ay bakas ang pamumula ng mukha. "Maiba po tayo, Tata Pedro. Kumusta naman po ang mga aanihin? Magaganda naman ba?" usisa nito sa kausap.

"Pinapalabas mo ba na mahirap ako at walang pambayad? Bakit? Mataas na ang tingin mo ngayon sa sarili mo dahil may nilalandi kang Alcantara? SLUT!" Nanginig ang labi niya sa galit. Ang lakas ng kalampag ng d*bdib niya. Hangga't maaari ay ayaw niyang gumawa ng eksena pero ganitong naagrabyado siya ay hindi siya papayag. Sinubukan niya talagang kumalma ngunit hindi siya nagtagumpay lalo pa't tila nag-echo sa utak niya ang pagtawag sa kanya nito ng slut. Matalim niya muli itong tiningnan ngunit hindi ito natinag.

“Sabina.” Parang may kumalabog sa dibdib niya. Walang maskara. Walang tux. Walang dagat o ballroom. Pero siya pa rin — si Lazaro Del Blanco, ang lalaking iniwan niya limang taon na ang nakalipas. Nanlaki ang mga mata ni Lucas habang nakatingin sa estranghero. “Mama, sino siya?” Hindi makasagot si Sabina, pero si Lazaro ang unang lumapit at lumuhod sa harap ng bata. Sandali silang nagkatitigan ni Lucas — parang may tahimik na pagkilala sa isa’t isa.

It made his heart clenched in too much joy. Bumalik siya sa labas at pinuntahan si Soriano na nagsisiga ng uling para sa barbeque na ni-request ng mga bata. Vegetable, chicken, and pork barbeque ang nasilip niyang nakababad sa marinated sauce bago isalang mamaya sa apoy. "Wala pa bang update si Miguel sa iyo tungkol sa huling kaso na idinulog sa atin ng PNP?" tanong niya sa agent na pinaypayan ang siga para mas mabilis na kumalat.