Padre Damaso Real Face Novels & Stories

Pero kaagad ding sumeryoso ang mukha nito at muli na namang tumingin sa kawalan. "Yes, I killed her, I killed your real mom for betraying me. And I wasn't sorry for what I did, co'z she deserves to die." Ma tigas na wika nito na ikina lunok ni Damon. Nag simulang manubig ang kaniyang mga mata dahil sa narinig na sinapit nang kaniyang tunay na ina. Ni hindi man lamang niya ito nasilayan. "W-what about my real d-dad? sabi mo naka survived siya sa operasyon niya. Na saan siya? Where can I find him"

“Damian. Damian Cruz.” BOOM. Ang pangalan ng lalaking malamig pa sa Baguio breeze. Damian. Infairnes may impact, parang kontrabida sa teleserye. Damian Cruz. Kung tutuusin, bagay sa kanya—seryosong mukha, malakas ang aura, parang lahat ng tao sumusunod sa utos niya. “Damian…” mahinang bulong ko. “Parang ang hirap i-nickname. Dam? Dami? Dams?” Napangiwi ako. Ano ‘to, EDSA?

Masinsinan silang nag-usap na mag-ina. “Anak, patawarin mo ako kung nagawa kong ilihim ang tunay mong pagkatao. Pakiramdam ko kasi ay hindi mo na dapat pang makilala ang tunay mong ama.” Hindi agad siya nakakibo. “Sino po ang tunay kong ama?” “Ang tunay mong ama ay si Crisanto Villareal, isa siyang negosyante. At dati nila akong katulong. Naging magkasintahan kami hanggang mabuntis ako.”

Unti-unti akong umatras para sana tumawag ng tulong nang kumunot ang noo ng lalaki. “And where do you think you’re going?” he asked. Nahinto ako sa pag-atras. Napatitig ako sa lalaki. I realized he has the features of the Ledesmas. I saw Papa’s picture once. He was so young there. This man is mature, probably the same age as Tito Ryker. But I'm sure he has a similar feature with papa. I don’t have any recollection of Papa since I was so little when he died. Pero base sa picture na nakita ko, hindi mapagkakaila na baka Ledesma tong lalaking ’to. He was also grim, kaya walang duda.

para manlang maipadama sa akin na nag aalala sya? I wont welcome him with party if ever he came back, but i still expected him, a father, to be here when i am in distress. "Why would you send Damex there?hindi mo ba alam na muntik na syang mamatay?" Galit na tanong ko kay Dad. Hindi manlang nya ipinadala ang ilan sa propesyonal nyang tauhan at naisipan nya pang ipadala si Lincoln at Rafael.Papaano kung isa sa kanila ang napahamak?

Akala ko ba ayaw ni Papa kay Damon? “Hindi po kasi siya masyadong nagkukuwento,” palusot ko, trying to keep my voice even. Anong trip ng lalaking yun at balak na magpatayo ng farm resort dito sa probinsya? He’s a surgeon, so building a farm resort seems unrelated to his profession. “GOOD MORNING, EVERYONE!” Sabay kaming napatingin ni Mama sa pintuan at nakitang pumasok si Ace.

Hindi niya kilala, pero may kakaibang pamilyar sa mukha nito — at sa kulay ng mga mata. Binuksan ni Luna ang mic. “Yes? Can I help you?” “Good morning,” magalang na bati ng matanda, bahagyang yumuko. “Are you Luna?” “Yes,” tipid na sagot niya, bahagyang nakakunot ang noo. “I’m Alfredo. Damon’s father.” Napasinghap si Luna, pero nanatiling composed ang mukha. “May I come in? I’d like to meet you… and my grandson.”

Nagtatanong siya ng "Nasaan ang bata", hindi "Nasaan si Christopher". Ang realization ay tumama sa akin na parang isang toneladang brick. Kahit siya ay hindi naniniwala na si Christopher ang kanyang anak.

But I realize something after seeing his face! "Shit! This is fucking mess!" tinitigan ko ang natutulog na lalaki at hindi nga ako nagkakamali! This is fucking Zadiel Jerezon Remejo! The son of my father's childhood bestfriend! This can't be happening!

Sa dami ng alahas ko, it's easy for me to identify the real ones to fake. --- "Masson, napag-usapan namin ni papa na sa ‘yo namin muna ibibigay ang hacienda at buong farm natin sa Villanueva,” said by our old man. I lazily sighed while Maddix tap my shoulder and Maddox laugh mouthing the word “s*cks” I raised my middle finger to him pero tinawanan lang ako ng loko. “Are you fine with it son?” ano pa nga ba ang magagawa ko?