Padre De Pamilya Meaning Novels & Stories

Buti nga naaalala niya pa na may pamilya pa siyang dapat uwian. Bigla naman akong natigilan sa naisip. Pamilya? Hindi kayo isang pamilya, Paz. As far as I know, si Pio lang naman ang inaalala nito. May anak lang kayo, pero hindi kayo mag-asawa. Ang kaisipang iyon ay tila patalim na tumasok sa aking dibdib. Bakit naman ako nasasaktan? Wala naman kaming ibang relasyon maliban sa pagiging magulang ni Pioneer.

my son pouted. Oh no. Supposed to be, we're going out now to spend my day-off, babies. But there's that guy who ruined our day. Your despicable, cruel and heartless father just came here and ruined our mommy and twins' day. "B-Baby, hindi ba this day were supposed to be our day?" I unconsciously said. "Yes, mom. Pero po, sabi po kasi ni teacher namin, a family consists of mother, father and babies. And now that daddy is here, we should rename our bonding time, mommy. It should be, family day!" my son cheerfully answered.

"Wala naman tayong pamilya. Tayo lang. Mommy lang at saka daughter. Walang daddy. Hindi naman matatawag na pamilya kung walang daddy na kasama. A family should have a mom, a dad and a child. That is what family is, mommy." "Anak, that's a definition on studies only. Alam mo, kahit na walang daddy ay matatawag mong pamilya ang grupo ng mga tao na nagkakaintindihan at totoong nagmamahalan. Tayong apat, ako, ikaw, si tinang, at si Ate Owi mo. Hindi ba, love natin ang isa't isa?" Tumango ang bata.

Pathetic. Oras na para magbigay ako ng aking speech. Ito ang aking inihanda: “Gaya ng nalalaman ng ilan sa inyo, ako po si Eliana Garcia. Sa 10th anniversary ng matagumpay na paglago ng G.E Company, nais kong batiin si Jackson Garcia, ang aking ama, ang pinakahanga-hangang lalaki sa buong mundo. Ang pinakamahusay na parent na maaari nating hilingin. Hindi kailanman siya lumiban sa mahahalagang bahagi ng aking buhay, maging sa mga parties, mga school events, at iba pa. Masasabi ko na hindi naging madali ang journey patungo sa puntong ito, binalanse niya ang trabaho at ang pagiging magulang, at ngayon, isa siya sa pinakamatagumpay na lalaki sa lungsod. Dad, ang iyong kahanga-hangang halimbawa

Mommy siya ni Arif pero feeling ko, parang hindi naman yata siya masaya na ako ang magiging daughter in law niya. Iyun nga lang, hindi ko talaga alam ang kung ano nga talaga ang pwede kong itawag sa kanya. Alangan naman Mrs. Fulgencio---Mrs. Femmy or baka pwedeng Tita na lang? Awkward din kasi kung Mommy kaagad. Pakiramdam ko kasi ay masyado pang maaga para maging komportable ako. Lalo na't hindi ko pa lubos na kilala ang ugali niya. Samantala, ang tinutukoy niyang "Daddy" ay walang iba kundi si Don Fernando Fulgencio. Ang patriarka ng pamilya. Ang lolo ni Arif.

“Thank you, Mom and Dad. Sa inyong pagmamahal, sa inyong tiwala, at sa lahat ng sakripisyo niyo... natupad ko ang pangarap ko.” Sa labas ng entablado, naghihintay ang buong pamilya niya—masaya, kumpleto, at buo. Ito ang kwento ng pamilyang pinagtagpo ng pag-ibig, pinagpala ng kabutihan, at pinalakas ng pangarap.

Mataray na tanong ni mama kaya napatikhim si daddy bago pormal na ipinakilala ang sariling pamilya niya. “I'm Maxx Giro Regio and this is my wife, Adira Regio. We're Maxence Giovanni Regio’s parents...” Hindi inabot ni mama ang nakalahad na kamay ni daddy kaya naman si papa na lang ang umabot dito bilang paggalang.

“Babe, nahanap na yung may gawa nito…” “Sino?” “Tauhan nga noon ni dad, mukhang may sama ng loob. Nauunawaan ko naman ang sama ng loob niya, my dad is really cruel…” Paliwanag ni Piere at hinawakan ang kamay ko, “Pero hindi tama na idamay niya ang pamilya ko kaya hindi ko siya mapapatawad..” Ang sinabi ni Piere ay may saysay naman, alam ko kung gaano at paano niya kami pinahahalagahan na pamilya niya.

Sagot ko. "Edi mas mapapadali na ang paggaling niya." "Padre, sa tingin mo ay ayos lang?" "Hindi ko kahit kailan tatanggapin ang nangyari sa akin. Kapag pumayag akong tumira r'on ang pamilya ko, parang sinasabi kong maayos na ko sa ginawa niya." Tila nag-isip si Padre. "May punto ka." Tugon niya at tila tumango-tango. "Nasa sa'yo naman ang desisyon."

Hindi gaya dati na boses niya palagi ang naririnig ko. "You can trust me, Ma'am. I love her and her flaws. I am willing to handle her worst mood. I will not marry her because I need a wife, I want to marry her because I want her to be my wife and build a family with her," sinserong saad ni Alejandro. Hindi ko mapigilang mapangiti sa kanya. "It's settle then," saad ni Papa at tumayo. "Huwag mo na kaming tawaging ma'am at sir, magiging parte kana ng pamilya kaya ituring mo na rin kaming mga magulang mo." Tuluyan na akong nakahinga ng maluwag sa sinabi ni Mama.