Pag Asa Quotes Novels & Stories

"Asus... Nanliligaw ka pa nga lang sa akin noon niluluko mo na ako. 'Wag ka ngang ano diyan. Hindi ako romantic na tao. Mas lalong hindi ako naniniwala sa forever." "Ayaw mo naman kasi akong sagutin noon kaya naghanap akong iba." katwiran niya pa. "Asus kunwari ka pa. Ang sabihin mo hindi talaga kayo makuntento sa isa." "Hindi ganun 'yon. Kaya marami dahil namimili kami kung sino 'yong tama para sa--"

Paglilinaw ko tapos hihilain na sana paalis si Saji kung hindi lang ako hinawakan ni Mila sa braso. "What?" "I can't let you past." Galit niyang sabi ngunit halos pumikit ako ng mariin upang pigilan ang pagtawa dahil yung kasama ko mamatay matay na kakahampas sa sarili niyang dibdib dahil nauubo ubo pa. "Spell?" "Past yung P.A.S.T. like pasta without a," naiinis niyang explain kaya naman sumama ang mukha ko at hinila na ng tuluyan si Saji papaalis sa harap ng babaeng yon.

At pinatayan na siya nito ng telepono. “Aray ko po,” bulong niya. “Na-Hulk ka na naman?” biglang tanong ni Pam na nakatayo na pala sa likod niya. “Oo.” "Bakit hindi mo kasi itry sa susunod na 'wag sumungkit sa bibliya ng quote tungkol sa pag-ibig kung ang kausap mo ay nangangatay sa usaping pera.” “Oo na.” “Halika na. Kain na tayo.”

“Isara mo nang maigi ang pinto, Paige, ha? Baka mapasok tayo ng magnanakaw—“ “Ako po ang bahala, Mama,” nagmamadaling pagputol ni Paige sa kung ano mang dapat na sasabihin ko. “Ako po ang nagsasara ng pinto po kapag po umaalis po si Papa sa gabi po.” Agad na nagsalubong ang kilay ko matapos marinig ang sinabi ni Paige. Magtatanong pa sana ako sa kaniya para linawin kung ano ang ibig niyang sabihin pero tumalikod na siya sa akin at naglakad na papunta sa may pinto. Pinagbuksan niya ako ng pinto ng kuwarto kaya’t dali-dali akong sumunod sa kaniya.

“Really, you do? But looks like you're almost interrupting half of Metro Manila with your voice. You're not bawling, I practically get it.” Nag–igting ang panga ni April sa sarcastic nitong linyahan. “I am not bawling at you. Ano’ng karapatan kong hiyawan ang isang de premierang taong sa sansinukob? Wala ‘di ba?”

--- Pag-asa at Bagong Pagbabalik Sa pagtanggap ni Adrian at ng kanyang pamilya sa mga bagong hamon, natutunan nilang hindi lahat ng pagsubok ay tumatagal. Bagkus, ang tunay na tagumpay ay nagmumula sa pagkakaroon ng tiwala at pagsasama ng buong bayan upang muling magtagumpay. Sa huli, hindi ang mga sugat ang nagsasalita, kundi ang lakas ng pagkakaisa at pagmamahal.

"For me pangit is pogi, so I smiled even more because you just said I'm pogi. Thank you, Aza." "Baliktad ba utak mo?" "Medyo," he chuckled. "Remember that sometimes, when I say something, it is completely opposite from the word I use. Example, I say "you're pangit" yet the truth is "you're maganda." tumayo siya at lumapit sa 'kin kaya napahakbang ako paatras. Akmang hahakbang pa sana ako nang hawakan nito ang aking kamay para pigilan. Akala ko kung anong gagawin niya pero pinisil lang pala ang pisngi ko. "But sometimes lang." he chuckled again kaya napatitig ako sa mukha niya.

pag-papaulit naman ni Gabby kay Mango “Pwe --” Mango stopped, “Pwetty.” nahiya naman ito sa bulol na pagsasalita. Mango came closer and buried her face in Gabby’s neck. “It’s Prrrrrre- Pretty,” Chico said, instructing ang kakambal. “Prrrray, Prrrrrice, Prrrriest. Rrrrrrrrrrrr. Bulol.” Chico said na iniinis ang kakambal.

* Matagal kong tinitigan ang mensahe. Naalala ko ang dalawang asul na linya. Naalala ko ang baby. Naalala ko ang lahat ng tuluyang nawala sa akin. Pagkatapos, nag-type ako ng sagot. Naalala ko ang sinabi ni Vance tungkol sa pagpapanggap. Neri:* I'm home. I'm fine.* Ibinaba ko ang phone. Nagsimula na ang pagpapanggap.

"Saan ka ba galing? Bakit napakarami mong dalang gamit?" “Naglayas ako, ‘Pa,” diretsong sabi ko. Napatigil siya, kita ko sa mukha niya ‘yong gulat. “Oh, don’t worry, bumalik din naman agad ako. Hindi rin ako marunong maglayas nang matagal,” dagdag ko pa, trying to sound casual. "Ano bang nangyayari sa 'yo, Paige? May problema ka ba?" Naguguluhang tanong naman niya.