Admiring Novels & Stories

At sa unang pagkakataon, malinaw at walang alinlangan ang kanyang boses. Ang halik nila ay naging mas mabagal, mas sinasadya. Ang mga kamay ni Adrian ay maingat, parang pinag-aaralan ang bawat galaw, bawat reaksyon. Sa bawat paglapit, naroon ang respeto—at iyon ang mas lalong nagpaigting sa init.

In fact, mas lalo ko siyang ina-admire dahil doon. Yes. Simple admiration lamang ito. Simple. Very simple. Hindi complicated. Hindi delulu. Hindi main character fantasy. Admiration. Kaya siguro gano’n na lang ang tingin at nararamdaman ko para kay Sir Chandler ay dahil nakikita ko na mabuti talaga siyang tao. The best na boss. Very down to earth kahit na sobrang yaman ng pamilya nila. Hindi mo mararamdaman na may generational wealth aura siyang dala.

Maybe I can be extra clingy to her? I know it's weird, even I got goosebumps! I'm so jealous of this Actor, I can punch his face and lecture him to stay away from my woman. He's getting into my nerves. "Fine! I just hate the way He looked at you! He was looking at you in the way that only I can look at you." I said and I walked away. I hate how guys admire her, I mean She's definitely admirable but She's mine. Even if She doesn't know it.

“You look… amazing.” Lumunok ako, pinapaalalahanan ang sarili ko: this is professional admiration. Not desire. Not longing. Not the fire that used to melt me from the inside out. I nod, tight-lipped. “Thank you.” Huminga nang malalim si Cairo. “I—look, I won’t stay long. I just… wanted to respect your space. And, well… respect your talent. You’ve earned it.” "Salamat," sabi ko. "Iyan lang ang kailangan ko."

“Kasi dati pa lang, Nakikita ko sa kanya ay whenever he is looking at you. He is looking at you with admiration. Like he is always looking after you. Na kahit may tao sa paligid niya hindi niya nakakalimutan to check on you” Nabuhayan si Amara ng marinig ito. “ talaga po?” “ Oo naman, kaya nga nagtataka ko noon. When you two said na nothing is going on between you two. Meron pala nagkaiba. Kung dati, tinatago niya ang nararamdaman niya ngayon he is showing it. The way he stare at you right now kita na sa mukha niya na masaya siya. The way he cares for you, hindi na siya is limited like the way he is looking after you when we are having our lunch. Siguro naman napapansin mo yon” she explains

Lumapit siya sa gilid ng kama, nakatingin sa kanya habang dahan-dahang gumagala ang tingin mula sa mukha nito, pababa sa leeg, sa collarbone, at pababa pa… Para bang pinagmamasdan ang isang obra maestra. Hindi—mas nakakagising ito ng interes kaysa sa anumang obra. Ang mga obra ay hindi natatakot, hindi nanginginig, at hindi tumitingin nang puno ng takot. Pero ang babaeng ito, oo. Bawat ekspresyon at galaw niya ay nagbibigay kay Adrian ng kakaibang kasiyahang may halong pagka-obsess.

AMIRA HINDI KO magawang maialis ang mata sa lalaking matikas na nakaupo sa matikas din na kabayo. Para syang modelo sa isang sikat na magazine. Ang matipuno nyang hubad na katawan na namumutok sa muscles ay nangingislap sa sinag ng papalubog na araw. Sinasayaw pa ng hangin ang kanyang buhok. Para syang isang magandang tanawin na kay sarap pagmasdan. Sayang nga lang at wala akong dalamg camera.

Ako naman, naghahanap ng file. Tahimik. Until she spoke. “Bakit galit ka lagi, Adrian?” Hindi ko sinagot. She tried again. “Alam mo, people respect you. Pero takot sila sa’yo. Hindi respect out of admiration—respect out of fear.” “Exactly the point,” sagot ko, malamig. Naglakad siya palapit, bitbit ang librong hawak. “Pero may kaibahan, diba? Fear makes people obey, pero hindi forever. Respect… that’s the one thing money can’t buy.”

Napangiti naman ako. I really do admire their relationship. How Dad stare at Mom with adoration and admiration visible on his eyes. How he smiled the moment he sees her even through the years of being together. Kaya palagi kong pinagdarasal sa panginoon na sana ay biyayaan niya rin ako ng ganitong klase pag-ibig. A type of love that blooms even more as days go by. They are my pedestal when it comes to a word love.

Kailangan, mayroon itong authority. Bigla siyang nag-alangang ngumiti dahil hindi naman nakangiti ito. "Salamat naman kung gano'n," sabi nito. Mas gusto sana niyang titigan na lamang ang mga mata nito dahil mas maganda pala ang mga iyon sa personal. At ang mga labi nito, hindi pala lipstick ang nagpapapula roon. Ang complexion ng mukha nito, hindi lang pala make-up ang nagpapaganda niyon sa screen. Natural palang clear iyon at halong walang ka-blemish-blemish.