Pagbalik Novels & Stories

“Actually… doble pa nga.” Doon ako tuluyang napatigil. Parang may malamig na dumaan sa likod ko. “Wait… what?” Napaupo ako nang maayos, nawawala yung kaninang pagod at katamaran. “Anong ibig mong sabihin na doble?” Bahagya siyang nagkibit balikat, pero halata kahit sa kanya, nagtataka rin siya. “That’s exactly why I’m bringing it up. Nakakapagtaka.”

Laking pasasalamat ko naman sakanya “Salamat Lianda, tatanawin kong utang na loob ito.”Pinatong nito ang kanyang kamay sa aking kamay, “babalik ako agad.” aniya, tumango-tango naman ako saka ito umalis. Kinakabahan habang hinihintay na makabalik si Lianda. Sana ay walang makahalata sa’min. Ayoko nang may mapahamak pa ng dahil sa’kin, wala lang akong ibang paraan na maisip para makatakas dito kaya humingi ako ulit ng tulong Pabalik-balik ang lakad ko sa loob ng cr. Ilang minuto na ay hindi parin nakakabalik si Lianda. Nag-aalala na ako sakanya

"Sandali... wala pala akong sapatos? Naiwan ko! Pwede ko pa bang balikan? Kaya pala nilalamig na ang mga paa ko." "Gusto mo pa bang balikan? Tingnan mo ang likod mo kung gusto mo pang bumalik." Iniunat ni Payne ang kaniyang ulo at ibinaling ito patalikod ngunit mga batang walang saplot sa paa ang nakita niyang nagtatakbuhan at naglalaro sa damuhan. Nagkibit - balikat na lamang siya at napasabi ng, " Di bale na, sila nga nakayapak rin, isa pa, mahaba - haba na itong nilakbay natin, mas nakakapagod ang pabalik."

SAGE Pagbalik namin mula Cebu, parang unti-unting bumalik sa dati ang lahat. Pero kahit gano’n, may kung anong nabago sa pagitan namin ni Nox. Hindi lang masyadong halata, pero nararamdaman ko sa paraan kung paano siya magsalita, sa mga titig na madalas niya rin namang binabawi bago pa ako makatingin pabalik. Sa simpleng pag-ngiti nya na hindi naman nya ginagawa dati.

Bahagya pa itong yumuko saka nakngising bumaling sa akin. "MARK MY WORD AKIRA. ONE OF THIS WEEK BABALIK KAU SA AKIN AND I'M SORRY KONG GAGAMITIN KO ANG ANAK KO PARA MAKUHA LANG KAU PABALIK...WEATHER U LIKE IT OR NOT BABALIK KAU SA AKIN MRS. MONTENEGRO" tiningnan ko siya ng hindi makapaniwala. Nababaliw naba ang lalaking to? Humakbang ako isang beses.

Pagbalik ni Jeric sa aming pwesto ay ang landi landi nitong nagkwento sa akin. "Baks naramdaman ko ang sandata, ang jubis (taba) at ang haba ning! haha ang sarap sarap" napapakagat labi niya pang kwento. "bet ko ning yung matangkad na moreno. Awra awra din naman sakin. naku papatulan ko yun kung hindi lang kita kasama. hahaha"

Tinitigan ko ang mga mata niya at kamlado akong tumango. Sa isang iglap, hindi na siya naghintay, at bumalik sa dati niyang ugali na walang pakielam.

Nagbalikan sila? Nagkibit balikat ako bago ako umayos ng upo at hindi pinansin ang sinabe ni Migz. Hindi ko maiwasang hindi bumalik sa nangyare sa akin sa mall. Grabeng truma ang nakuha sa araw na un lalo nat muntik pa akong makunan. I cleared my throat!

Bahagya Naman akong napahagikgik sa ginawa nito Hindi parin talaga nagbabago kahit may kaaway Basta may pagkain babalikan at babalikan parin. " Oh.... Anung tinatawa tawa mo Jan kumain kana sayang Ang pagkain" Nabalik Naman Ako sa ulirat at napatingin nalang sa kanya habang kumakain lanya nakakamay pa HAHAH iba ka talaga Ang attorney nyo na walang Arte Basta pagkain HAHAHA

mga tatlong oras pa kasi ang tatahakin namin bago makabalik ng manila "Sir sheyron , pwede ho bang magpalit tayo ng upuan? nabibigatan kasi ako sa ulo ni kira pag nakakatulog sa balikat ko" pagkukunwaring reklamo ni pat na alam ko naman ay gusto lang kami nito pagtabiin ni shey sa likod ng kotse, natawa namang sumangayon dito si shey na mukha namang wala itong magagawa.