Novel & Cerita Paghilom

Habang ang kambal ay magkayakap na nagtatatalon sa tuwa. "Dahil dyan, titingnan natin kung sino ang mga nakahula. Pero ang tanong, meron kayang nakahula? Monitor please reveal!" Nalahat ay napatingin samalaking monitor na nandoon at hinihintay ang pangalan na nakahula ng tama. Ilang segundo pa ay lumabas ang tatlong pangalan ng taong nakahula. Ang mga nanalo ay, ang isa sa mga kasambahay nila, isa sa stuff ng Queen's House at ang isa ay si Peter.

Dahil alam niya kung ano ang mangyayari kapag nagkadikit ang mga balat nila. Si Phillian ay nahinto sa harap niya, sandaling nakipagtitigan hanggang sa humarap ito sa glass wall. Inilabas nito ang mga kamay mula sa pagkakasuksok sa magkabilang mga bulsa at inilihis pa lalo ang makapal na kurtina. He opened the curtain in two-meter wide, at napa-atras siya sa bandang natatakpan pa ng kurtina pag-aalalang may makakakita sa kaniya mula sa labas na ganoon lang ang suot. "Don't worry, nobody from the outside could see through this glass. It's tinted. We can see what's outside, but not the other way around."

Habang ako, nahimasmasan at natauhan sa kagaguhan. "Shit, mga gago uuwi na kayo?" sabay sabay silang napalingon sa akin. "Shi-ar pupunta ako ng shi-ar," panggagaya ni Pilo sa akin. Binato ko ito ng panyo dahilan para matawa ito.

"Si Hera ang buhay ko, Callie... Ngayong wala na siya, I got nothing to loose." TILA isang tao lang na umugong sa loob ng sementeryo ang hagulgol ng mga taong nakikipaglibing. Nakapangingilabot. Para kay Lando iyon ang angkop na salita para ilarawan ang nasasaksihan. Halos mapuno ang maliit na sementeryo ng mga nakaitim na nakikipaglibing. Kahit ang mga hindi naman malalapit sa mga namayapa ay umiiyak din. Sino ang hindi maiiyak sa sitwasyong iyon? Isang pamilya ang namatay sa isang pagkakataon at ang nakapanlulumo pa ay namatay ang mga ito sa brutal na paraan.

Natural lang daw ang lagnatin basta may pilay. Dadalhin daw nito sa isang kilalang manghihilot si Hellios. Sa umpisa ay hindi siya makapaniwala sa narinig. Si Hellios? Naniniwala sa isang manghihilot? Pero nang pumayag ang asawa niya sa suhestiyon ni Gerry ay mukhang naniniwala nga ito.

Tumango siya, nagpaumanhin, ngunit nanatili siyang nakatitig sa mukha ng lalaki. Muntik na siyang mapahiyaw. Ayieeeeeeeeeeeeeeeeeee! Si Hugh! Nanlaki ang mga mata niya. Si Hugh Perez. Si Hugh Perez talaga ang kaharap niya. Hindi ito hallucination. Hindi ito panaginip. Ito pa rin ang Hugh na nakita niya ilang buwan na ang nakalilipas—mas gwapo pa yata ngayon. Naka-hood ito, mukhang low profile, pero imposibleng hindi siya makilala ng sinuman.

Pakiramdam niya ay isa siyang ligaw na kaluluwa na naghahanap ng mapagsasandalan, isang piraso ng puzzle na pilit ipinapasok sa maling laro. “Teacher Ayumi, I’m hungry. My tummy is making noises,” mahinang reklamo ni Hailey habang hinihila ang laylayan ng kanyang suot na maxi dress. Ang bata ay bahagyang nakasimangot, ang kanyang enerhiya mula sa concert ay unti unti nang nauubos.

dagdag pa ni Sir Sol. “Eh anong good news?” tanong ni Mico habang iniikot-ikot ang kanyang gaming chair. “Darating ang Fullpower, ang number one HL team ng Singapore, at dito sila sa atin mag-stay.” Bigla kaming nagkatinginan.

Lagot na siya! "I'm Leih. And I want you to pose for my next painting." Natigagal ang dalaga. Nanlaki ang mga mata. LEIH? This guy is LEIH? The famous Filipino artist na hinangaan niya? Ang lumikha ng Moon-Valley! "Oh, my God!" bulalas niya. "You're him? The real LEIH?" "I am." "Oh, my God!" Natuliro na siya. "At gusto mo akong mag-pose para sa susunod mong painting?"

Elysia Mireille Severino’s Point of View Napahilamos ako ng aking mukha. Sinubukan kong bumalik sa pagkatutulog, pero hindi talaga bumabalik ang antok ko. Sino ba ang makatutulog matapos kong masaksihan ‘yon?