Pake Ko Mga Nobela at Kwento

NIKITA "Naubos ko nalang 'tong cookies ko hindi pa rin nagpaparamdam sa 'kin 'yung Panot na 'yun." Sambit ko sabay dukot sa lalagyanan ko ng cookies. Gusto ko rin sana ng matcha milktea kaso wala na 'kong pera. Saan na kasi 'yung isang 'yun? Hanggang ngayon wala pa ring paramdam. Tumingin ulit ako sa pinto at sa cellphone ko, ni tawag o text ay wala man lang.

nakasunod naman sa kanya si Ken. " Kelan ka pala pupunta ng Pampanga?" "I dont know.. parang ayaw ko na nga umalis.. ang sarap kasi mg mga luto mo lagi... ayaw kong ma miss nag luto mo..."

Nakakainis, may pandesal kaya walang effect. “Kung talagang nasang nasa ka na sa akin ay sabihin mo lang, pwede naman tayong mag Sogo kung gusto mo. Pag kasi sa kwarto natin ay maririnig ka ng kabilang apartment, screamer ka pa naman.”

!!! SLIGHT WARNING !!! AU'Notes: Sorry sa wrong grammar mga bby!! Enjoy Reading -------------------------------------------------------- Drake Pov's After naming mag usap ni lei ay dumiretso na ako sa bahay ni paolo. Kumatok ako ng ilang beses at maya maya pa ay pinagbuksan na din ako nito. "Hey bro! Kamusta na? Nakabalik kana pala sa bahay nyo?" masayang bati ni paolo.

𝐙𝐄𝐔𝐒 𝐏𝐎𝐕___ nang maayos kona ang pagkain ay agad niya itong inagaw mula sa aking kamay at mabilis na sumobo ng pagkain "Dahan-dahan lang naman Baby, baka mabulunan ka pa sa ginagawa mo e"

Naupo ito sa upuang katapat ng kanya. "Kailan ka rin kaya pupunta rito na mas matagal?" "Don't worry, ma. Pag may time ako, babalik ulit ako. Kaya 'wag ka na magtampo." Kinuha ang baso ng tubig at uminon. Tumayo at lumapit sya rito at humalik sa pisngi. "Alis na po muna ako. Baka matanghalian ako sa byahe." At saka inabot ang itim na coat na nakasampay sa sandalan ng upuan at tumalikod palabas nang bahay.

Tipong kahit kabado na, puwede pa ring ipasa na cover boy ng “Pogi pero Panic Mode.” Tumayo si Dom mula sa pagkakahiga, sabay sapo sa kanyang ulo na parang binugbog ng sampung tambol. “Ahhhrrhg… ang sakit pa ng ulo ko…” reklamo niya habang nakapikit pa ang isa niyang mata, pilit binabalanse ang sarili. Halos madapa pa siya sa gilid ng kama nang abutin ang cellphone sa mesa.

Pwede rin po kayong magpakape kung nais pa ninyo ako'ng pasalamatan at suportahan! Hanapin n'yo lang po ako sa ko-fi dot com! look for psynoidal ʕ-(ᴥ)-ʔ may mga specials po at extras doon na naghihintay para lamang sa inyo! Muli po, salamat at mag-ingat po ang lahat! - ako

Tumagilid ako para tignan ang pinadala ni Rosie na ikinagalit niya. Blake: [Matandang hangal, kung ipapaputol mo ang credit card ko, magpapakamatay ako!] Kinagat ko ang aking dila sa kawalan ng kasiyahan. “Iyon na iyon? Wala namang magagawa iyon.”

Hindi ako manloloko kase ako 'yong niloloko. Malakas nyang tinapon 'yong peso sa sahig. Porket peso lang 'yon ay di ibig sabihin na pwede mo nang itapon. Di man lang marunong maka appreciate ng first payment ni mama tsk, pasalamat ka nga nag bayad ako ng peso, sabi mo kahit peso man lang diba?! So, ako pa yong masama ngayon ganon ba? "Mag kano po ba 'yong utang ni mama?" Tanong ko sakanya.