Palang Novels & Stories

paalam ko sa kanya (Sige, mamaya nalang bye)huling sabi nya bago patayin yung tawag. . . . . . . . . . . ===== 𝐏𝐚𝐬𝐞𝐧𝐬𝐲𝐚 𝐧𝐚 𝐩𝐨 𝐬𝐚 𝐦𝐠𝐚 𝐰𝐫𝐨𝐧𝐠 𝐬𝐩𝐞𝐥𝐥𝐢𝐧𝐠𝐬 𝐚𝐭 𝐭𝐲𝐩𝐨 𝐚𝐭 𝐰𝐫𝐨𝐧𝐠 𝐠𝐫𝐚𝐦𝐦𝐚𝐫𝐬

Ganoon ang kanilang signal kung ipapagpatuloy ba ang laban o ititigil. Kapag kulay pula ang simbulo ibig sabihin tuloy lang, kapag white naman ay hinto, kapag green standby sa susunod na utos. Nakita iyon nila Tanner na binibigyang proteksyon si Asher at Billie na hindi pumayag na magpaiwan sa Paris.

Ayos lang palang maging masaya. To be continued...

Halos yakap na ako nito dahil hawak nito ang renda ng kabayo! "We are almost at the palace!" Sigaw naman ng naunang knight sa amin. Kahit hindi naman nito isigaw ay kitang kita ko na ang palasyo na sinasabi nito. My eyes went wide literally. The palace is made of shiny stones at pag natatamaan ito ng liwanag ay nagrereflect ito ng iba't-ibang kulay. The structure is like a pyramid, but a sharper one at mga patulis ang sa taas.

Aral 101 from sharina na “Only Perla Papaya touches my skin” and the ever long lasting Lewis and pearl bangon abot langit.. Be ready hayes naudlot lang pero di mo maiiwasan ang matinding bakbkan sana lang yung masayang part nalang…..

Dahan-dahan at wala sa sarili niyang binuksan ang pintuan sa tabi niya habang hindi natatanggal ang mga mata sa palasyo. Maya-maya pa ay tuluyan na nga siyang namangha kasabay ng pagkalaglag ng panga. Nakatingala siya sa matayog at makulay na nagsusumigaw ng salaping palasyo. Mula sa kung saan siya ay tanaw na tanaw na niya ang isang napakalawak na hardin sa may bandang kaliwang gilid ng palasyo. Puno iyon ng mga sari-saring klaseng mga gulay at prutas katulad ng pechay, pinya at kastanyas.

Ang bawat silid sa itaas na palapag ay may isang lihim na lagusan para sa pag alis ng mga kliyente kung sakaling may mga emergency. Hindi ako nagdalawang isip. Naglakad ako patungo sa sulok ng dingding at pinindot ang isang hidden button. Bumukas ang painting sa dingding at lumitaw ang isang lihim na pinto. “Tara na!” Hinawakan ko si Rosaline, na naka-birthday suit pa at naglakad sa lihim na pinto. Pinikit ni Rosaline ang kanyang mga mata at tinitigan ako.

Wala nga lang amsyado pang mga gamit. Halatang kakalipat talaga, medyo madilim pa rito. May nakalagay lang na dalawang solar dito na naka ilaw. Mukhang nagtitipid siya sa isip isip ko. May mga upuan naman na pwedeng pagpahingahan dito sa likuran. May kitchen din dito na mukhang dito ata pwede mag barbeque. I feel so touch na nakabili ito ng ganito sa sarili niyang pera.

Alam ni Faith na nag mumukha na silang tanga sa pag aagawan ng simpleng tasa lang, kaya lamang sa hindi malamang dahilan ay tila nawala sa kanyang b ukabolaryo ang salitang mag patalo. She’ll fight for dear life just to win that mug! “This will only keep going, Zack I have no plans of letting you have MY MUG! Kumuha ka na lang kasi ng sa iyo!” “I told you this is mine! Ikaw ang kumuha ng bago!” “Ako ang nauna! Ikaw ang kumuha! Tsaka may pangalan ka ba dito? Meron ba?” “I don’t need to carve a name in MY mug now give it to me, Faith! Let it g-“

“Salamat ho.” Pagbaba niya ay iginala muna niya ang mga mata sa paligid. Dahil Maynila at sentro ng Pilipinas, mas malaki ang bulwagang pangkatarungan sa lugar. May taas iyong limang palapag at malaki ang sukat. Ang disenyo niyon ay Spanish style. Palibhasa ay matagal na nasakop ng mga Kastila ang Pilipinas, karamihan sa mga lumang gusali sa bansa ay iisa halos ang itsura— may magarbo at malalaking pundasyon sa harap. Kulay krema ang pintura niyon at may malaking logo na nakaukit sa gitna ng patatsulok na bubungan sa harap.