Palang Novels & Stories

And you are very much welcome. Signing off, Cali Lalong nalaglag ang aking panga pagkatapos mabasa ang mensahe. I'm in his room? Now it makes sense kung bakit napaka-manly at organized ng kwarto. And take note that the motif is blue with attachment of black.

Wala pang ilang sandali ng ihagis niya sa mataas na damo ang patay na hayop, kumalma na ang kabayo. “Pumaroon na tayo.” huling imik niya bago tumuloy. Alas nuebe ay naroroon na kami sa palasyo, inilalabas ko ang mga napamitas na mangga sa sako. Nang biglang tumawag si Manang Flora “Hija, nakalimutan na ninyong mag-agahan. Pumasok ka na raw utos ni Senyor Pablo, naghihintay sila sa hapag-kainan”

Bali, pagbukas namin sa main entrance ay may isang metro lang na lawak para sa daan at may dalawa pang pintuan ng may nakalagay na simbolo ng offense team na s*****a sa isang pintuan at ang isa naman ay may simbolo naman ng depence team na panangga. Nagpaalam na si Kyer samin at pumasok na sa pinto para sa offense team, at pumasok narin kami sa kabilang pintuan.

“Tara, El nido, Palawan?” Jason: “Shit! Game ako diyan.” Felicity: “Heto, naghahagilap na agad ako ng maleta ko.” Borgie: “Teka, sagot mo ba ‘yan, Ralia?” Aleron: “Oo, sagot naming dalawa.” Ralia: “Pa-send na lang ng mga ID ninyo, ibo-book na agad namin.” Madison: “Heto, ise-send ko na agad ang ID ko.”

Ipinakita sa screen ang apat na pinakamalalaking gusali sa bansa: • Vergara Group • Flores Group • Cortez Group • Lim Group At sa pinakagitna ng mga higanteng gusaling ito ay nakatayo ang pinakamalawak at pinakasikat na plaza, kung saan matatagpuan ang Pearl of the East—ang simbolo ng lakas at kaunlaran ng lungsod. Sa paanan ng Pearl ay nakatayo ang dambuhalang display screen, isang higanteng aparato na nagbubukas lamang sa mga pambihirang sandali.

“I’m Ali.” Ali. Hindi Alaric, kundi Ali. Pero ang kaniyang mukha, ang mga mata, ang panga, at ang paraan ng pagngiti niya, lahat ay pamilyar. Diyos ko, siya talaga ito. Si Alaric.

Hanggang Sa Walang Hanggan Chapter fifteen/ Ang Pagtatapos Nanginginig ang tuhod pati kamay ni Erza ng panay ang pag p****k ng mga kalalakihan sa pintuan ng kwartong tinataguan n'ya. Pilit na ginigiba ng mga ito ang pinto upang mahuli s'ya. "Misis! Huwag mo na kaming pahirapan. Pasasaan pa at mahuhuli ka rin namin!" Sigaw ng isang lalaki mula sa labas ng pintuan.

At abot-abot ang dasal na sana'y mananalo ang koponan ng bansang Pilipinas. Si Calyx ang may hawak ng bola nang mga sandaling iyon. Nasa mga kamay niya rin nakasalalay ang magiging panalo ng huling laban ng bansang sinilangan. Inikot ni Calyx ang paningin niya sa loob ng court sa kapwa manlalaro. Habang maingat at mahigpit niyang hinahawakan ang bola. Nakikita niya ang mga manlalaro ng bansang Singapore na tila katulad ang mga ito sa tigre na kahit anong oras ay lapain siya upang sa ganoon ay makuha ang bola mula sa mga kamay niya. Ngunit kung ang mga ito ay katulad sa tigre siya naman ay katulad sa lion na handa niyang protektahan ang bola at mai-shoot doon sa ring.

Bigla kaming naglaho at nakarating sa likod ng mansyon nila. Teka.. mali yata ang nasa isip ko. Akala ko kasi ay huhubarin niya ang- Nagulat ako nang may biglang tumalon kay Keegan. Grabe! Isa lang naman itong malaking lion na kulay puti at may mapulang mga mata. Bampirang lion ba ang isang 'to? "Siya si Pluma, napakagandang pangalan hindi ba?" Keegan asked.

Bawat hakbang, maingat at iniiwasang makaapak ng kahit na anong gamit na posibleng pagmulan ng ingay. " Sh*t, " napamura ang isa nang hindi sinasadyang masagi ang isang plastic bag na may lamang mga de lata na nagkalaglag sa lapag. Doon, nabulabog ang mahimbing na natutulog na dalaga. Inalis niya ang librong nakapatong sa d****b niya ay mabilis na bumangon sa kama.