Pamper Quotes Novels & Stories

Hindi pa rin nakakapagsalita nang maayos si Amara dahil sa epekto ng gamot sa kanyang lalamunan. "Sana pala hindi lang gamot pampipi ang ibinigay ko sa iyo. Sana lason na lang para natuto kang sumunod," dagdag pa ni Damien. "Ikaw... ah..." Pilit na naglabas ng tunog si Amara kahit sumasakit ang kanyang lalamunan. "Mabuti na nga ang ginawa ko, isinama kita rito, tapos ganyan ang igaganti mo sa akin? Paano kaya kita parurusahan?" pagbabanta ni Damien.

Akmang tatakbo na ako nang pigilan niya ang kamay ko. “B-bakit?” ang tanging naitanong ko. “Why are you going to leave?” hindi ako nakapagsalita pero napukaw ang atensyon namin ni Lace nang may narinig kaming bulungan sa paligid. “She's Zafara Perez right? She must be enjoying the fame she has right now. Akalain n'yo 'yon she's now the hottest pórn artist!” Nanlaki ang mata ko at naguluhan ako sa sinabi niya.

“Wake up, Amber! Who are you to say that? Sa ating dalawa ako ang mas may karapatan sa kayamanan ng Quisora pero wala akong pakialam dahil may sarili akong pera! Kung gusto ni Lolo na ibigay sa akin ang lahat pwes desisyon niya 'yon at nararapat lang dahil isa akong totoong Quisora. Ang nag-iisang tagapag-mana!” Tiningnan niya mula ulo hangang paa si Amber. Ang ganda ng bihis nito halatang sobrang ine-enjoy ang pagwaldas ng pera. “Isa rin akong Quisora, Miscy... Magpinsan tayo, hindi mo dapat ako ginaganito.” Humalukipkip si Amber, tahimik na umiyak. Mas ginalingan niya pa ang pag-arte na aping-api at mapagkumbaba.

bulong ni Zeke, "pasensya ka na sa lahat. Alam kong ang dami kong pagkukulang. At hindi ko kayang ipangako na magiging perpekto ako bukas. Pero sisimulan ko nang ayusin 'to. Simulan ko nang maging totoo. Hindi lang sa iyo, kundi sa sarili ko." "Zeke, hindi ko hinihingi na maging perpekto ka," sabi ni Amara, ang kanyang boses ay puno ng emosyon. "Ang gusto ko lang, itigil mo na ang pagtatago. Itigil mo na ang pagtakbo. Kung may nararamdaman ka, sabihin mo. Kahit hindi ka sigurado. Kahit natatakot ka. Mas gugustuhin ko pang marinig ang totoo kaysa sa isang buwan kang mawala nang walang paramdam."

Tumitingin lang sa apoy, sa mga bituin, at paminsan sa akin. “Anong iniisip mo?” tanong ko. “Hindi ko alam,” sagot niya, seryoso na ang tono. “Pero ngayon ko lang ulit naramdaman ‘to.” “Anong ‘to?” “Kapayapaan.” Napatingin ako sa kanya. “Lagi akong nasa loob ng boardroom, Amara,” patuloy niya. “Mga deadline, shareholders, pressure. Pero dito... parang pwede akong huminga. Ang saya ng mga tao, walang pretensyon.”

At pinatayan na siya nito ng telepono. “Aray ko po,” bulong niya. “Na-Hulk ka na naman?” biglang tanong ni Pam na nakatayo na pala sa likod niya. “Oo.” "Bakit hindi mo kasi itry sa susunod na 'wag sumungkit sa bibliya ng quote tungkol sa pag-ibig kung ang kausap mo ay nangangatay sa usaping pera.” “Oo na.” “Halika na. Kain na tayo.”

Nakita kong paano ako pasadahan ng malamig na tingin ni Percival, kaya napaiwas agad ako ng tingin dito at lihim na kinagat ang ibabang labi. “Um–This is Percival Ford Ramirez, my cutest Little Brother, and Percy, this is Celestine Vera Elsher my sexy-tary!” Pagpapakilala sa amin ni Ma’am Pamela. Kahit nagbiro pa si Ma”am ngayon, hindi ko magawang matawa sa kaba. But I need to look professional. Kusa kong Nilahad ang kanang kamay ko na kahit nanginginig at pinilit kong hindi nagpapahalata.

“Itinuring kang pamilya? Nakalimutan na ba niya kung paano ka niya itrato—ninakaw ang kwarto mo, ginawa kang servant, at kinulong nang walang pagkain? Was that also ‘sisterly love’?!” “Lemon,” kalmadong sabi ni Pamelle, “it’s not worth getting angry. Mas mag-re-react tayo, mas masisiyahan siya.” Nakipag-ugnayan na si Pamelle sa kanyang lawyer. Malinis ang kanyang record dahil bago lang siya sa department—imposibleng siya ang may pananagutan sa mga lumang produkto. Higit sa lahat, lahat ng nilabas na perfume ay may pirma mismo ni Shannel.

Sa init ng mga matang parang sinisid ang buong pagkatao ko. Lalo rin akong napaisip sa sinabi ni Amon—na ten percent lang ‘yon ni Kara. I need to get stronger. ‘Yung mas matatag, mas mabilis at mas mapanganib kaysa sa kaniya. Bigla naman akong kinurot ni Penumbra. “Ano ba!” reklamo ko. “Hoy,” bulong niya. “Stop zoning out. People are staring.”

“Actually, hindi ko siya rebound. I like him. I really like him.” Nagtatawanan pa rin ang mga ito, pero noong hindi niya sinabing nagbi-biro siya, napatitig ang mga ito sa kanya, mga naka-freeze ang tawa sa mga mukha. “Hija, may lagnat ka ba? Baka naman sobra kang nadadarang ng hotness ni boy kaya mo sinasabi ‘yan?” nag-aalalang tanong ni Pam habang nilalapat ang likod ng mga daliri sa noo niya.