Novel & Cerita Panaghoy 3:22-23

Third person point of view "Make them go away. I don't want to see them." Sabay-sabay na napatingin sina Connor sa nagsalita. Masaya silang makita na gising na si Florence. Pero nawala ang saya nila nung nakita nila itong takot na takot na nakatingin ito sa kanila especially sa mga magulang nito. "A-Anak, I'm sorry," garalgal ang boses na sambit ng Mommy ni Florence.

sambit ni pastor. Maya maya pa ay nag simula na ang reading, “reading from the Apostle Paul, The first letter to the Corinthians, Chapter 13, verses 4 through 7: Love is patient, love is kind. It does not envy, it does not boast, it is not proud. It is not rude, it is not self-seeking, it is not easily angered, it keeps no record of wrongs. Love does not delight in evil but rejoices with the truth. It always protects, always trusts, always hopes, always perseveres. Father, as and pledge themselves to each other, help them and bless them that their love may be pure, and their vows may be true. Through Jesus Christ our Lord, Amen.”

Napailing naman ako sa sinabi nila at ng makalagpas na sila ay lumabas kami no Third sa pinagtataguan namin. “Ganito pagsamahin natin ang kapangyarihan natin at ipatama sa halimaw” Tumango s'ya saakin at mabilis kaming nagpalabas ng kapangyarihan at pinatama sa halimaw. Parang isang mabilis na hangin ang mga nangyari. Nangibabaw ang sigaw ng halimaw at unti unti itong naglaho na parang bula.

“Nakausap ka na ba ni lolo tungkol doon?” “Mm.” “Tatlong buwan simula ngayon. Pero huwag mong asahan na patatawarin kita,” Malamig na sabi ni Joseph. Ngumiti nang maliit si Chloe. “Parang ako dapat ang nagsasabi sa iyo niyan.” ‘Isang gago na nakipagtalik sa dalawang babae sa isang babae.’ Tiningnan siya ni Joseph at mapanghamak na ngumisi. “Kung ganun, bakit ka pumayag sa sinabi ni lolo?”

Kaya ko naman silang buhayin at di ko sila kailanman pabababayaan. ******* LMCD22

“Colossians 3:13. Bearing with one another, and if one has a complaint against another, forgive each other; as the Lord has forgiven you, so you also must forgive.” Must. Hindi ‘try to’. Must. Naramdaman ko yung kamay ni Mom na pinisil yung kamay ko. “Now, alam ko yung iba sa inyo iniisip niyo…. ‘Pero pastor, hindi niya deserve ng kapatawaran. Hindi naman siguradong magbabago na sila. Sasaktan lang nila ako ulit.’” Yes. Exactly. Ngayon ko lang napagtanto na marunong ngang bumasa ng isip ang mga close sa Panginoon.

Ang BOOK 2 ay magsisimula sa CHAPTER 280. Nakakalungkot dahil tapos na ang BOOK1, mamimiss ko ang mga characters natin, mapabida or kontrabida man. Mamimiss ko rin po kayo. Nakakalungkot dahil baka ang iba sa inyo ay hindi na magpatuloy sa Book2 & 3 pero salamat pa rin po dahil nakarating kayo hanggang dito.

3rd Person's Point of View* Napatingin naman sila Gerry sa likod at nakita nila na sumabog ang garden at lumikha ito ng malaking apoy at agad namang napatayo si Mike at di naman kami maka-alis dahil nagpapanik na din ang mga taong nandidito ngayon. "Damn, what happened?" Agad namang lumapit sa amin si Rafayel at si Jane na naka-alerto.

TWENTY-TWO (22) - Third Person's POV – Sa mga members na nakarinig ng malakas na tili ni Rhea, nagtatakbo silang lumabas para alamin kung kanino ang malakas na tili na kanilang narinig.

Naiiyak na lang ako't hindi umaalis sa kanyang tabi. " Matthew 6:14-15: "For if you forgive other people when they sin against you, your heavenly Father will also forgive you. But if you do not forgive others their sins, your Father will not forgive your sins." Wika ko. Hinahaplos ang likod ng palad ng kanyang kamay na bakas ang pamumutla at gaspang nito. "Amen." Salita niya sa mahinang noto ng boses, at saka ipinikit ang mga matang may bakas ng luha.