Panaghoy 3:22-23 นิยาย & เรื่องราว

JYRONE “For real?” Nahagod ko ang buhok ko at napatawa nang mahina. “Yeah, bro!” “Nasaan sila ngayon? Nakakulong na ba?” “No, they're dead! Ayaw nilang mahuli nang buhay. Nanlaban sila hanggang wala nang matira sa kanila.” Tinapik ni Papa ang balikat ko. “I told you… May awa ang Diyos. Malalampasan n'yo rin ang lahat ng problema.”

"Hebrews 13:5. Keep your life free from love of money, and be content with what you have, for he has said, “I will never leave you nor forsake you.” Namamangha siyang tumitig sa akin at pinagdikit pa ang mga palad. "Amen." Hindi ko na siya pinansin at pumasok na sa opisina. "Hi, best friend!" masiglang bati ni Plum. "Miss me?" Nangunot ang noo ko. "Anong ginagawa mo rito?" "Binibisita ka. Ang tagal na nating hindi nagkikita, 'no!"

Malapit na. ----end of chapter 23 Salamat po sa mga readers. ©mystshade

Third person point of view "Make them go away. I don't want to see them." Sabay-sabay na napatingin sina Connor sa nagsalita. Masaya silang makita na gising na si Florence. Pero nawala ang saya nila nung nakita nila itong takot na takot na nakatingin ito sa kanila especially sa mga magulang nito. "A-Anak, I'm sorry," garalgal ang boses na sambit ng Mommy ni Florence.

Halos hagulhol at iyakan ang naririnig sa sasakyan. Nakita ko naman si Papa na pinupunasan ang mga luha niya. Alam kong sa sitwasyon namin ngayon ay aayaw niyang ipakitang nasasaktan siya. Siya dapat ang nagpapakita ng kalakasan kahit alam kong hindi na din niya alam ang gagawin niya. "....Nawa po ay pagbayarin niyo ang taong may kagagawan nito. Sa ngalan ni Hesus at ng butihing Diyos.... Amen"

sambit ni pastor. Maya maya pa ay nag simula na ang reading, “reading from the Apostle Paul, The first letter to the Corinthians, Chapter 13, verses 4 through 7: Love is patient, love is kind. It does not envy, it does not boast, it is not proud. It is not rude, it is not self-seeking, it is not easily angered, it keeps no record of wrongs. Love does not delight in evil but rejoices with the truth. It always protects, always trusts, always hopes, always perseveres. Father, as and pledge themselves to each other, help them and bless them that their love may be pure, and their vows may be true. Through Jesus Christ our Lord, Amen.”

TWENTY-TWO (22) - Third Person's POV – Sa mga members na nakarinig ng malakas na tili ni Rhea, nagtatakbo silang lumabas para alamin kung kanino ang malakas na tili na kanilang narinig. Nasaksihan nilang bumagsak sa lupa si Juviler, matamlay at wala nang lakas para bumangon, si Ceejay na nakahiga sa lupa habang nasa ibabaw niya si Jc. Mahigpit na hinawakan ang kwelyo at pinagsusuntok ang mukha.

Naiiyak na lang ako't hindi umaalis sa kanyang tabi. " Matthew 6:14-15: "For if you forgive other people when they sin against you, your heavenly Father will also forgive you. But if you do not forgive others their sins, your Father will not forgive your sins." Wika ko. Hinahaplos ang likod ng palad ng kanyang kamay na bakas ang pamumutla at gaspang nito. "Amen." Salita niya sa mahinang noto ng boses, at saka ipinikit ang mga matang may bakas ng luha.

Napaiwas naman ako ng tingin End of chapter 35

Iyon ang huli kong sinabi sa kaniya bago ako tumalikod at maglalakad na sana paalis nang bigla niya muli akong tawagin. “Ate Aliyah!!!” “Bakit?” tanong koa nang malingon ulit siya. “Psalms 37: 24!” sigaw niya na kinakunot ng aking noo. Bible verse? “Though he may stumble, he will not fall, for the Lord upholds him with His hand.” salita niyang muli na galing sa bible verse na kaniyang sinabi. Hindi ako agad nakapag-react dahil sa prosesong ginawa ng aking utak, ngunit nang maunawaan ko iyon ay naramdaman ko na ang pagtulo ng isang butil ng luha sa aking pisngi.