Panaghoy 3:22-23 นิยาย & เรื่องราว

Tinitiyak ko pa naman na punong-puno iyon ng katas at napakatamis pa. “You know what, Niah, I easily understand your insight about this thing.” Ngumiti ito. “In fact, pare-pareho lamang tayong empleyado rito, saka alam ko rin na nagtatrabaho ka nang masigasig upang iahon ang iyong pamilya sa kahirapan kaya naiintindihan ko ang nararamdaman mo.” Dinampot niya mula sa kaniyang bag ang isang maliit na hugis parisukat na naglalaman nang makapangyarihan na salita ng Diyos. “'Donʼt be afraid, just believe', says in Mark 5:36.” Ibinigay niya ito sa akin. Manghang-mangha ako sa disensyo rito at itoʼy gawa lamang sa isang tabla.

Hindi ko pagsisisihan ang bagay na iyon. **** LMCD22

Sinamaan siya ng tingin nito pero hindi siya nagpatinag. Yumuko siya at nagsimula, “in the name of the Father, of the Son, and of the Holy Spirit…” Luxiano didn’t have a choice but to drop his spoon and fork. He swallowed everything in his mouth. With sharp eyes at Anastasia’s direction, he gritted his teeth. I roamed my sight and everyone looked like they were holding their laughter.

"Doon din naman kayo pupunta, may kutob akong magkakabalikan din kayo." Napabuntung-hininga si Agnes, gusto sana niyang segundahan ang sinabi ng matanda ng "sana nga" Ang totoo ay umaasa din siya ngunit kailangan niya munang makausap ang dating nobyo at sa pagkakataong ito ay alam niyang siya ang dapat na lumapit at manuyo dito.

halos pasigaw na wika sa akin ni Yeshua with hampas pa ng kamay sa mesa. "Little brother easy lang." wika ni Yannah kay Yeshua saka lumapit sa amin. "Anong little brother, Yannah? Ako ang panganay hindi ikaw." pabulyaw na sagot nito kay Yannah na tinirikan naman ng mata ni Yannah.

Hyacinth “Ikaw pala si Faith!” masayang saad ni Micah sa akin matapos kaming ipakilala ni Argus sa isa't- isa “I heard so much about you!” sabi pa nito kaya napataas naman ang kilay ko “I just hope they are good things!” napatingin si Argus sa akin gamit ang front mirror ng sasakyan kaya naman hindi ko binaba ang nakataas kong kilay

“Oo, eh.” “Anong problema?” “Yong jowa ko kasi.” “Jowa? Anong ginawa?” “Naghanap ng kepay.” At umiyak ito nang umiyak. Masama pang isipin pero natutuwa siya sa nangyayari. Meaning, may pag-asang maghiwalay ang dalawa at may pag-asa na siya!

Halos malaglag ang panga ko dahil hindi ito ang kaibigan ni kuya Tres ngunit parang diyos ng Greyego ang nagmamaneho. Isang mareno na lalaki, matangos at perpekto na nakahulma ang ilong nito at maging ang panga nito ay napaka prominente. Parang isang biyaya ang lalaking nagmamaneho ng aming sasakyan na lula. At bago pa man ako tuluyang mawalan ng ulirat ay nakita ko pa ang mala mapanganib na ngisi nito kasabay nang pagsabi nito ng katagang— " Oras na ng paniningil, Ipapalasap ko sayo ang init ng impyerno na papaso sa buong pagkatao mo gaya ng ginawa ng ina mo sa aking ina! "

Nagpasya si Samson na hawakan ng mahigpit si Fane. "Fane, hindi ako sumasang-ayon sa iyo! Hindi ka magdadala sa amin ng panganib ngunit talagang mapapanatili kaming ligtas. Gayunpaman, kung sa tingin mo ay pabigat kami, natural na hindi kami mangangahas na abalahin ka!" Pagkasabi niyon ay dali-dali siyang lumingon kay Isaiah at sinabing, "Isaiah, sa tingin mo ba?" Pagkatapos ng lahat, si Isaiah ay mula sa parehong angkan ni Fane.

Nagsimula lang ito tatlong taon na ang nakaraan. Ano ba ‘yan, problema na naman ba ang iisipin natin, Ayla? “The Lord be with you” “And with your spirit,” bahagya pa akong yumuko nang sumagot sa pari. “May almighty God bless you, the Father, and the Son, and the Holy Spirit.” “Amen…” “Go in peace, glorifying the Lord by your life.” “Thanks be to God.” At namutawi ang mala-anghel na tinig ng choir ng simbahan. Yumuko ulit ako at nag-sign of the cross.