Novel & Cerita Panaghoy 3:22-23

Matapos ang maikling paliwanag na 'yon, lumabas na siya nang tuluyan. Ang mga malalaking pinto ng apartment 2202 at 2201 ay nakabukas nang malawak, at isang napakabangong amoy ng pagkain ang lumalabas mula sa kusina ng 2202. Sabay silang naglakad patungo sa pinto ng 2202. Iniaayon ni Hunter ang hakbang niya sa mabagal na lakad ni Luna, at kalmado ang boses niya. "What kind of thoughts? Share them with me."

CHAPTER FIFTY-THREE: A SWEET MORNING ✧FAITH ZEICAN LEE✧ AGAD inangat ni Poppy ang mukha niya para paglayuin ang labi namin, her breath shaky and eyes wide with a mix of emotions. Kasunod ang katawan niya. Pero ang masaklap— “Ahh!”

Aniya Nalaglag ang panga ko, para akong hindi makakahinga Parang gusto ko ng umatras ngayon palang _______________ Aykafaye❤️❤️ ******* Vote Follow Comment

pag-amin ko. “Talaga po!!”Tuwang-tuwa na sambit ni Anaiah mula sa likod. “Thank you sa answered prayer, Lord!”Masayang masaya na sambit niya habang hinahaplos ang maamong pisngi ni Martina na nakikita ko sa review mirror. “Calm down,”pagpapahinahon ko rito.

Niyakap ang pamangkin. “It’s been four years. And this is the third pregnancy of my wife. Ano, mawawala na naman ba? Sobra kaming nag-iingat. Sobra ko siyang iniingatan, auntie…!” “Ssshh…! I know, I know.” Napaluha na rin si Mary. “Makakaligtas ang anak ninyo ngayon. Pakikinggan ng Diyos ang dasal natin ngayon.”

dagdag pa nito. “Of course, they want to see you too. Kaya nga heto at oras-oras akong nagugutom para lumaki kaagad sila.” “Kaya mo ba? I mean, dalawa silang lalabas na magkasunod. I’m scared na baka hindi mo kayanin,” malungkot na sambit nito. Tumango ako at marahan ko itong niyakap. “I can, basta nasa tabi kita, kaya ko. And I can do everything through Christ. Hindi Niya ‘to ibibigay kung hindi ko kaya.”

3rd Person POV Sino nga ba hindi pangarap na maikasal?. Ang maikasal sa lalaking pinakamamahal mo. Ang magsuot nang puting gown at belo habang naglalakad papuntang altar. Kung saan sa dulo noon ay naghihintay ang taong pinakamamahal mo. Kasabay nang musikang malumanay na sumasabay sa bawat mong hakbang. Habang ang oras ay nasa inyo lamang dalawa. At ang mga mata nyo ay nakatitig lamang sa isa't isa. Ang atensyon nang mga tao ay pawang sa inyo lamang rin dalawa. Hindi ba't ang sarap sa pakiramdam?. Ang saya'y walang paglagyan. Dahil sa wakas ang pagiisang dibdib ninyong dalawa ay masasaksihan rin ng lahat. Hindi lamang sa mata nang madla. Kung hindi, lalong lalo na sa mata nang Panginoon.

tanging tanong niya lamang habang nakatuon ang paningin sa altar ng simbahan. Umusog naman palapit sa kaniya si Estrella at hinwakan ang kamay nito, “Lucas capítulo cinco, versículo treinta y dos ( Libro ng Lucas, kabanata lima , talatang tatlumpu't dalawa) Hindi ako pumarito upang tawagin ang mga matuwid, kundi ang mga makasalanan sa pagsisisi. Iyon ang sabi ng Panginoon.”

Kahit anong mangyayari. ****** LMCD22

Huminga ako ng malalim bago ipinagpatuloy ang pagbabasa. 9 Resist him, standing firm in the faith, because you know that the family of believers throughout the world is undergoing the same kind of sufferings. (1 Peter 5:8-9 NIV) Ngumiti ako at isinara ang bibliya. Thank you so much, Lord. Pagkatapos, ibinalik ko 'yon sa loob ng aking bag. "What's wrong with her?" "Anong problema niya?" "Oh my gosh! She's creeping me out."