Panaginip Kahulugan นิยาย & เรื่องราว

"Zynn... Panaginip naman ba iyan?" Hindi siya agad nakasagot. Alam niyang hindi ito naniniwala sa mga panaginip dahil isa lang itong panaginip at hindi totoo. Pero para sa kaniya totoo man o hindi. Importante pa rin dahil ang panaginip ay isang babala sa iyong buhay na pwideng mangyari o hindi. Pero kailangan lagi kang handa sa kahit anong mang pagsubok, ang pagdaanan mo pa. Kailangan mo maging matatag at matapang sa kahit anong hamon sa buhay. Kung mahina ka talo ka.

Panaginip na naman ba ito? Sinampal ko ng tatlong beses ang sarili ko. Nasaktan ako. Anong kahulugan nito? Hindi ito panaginip! "Aquilino?" Hindi ko makapaniwalang sambit. Agad itong tumalon mula sa bintana upang makapasok ng tuluyan sa kwarto ko. Mabuti nalang at nakalusot ito dahil hindi naman kalakihan ang bintana ko.

Nakakaputangina! Ngayon na talaga siya naniniwala sa kasabihan na kung ano ang napapanagipan natin ay kabaliktaran ng mangyayari sa totoong buhay. Sa panaginip niya kasi siya 'yong na-engaged pero ang nangyari ito pala talaga. Ano? Magiging knight in shining armour na rin ba siya? Ilalayo niyo ito at kakausapin saka hahalikan? Yuck! Nandiri siya bigla sa naisip.

I swallow what I can until I become numb to it. “Ewan Anastasia, ang hilig mong pahirapan ang sarili mo,” Marahan ko siyang niyakap. “One chance, that’s all what he have, just one chance for him,”

Panaginip. Nagising si Jehanne mula sa isang masamang panaginip. Kakatwa, pero 'di na dapat nananaginip ang mga gaya nila. Noong nabubuhay pa siya, madalas siyang managinip nang masama. Sa tuwing nagigising siya, nakikita niya ang sarili na naghahabol ng hininga at pinagpapawisan.

Panaginip lang ang lahat? Halusunasyon ko lang ba iyon? Panaginip? Agad kong ikinalat ang aking paningin ngunit bumalik ang takot ko nang sa kamay ko'y wala na ang bag na may laman ng kalahating milyon. At ang tanging hawak ko na lamang ngayon ay ang kontratang ibinigay sa akin ni Luther. Hindi, hindi isang panaginip nasaksihan ko. Narinig kong talaga ang mga dapat kong marinig. Nasaksihan ko talaga ang mga dapat kong masaksihan.

Panaginip lang pala, bulong niya sa kanyang isip. Panaginip lang pala pero nagising siyang naghahabol ng kanyang hininga at— napapunas siya ng kanyang mukha nang may luhang bumagsak mula sa kanyang mga mata. Umiiyak pala siya. Ano ba iyong klaseng panaginip? Bakit ganun, sino ang taong iyon at sino ang ipinagmamakaawa niya?

Nanaginip nanaman ako at hindi ito basta basta isang panaginip kundi isang pangitain. Meron akong kapangyarihang makita ang nakaraan at hinaharap at noong unang beses kong magamit ang kapangyarihan ko na ito ay may nawalang napakahalagang mga tao sa buhay ko. Napahilamos nalang ako sa aking muka at kinalma ang aking sarili.

Gigi POV Dahan dahan kong iminulat ang aking mga mata. Ano yun, panaginip? Napahawak ako sa aking labi at muling ipinikit ang aking mga mata, para namnamin ang halik sa panaginip ko. Bakit parang totoo? Muli kong iminulat ang aking mata. Nuh ba yan, nagiging makamundo na talaga ang utak ko. Hanggang sa panaginip kung ano ano na ang naiimagine ko.

Inis akong napakamot sa ulo at titig na titig lang siya sa mukha ko. “Nakakainis ‘yung sa tuwing mapapanaginipan mo ‘yung taong iyon eh hanggang sa panaginip hindi ka pa rin nilulubayan nung tanong na nasa isip mo na, “Bakit hindi mo na ako pinapansin? Bakit mo ako nilayuan? Anong nagawa kong mali?”. Hanggang sa panaginip ay iyon ang tinatanong ko sa tuwing napapanaginipan ko sila.”