Panaginip Kahulugan Novels & Stories

Kahit na panaginip lang ang lahat ay nagdulot ito ng matinding pangamba sa puso ko. Naniniwala kasi ako na ang bawat panaginip ay may kahulugan. Nakatala ito sa bibliya, na ginagamit ng Diyos ang panaginip bilang pagbibigay ng babalâ sa mga mangyayari sa hinaharap.

Hindi niya kasi namalayan na umaagos na pala roon ang masagana niyang luha. Naitanong niya tuloy sa kanyang sarili, kung talagang panaginip lang ang lahat bakit parang ang bigat-bigat ng kanyang dibdib? Parang nakakaramdam siya ng pangungulila? SA tingin ni Azenith ay kailangan niyang kumpirmahin kung totoo nga ba o hindi ang kanyang ‘panaginip’ ay alam niyang magagawa lang niya iyon kung pupuntahan niya ang lugar na ‘yon. Alam na alam pa rin niya kung paano siya makakarating doon. Ang kailangan lang niyang gawin ay sumakay sa jeep. Higit sa lahat ay makaalis sa kanilang bahay.

Panaginip, tila siya nasa isang panaginip. Maya-maya pa may nagliwanag sa kanyang bandang kanan. Naglakad palapit sa kanya ang pigura ng isang babae na nang tignan niya nang maigi, noon niya nagpatanto na iyon ang kanyang pumaw na ina. Nakangiti ito habang papalapit sa kanya, tinataboy ang kadiliman sa kanyang paligid.

Iniabot niya ang kamay para hawakan, pero bigla itong sinunggaban ng isang tao. 'Hmm... Napanaginipan ko na naman siya. Isa na namang panaginip na nakakakilig at nakakapanginig.' Kahit na bente singkong taong gulang na siya at wala pang naging boyfriend, o nakipagtalik sa lalaki, malaki na rin siya. May alam na siya sa mga ganitong bagay at minsan ay nagkakaroon ng ganitong mga panaginip.

Tinignan nya ako ng hindi makapani-paniwalang. "So, imagine ko lang yun?" Di maka paniwalang tanong ko sa sarili. "Abay ewan ko sayo Trix, nakakadiri ka ini-imagine mo bang hinalikan kita ha?!" IMAGINE? AS IN IMAGINE KO LANG YUN? TALAGA BANG IMAGINE KO LANG YUN? HUHUH P*TANGINA NAMAN!!! AKALA KO TOTOO YUN EH! Pero imposible yun! Imposibleng imagine ko lang yun, may imagine ba na parang totoo?

Panaginip nga. T*nginang panaginip ‘yon! ‘Di man lang kami pinatapos. Char!

Nagpaliwanag si Fane sa tanong ni Ben, "Nang pinasok ko ang Chi, naglagay ako ng isang hibla ng mental strength ko sa loob nito. Hindi niyo pa magagamit ang mental strength sa ngayon. Ang mental strength na ito ay isang hindi nakikita at misteryosong kapangyarihan. Hindi niyo ito makikita, mararamdaman at magagamit niyo lang ito kapag nakarating na kayo sa true god level.

Napapansin niya kaya? Tumikhim siya 'di kalaunan at nang tingnan ko s'ya ay nakita kong tapos na pala s'ya kumain. Tinaasan niya ako ng kilay at binaba ang tingin sa plato ko bago muling uminom sa tasa niya. Kumindat ako sa kaniya at mas binilisan ko ang pagkain. Napailing na lang siya sa ginawa ko, habang ako'y pinipilit gawin ang mga bagay ba nakasanayan na naming dalawa kahit deep inside me, unti-unti na akong nawawala sa landas na tinatahak ko. Kahit anong pilit kong ibalik ang kakulitan niya, sa loob-loob ko unti-unti na 'yong nagkakaroon ng ibang kahulugan na ayokong pangalanan dahil... hindi ito tama. Wala akong karapatan.

"Where is Inigo? Nanaginip na naman ba ako?" "Shit naman... Panaginip lang ba yun?" Akala pa naman niya ay totoo na. Kinapa niya ang kanyang kaselanan—basa iyon. Nag-wet dream na naman siya. Muli niyang inayos ang kumot sa buong katawan niya at humiga muli. Nasanay na yata ang katawan niya sa mga panaginip ng p********k nila ni Inigo. Hindi kaya ito talaga ang gusto niyang mangyari kaya iyon ang lagi niyang napapanaginipan?

"What is it again? Sorry, hindi ko alam ang... sinasabi mo." Muli siyang nag-angat ng tingin sa akin at nakakunot ang noo niya. "Ha? Hindi mo alam ang napkin?" Buong pagtatakha niyang tanong kaya tumango ako, hindi ko talaga alam iyon. Ano ba ang mga 'yon? Humarap siya ng tuluyan sa akin habang may linya pa rin ang noo niya, "seryoso? Hindi mo alam 'yon? Napkin! As in pantapal sa dumudugong kepching!"