Pang Ahit Ng Kilay Novels & Stories

Hindi pantay ang paghinga niya. "Anong ginagawa mo, babe?" mahina niyang tanong. Ngumiti si Harlyz. Iyong pilyong ngiti na kilalang-kilala ni Raven. "Hmm..." Nagkunwari siyang nag-iisip. "Nag-e-enjoy lang sa umaga ko." Napailing si Raven habang hindi mapigilan ang ngiti. "Mag-ingat ka," malumanay niyang babala. Lalo lang lumaki ang ngiti ni Harlyz.

“Mahal kita.” Tinitigan ko ang magagandang mata ni Paula. Ang mapaglarong ngiti niya habang hinahaplos ng kanyang mga daliri ang mukha ko ay isang bagay na hindi ko kayang balewalain. Hindi ko maisip kung paano ang buhay kung sakaling maghiwalay kami—o mas masahol pa, kung mapalitan ang mukha niya ng kay Mathilda.

Pangit talaga. Sa picture, half-rolled ang mga mata niya, bahagyang nakabuka ang labi, nakakunot ang kilay na parang dalawang uod, at halos nagsiksikan ang mga muscles sa mukha niya. Hindi niya kayang tingnan ang sarili niya nang gano’n kaya agad siyang nag-utos, “What the hell? Ang pangit! I-delete mo na ngayon din!”

Hindi marahas, pero sapat para mapatigil ako. Napalingon ako, tinaasan ko siya ng kilay, deadma kung deadma. Pero agad ko ring ibinaba ‘yon nang makita kong mas matindi ang bagsik ng pagsasalubong ng kilay niya. Nagtama ang mga tingin namin. Walang gustong umatras. Init ng ulo ko vs. lamig ng itsura niya.

Inis na singhal ko dito na ikinataas niya ng kilay. "What? Sumasagot lang naman ako sa tanong ah?" Pangangatwiran niya na ikinairap namin. "Seryoso kasi!" Hasik ni Blare na sinagot naman ni Honey ng masamang tingin. "Seryoso nga ako!"

Nakangiting anyaya saa kin ni Ate Adhira kaya naman medyo kumalma ako. Pagka-upo namin ay nagumpisa nakong pumikit at taimtim na nanalangin... ... KALI'S P.O.V "Hayaan mong magpakilala ako gamit ang dahas," saad niya sabay ngisi, "Light: Purity Bomb!" Saad nito sabay may lumabas na Color white na bilog sakanyang kamay sabay pabulusok itong papunta sa akin. Dahil sa bilis nito ay 'di na ako nakailag at tumama ito sa akin...

Hindi ko inasahan iyon. Pakiramdam ko ay pulang pula na ang buong mukha ko hanggang sa mga tainga. Napakagat ako sa ibabang labi ko dahil sa matinding kilig na parang kuryente na dumaloy sa buong katawan ko. Ang advance naman ng AI na 'to! Mabilis akong lumingon ulit kay Black. Nakataas ang isang kilay niya habang umiinom ng wine, pero hindi niya maitago ang kislap sa mga mata niya.

Nang makailang hakbang ako ay may napansin akong liwanag sa unahan kung kaya’t sinundan ko iyon. Halos magkasalubong ang mga kilay ko nang mapag-alamang mga kandila pala ang liwanag na nakita ko. Nakalinya ang mga liwanag na iyon na tila ba sinadya upang maging isang daanan. Sinundan ko ang liwanang na iyon hanggang sa mapansin ko ang hugis puso na pagkakasunod-sunod ng mga kandila. ‘Ano’ng klaseng kalokohan ito?’

"Whatever!" Pagkatapos naming kumain ay hinatid niya ako sa bahay. Dahil marami akong gagawin ay hindi ko na siya inayang pumasok sa loob. Baka wala pa akong magawa. Pagpasok ko sa loob ay bumungad sa akin si Mama na nakapameywang at nakataas ang kilay. "Bakit po ang taray natin ngayon? Taray ng kilay! Bagong ahit!" natatawang wika ko sa kaniya.

sagot ko sabay taas ng kilay. Tumayo ako sa gitna nila, nakataas ang kamay na parang isang victorious chef. "Ladies and gentlemen, ito na ang simula ng aking imperyo sa kakanin! Watch out, mga bakery! Dahil paparating na ang PIYAYA NI PIPAY!"