Pangangalay Ng Balikat Novels & Stories

Maliksing naglakad-takbo si Pepang patungo sa mataas na tarangkahan. Kumaway pa sa amo bago isinarado ang mga bakal na dahon. Medyo hinihingal nang bumalik sa kinatatayuan ni Abigail. “Halika. Pasok tayo. Ako na ang magdadala ng bag mo.” “Medyo mabigat. Magtuwang na lang tayo.” Nakikimi si Abigail dahil ang pakitungong tinatamo ay parang sa isang tunay na bisita.

Mayabang niyang sabi, "Sino ba ang nagsabi sayong babalik ka ng huli? "Ngayong nakabalik ka na, kailangan mong ilipat ang natitira sa iyong sarili." Pagkasabi niya nito ay isang sampal ang dumapo sa mukha niya. Agad na napatagilid ang mukha niya at agad na namamaga. “Ah!” Ang babaeng nakatayo sa tabi ni Shena Blacker ay sumigaw nang sinampal ni Lisora si Shena. Tinuro niya ito at sumigaw, "Lisora, sino ka para sampalin siya!"

Bagkus ay walang pakundangan nitong nilibot at pinasadahan ng tingin ang buong kabahayan. Napapailing na sinundan na lang ng tingin ni Paul ang kanyang matapobreng ina. Balak ko sanang bumalik na lang sa kuwarto subalit sa kamalasan ay nahagip niya pa ako ng kanyang tingin. "Oh, ba't nakatayo ka lang diyan? Wala ka man lang bang balak na asikasuhin ang biyenan mo?" Aniya na pinagkrus pa ang mga braso habang mariing nakataas ang kilay.

Binitin ko ang salita ko at dahan dahang nilagay sa gatilyo ang daliri ko. Ngumiti siya. Bago ko pa mapaputok ang baril ay may nauna ng pumutok mula sa dagat. Walangya! May back-up ang gago! Natamaan ako sa balikat. Nabitawan ko ang baril pero nasalo ko naman agad ito sa kabilang kamay. Nagpatuloy ang pagpapaputok kaya tumakbo ako papunta sa kakahuyan. Mabilis ang agos ng dugo sa balikat ko. Hindi ko na pinansin ang sakit at hapdi sa sugat ko at nagtago sa malaking puno. Tiningnan ko ang sugat ko at mabuti nalang kasi hindi naman pala tama kundi daplis lang. Nagpatuloy ang putukan. Sumilip ako at natanaw kung may tatlo pang kasama ang lalaki kanina. Tumakbo ako papasok sa kagubatan.

Dagdag ko pa at mas lalong hinigpitan pagkakayakap sa kanya na naging dahilan ng pahagikhik nya. "Halata nga," sagot nito saka ako niyakap pabalik. "I miss you too." Agad kaming napaghiwalay ng may marinig kaming magsalita sa likuran niya. "Kaya pala dika agad nakabalik, may kalandian ka pala rito," isang magandang babae ang lumapit sa amin saka ngumiti sa akin, "Hi, I am Angel his sister." Dagdag sabi nito sabay lahad ng kamay.

"Kasama mo, kahit saan." Sabay silang humakbang palayo sa gilid ng bangin, binitiwan ang lahat ng bigat ng nakaraan, at hinayaan ang gravity na dalhin sila sa kailaliman. Ang hangin ay humampas sa kanilang mga mukha, isang sandali ng kawalan ng timbang bago ang marahas na pagtama sa malamig na tubig ng dagat.

[Ang Alabok ng Kahapon] Ang bawat piraso ng basag na bakal na bumabaon sa balat ko ay walang-wala kumpara sa hapdi ng katotohanang kanina ko pa pilit na nilulunok. The explosion behind me was a roar of fire and dying metal, but my ears only heard the echo of Dante’s voice as he threw me into the void. Hindi ako pwedeng mamatay dito, hindi dahil takot ako sa dilim, kundi dahil ang buhay ko ang tanging rason kung bakit hinahayaan pa ni Dante na tumibok ang wasak niyang puso.

Hindi bast-basta ang nakaakibat na responsibilidad sa balikat nito kaya hindi siya magtataka kung magiging mahigpit ito pagdating sa usapin ng hacienda. "Mas lalo lang akong nai-in love sa iyo niyan, e." Halakhak ng lalaki ang nagpa-vibrate sa likod niya at naramdaman niya ang pagdaiti ng mga labi nito sa kanyang buhok. "Magandang hapon po, Señor," bati ng isang matandang lalaki kay Diego. "Magandang hapon po. Kumusta na po ang paglalagay ng pataba sa mga suha natin manong?"

Ang pababa na araw ay natakpan ng dilim kasabay nito ay pagbuhos ng malakas na ulan at pagsisimula ng kidlat. "Shit, are we just gonna float here?" nawiwindang kong tanong. "Yeah, this is where I am going to control everything," he answered. What the fuck? So anong gagawin ko rito? Kakanta ng basang-basa sa ulan? Ano ba naman 'tong dragon na 'to. The seas are starting to collide, producing a large area of rotating water. Hindi lang isa kundi limang ipo-ipo ang papunta sa isla.

sa panahon ngayon? Doesn't make sense right? Para bang ang lahat ng ito ay isang malaking kathang isip lamang. Parang ang hirap paniwalaan lahat. Nababaliw na ata ako, na pati si Daddy ay parang naiisip kong malaki ang pagkakatulad kay Hans na bahagi rin ng mga panaginip ko. Pero imposibleng maging kathang isip lang ito dahil hawak ko ang mga sulat niya at pati na rin mismo siya sa puso at alaala ko. Alam ko na balang araw mahahanap ko siya at makakabalik ulit ako sa tabi niya. Babalik ako kapag pumatak ang ulan sa lupa gaya ng dati. ***