Novel & Cerita Pangwakas Na Pananalita Sa Pagtatapos

Far too easy. I turned the paper upside down, lifted my fork, and took my first bite. Reed looked back and forth between the paper and me. "You can finish after you eat. I don't mind waiting." "I'm done." He gave me "the look" and I couldn't help laughing. "You wanna check my work?" He turned the newspaper over and started examining the puzzle. "How'd you do that?" "Eat your food, jock man. Why is the ability to do a Sudoku puzzle so important to you?"

Pagkatapos ng mabilisang ensayo ay naghihintay nalang kami ng cue para sumalang sa entablado. "Grabe hindi pa nagsisimula, andami nang bulaklak," bulalas ng kadarating lang na si Pat habang punong-puno ang kamay ng mga bulaklak. "Sa akin lahat 'to?" hindi makapaniwala sa tanong.

"Oo nga. Nakakatawa pero sabay din tayong nahiya." Natapos nila ang pelikula habang patuloy na umiinom. Hindi nila namalayang nakaapat na bote na pala sila ng alak. Ang tawanan nila ay unti-unting naging mas mahina, mas kalmado. Tahimik na lang nilang pinagmamasdan ang credits sa screen.

At siya naman, isang tanga na nakikinig sa mga kalokohan nito. Anong oras na siya natapos sa binabasa niya at kahit na gusto niyang suyuinsi Shawnat sundan ang lalaki sa kwarto nito ay hindi pwede. Kailangan muna niya itong tiisin para matapos siya sa pag-re-review.

I said and begin doing my work. He massage his temples. "Gustuhin man kitang tulungan meron din akong tinatapos na design." "I will finish it today or tomorrow basta makaka abot ito sa makalawa." I said competitively. Bumuntong hininga siya. "Sige babalik ako bukas, nasaan pala yung blueprint sa tagaytay? Ako na lang ang maghahatid para matapos mo na'yan."

Marami pa kaming pagkakaparehong subjects at madalas pa kaming pair dahil sa apelyido namin! Nakayuko siya sa puwesto niya katabi ko at nagsusulat nang matiim. Pabalik-balik ang tingin niya sa worksheet task sa printout pagkatapos ay magsusulat ng sagot sa sariling papel.

Consider it done. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

“Ano ho bang pinagsasabi niyo binibini?” “Listen.. Pagkatapos ng paguusap natin na ito ay sumama ka kaagad sa mga natirang nars papunta sa kampo. Kung maari doon ka muna dahil alam kong mas magiging ligtas ka sakanila. Alagaan mo at tulungan mo ang ibang nangangailangan. At tsaka.. I want you to have this. Andito lahat ng pinaghirapan ko. Ang perang inipon ko simula nung nagtrabaho ako sa Femme Fatale. Gusto kong itago mo 'to at sana gamitin niyo ni Dan pagdating ng araw. Gamitin niyo 'to sa pagpapatayo niyo ng bahay niyo o kung ano pa man. Ikaw na ang bahala. At ito..” sabay abot niya ng isang papel na merong guhit ng isang bahay.

Ano nga ba ang ginagawa ko upang magkaroon ng lakas ng loob? Heh. Okay, last na talaga to then I will remember my manners hehe. Pampa-wala lang ng kaba at pampalakas loob. Basta! Tiwala lang. Pikit ang mga mata at hinga ng malalim. Okay, this is it. Le'z go!

Tanong niya pabalik. Padabog kong naibaba ang paint brush."One more word! And I'm not gonna finish your painting!" Malakas na sigaw ko sa kanya. Natahimik siya at sinunod ang utos ko. Ilang minuto pa ang nakalipas nang iginuhit ko ang huling mga detalye. "Oh ayan tapos na!" Aniya ko nang matapos. He happily approach me and look at what I have paint.