Pano Manuyo Sa Chat 소설 & 이야기

“Hindi ba p’wedeng bukas na lang? Mas maganda kung sa personal ko sabihin ‘yun sa kanya.” Kumunot na naman ang noo niya. “Bukas o ngayon, personal o tawag, walang pinagkaiba ‘yon.” Napayuko ako. “May problema kasi...” “What is it?” “Wala akong number ni Leo. P’wedeng i-chat ko na lang siya?” mahinang sabi ko bago siya tiningala.

Chat nya saakin. Napatakip naman ako ng unan sa sobrang kilig. Ano ba yan, bakit ako kinikilig wahhh. Huminga naman ako ng malalim bago ko sya nireplyan. "Sabi ng lamok your welcome daw" Chat ko sakanya. "Sorry to ask but can i have your number?" Chat nya saakin. Napatili na ako ng sobrang lakas dahil sa sinabi nya saakin Agad ko naman Chinat sakanya yung number ko. Ichachat ko na dapat kung ano yung number nya kaya lang.

I'm not yet ready. “Ano daw english ng pusa? Sinagot ko ng walang alinglangan. CAT. At tinignan na naman niya ako. Sabi ko sayo laging may pa-follow-up Question si Mam. Tinanong ulit ako. English daw ng manok. Sagot ko. ANDOKS. Nagsitawanan yung mga kaklase ko. Dinagdagan ko pa ng trivia. Yung masayang Manok… CHICKEN JOY!” Ayan na yung luha.

Ang tinuran niya sabay ininom ang isang tasa ng kape na tinimpla kanina ni Roan. "Oo nga pala! Karlos Miguel, nga pala ang pangalan niya. Alam mo bang sinerch ko pa siya sa website kung totoong mayaman nga siya at kung totoo talagang sikat siya? pero natuklasan ko na nag-iisang tagapagmana lang pala siya ng angkan nila!" nagagalak na ani ni Lou at saka rin siya umupo sa tabi ni Shaina.

“Isa pang round.” Nanlaki ang mga mata ko at bago pa ako makapagsalita ay nagsimula na naman siyang gumalaw sa ibabaw ko at wala na naman akong nagawa kundi umungol ng umungol at tanggapin ang bawat ulos niya. Shit! Mukhang kailangan kong magwheelchair bukas. Ang wild ng ex-playboy ko! The end~

"Ladies and gentlemen, please allow me to introduce to all of you my handsome son na mana sa akin. Rain Tyler Montenegro!" Napatigil siya sa pagkain at saka napatingin sa lalaking nasa kanilang harapan. Napakaguwapo nang seryoso nitong mukha. Kamukhang-kamukha ito ito ni Mr. Montenegro. Kulay kayumanggi ang buhok nito, perpekto ang kaniyang kilay, mahahaba at makapal na pilik-mata na pumares sa maganda nitong kulay asul na mata. Kitang-kita rin ang linya ng panga nito. Malaki ang kaniyang braso at matipuno ang dibdib. Seryoso ang mukha nitong nagpalipat-lipat nang tingin sa mga taong nasa kaniyang harapan. Lumapit ang isang may edad na babae sabay halik sa kaniyang pisngi. Kahawig na rin ito

wika neto "kaya mo na ba ito? "tanung niya "Oho inang " nakangiting sagot neto "Oh sige Remo habang ako ay wala pa dito ka Muna huwag kang Mag bubukas ng Pinto kung Hindi ako ang iyong nabobosesan at kapag ikaw ay may naramdaman na may ibang Majikano o Majikana Mag tago ka sa silid bilin niya Maliwanag ba? " tanung pa niya

Ilang sandali pa nag typing ito kaya malaki ang ngiti ko habang inaabangan ang chat niya AndreaZeyn_Ellias: Hello? Napangiti ako.. siguro nagtaka ito sa chat ko.. Wala kasi akong masabi kaya hi nalang ZantyrXian_Trenz: Okay ka lang ba? Tinanong ko na agad baka nasasaktan siya dahil sa kagagawan ko.. hindi ko mapatawad ang sarili ko. AndreaZeyn_Ellias: Yah, btw thanks sa bodyguard

Manzano, sabay lingon kay Kyro na tahimik lang sa gilid. Tumalikod si Ariana at ngumiti kay Kyro. “Hello, Mr. de Vera. We meet again.” Nagtaas ng kilay si Mr. Manzano. “Aba, ang tagal mong nasa ibang bansa. Paano mo naman nakilala si Kyro?”

Hindi niya alam kung aatras o ilalapag ang mga papel sa table. Napaangat ang ulo ng lalaki, pagkakita sa kanya tumayo ito at inayos ng natanggal na butones ng polo shirt. "What is that Miss Manalo?" wika nito na parang walang nangyari. "Hunter, pwede bang mamaya na yan?"kinuha ang folder na hawak ng lalaki. "And you...get out!" matalim ang tingin na humarap sa kanya.