Pano Manuyo Sa Chat 소설 & 이야기

tanung pa nya dito " Oo Pano mo nalaman? "tanung niya dito " wala Lang ganun naman Palagi topic nyo pag nag uusap kayo" seryosong sabi neto habang gumagamit ng loptop " sabagay Tama ka " sagot neto agad naman nag tanung muli si Blue sa kanya " un Lang Pinunta mo dito? " tanung nya dito " hindi " maikling sagot neto

At sabi lang ni Kyro ay sakit lang daw iyun ng ulo at agad naman na uminom ng gamot, pero nag-aalala pa rin siya sa asawa. Kasalukuyan silang kumain ng hapunan ng may biglang dumating na panauhin. Nang makita ni Luna kung sino ito ay labis ang kanyang tuwa. "You're back,” masayang wika ni Luna at agad na sinalubong ng yakap ang kadarating lang na si Pancho. Si Pancho ang pinsan niya sa mother side. Galing itong abroad dahil dun na ito nag-aral. Nakatapos na rin ito ng college, and now currently helping his father's company in Korea.

Pero siyempre hindi naman ako isang pabaya na kaibigan kaya nag text ako sa group chat namin. Ako: Baka want nyo pa kwarto natin? Agad naman iyong na seen ni Lee. Ewan ko nalang kung may tatalo pa ba sa pagiging active ni Lee sa social media. Lee: Sa'yo na iyan bakla. Sa akin naman itong si fafa Manuel. Hindi na ako nagulat pa kung bakit nandun si Manuel. Malamang sa malamang marami iyong kakilala dito kaya siyempre papaunlakan talaga kung sino ang mag-aya ng inuman.

Tanya's POV Bumili kami ulit ni bestie Mich ng lechon manok sa kanto para gawin baon namin papuntang ilog. Masaya ito kasi kasama namin sila tatay Lito at kuya Edgar. Hanggang ngayon hindi parin nagre-reply si Luke sa mga chat ko sa kanya nag-ooverthink malala na ako nito. " Bakit malungkot ang bestie ko? " minsan biro pa ni Mich sa akin ng makita niya akong malungkot at nakanguso pa ako.

Panira ng kasiyahan. Hindi na ito nagsalita pa, narinig ko lang ang pag tsk nito. Dahil nga pakiramdam ko ay medyo malayo pa kami sa kabihasnan, inilabas ko na lang ang phone ko para makipagchikahan sa groupchat namin. Panay ang pagngiti ko habang binabasa ang kagaguhang nangyayari sa groupchat. "Pft." Hindi ko na naiwasang matawa dahil sa joke ni Adam.

pangungulit ko Ilang minuto naman itong natahimik mukhang pinag iisipan pa nito kung mapagkakatiwalaan ako ah "Don't worry Lhex I'll keep your secret, kahit ano pa man iyan' promise" "Sira' hindi naman sa ganon" "Eh' ano pala?" "Namimiss ko lang kasi yung bestfriend ko" at napabuntong hininga naman at ayan lalong nalungkot nga ito "Iyon ba yong nasa America na ngayon?" Tumango lang ito at tinuloy ang pag subo ng dunot. "Hindi pa ba tumatawag sayo text or kahit video call man lang??"

Rica: Mukhang may pinagdadaanan ka ah (with laugh emoji) Agad akong nag-reply sa chat niya sa akin. Me: Wala naman po ate. Naka-move on na po ako. Reply ko na may kasama ding laugh emoji. Wala pang ilang segundo ay nag-seen na siya sa chat ko at agad ding nag-reply. Rica: Single ka ba ngayon? Napataas ang isang kilay ko sa tanong na iyon sa akin ni Ate Rica. Pero agad ko din naman siyang ni-replyan ulit.

Phantom na message sa akin sa i*******m. Phantom: Hi, Miss Mari kumusta? Pilit na ngiti ang pininta ko sa labi. Pinahid ko ang namamasang pisngi at ilong. Nagtype ako ng reply. Me: ok lang, ikaw? Phantom: (sad emoji) Me: ba't ka malungkot? Phantom: hindi ko rin alam eh. Me: ano ka ba, shunga ka ba? Phantom: siguro nga shunga ako.

At paano kya namalan nitong murit na o ito na daks yung lalaki. Biglang may nag pop-up na isa pang chat at doon nasagot ang tanong ko napa sabi na lang ako ng manyak. Muntakin n’yong habang panay salita daw ng lalaki sa t*ti daw nito s’ya nakatingin kasi raw ay bukol na bukol ang alaga nito at parang ipit na ipit. Waring inaanyayahan daw siya na pakawalan sa loob ng pantalon hitad na hitad ang kaibigan kong ito. Napaka talandi rin ng lokaloka na babaeng ito. Bago pa humaba at kung saan mapunta ang uspaan ay mabilis akong tumipa ng reply para sa kaibigan ko si Miss L din ang peg.

“Kailangan niya ako, Ma! Aalagaan ko siya. Hindi ko siya iiwan!” Hindi niya kinaya ang kalungkutan at kabiguan. Hindi naman siya mapilit pumasok sa opisina. Kung kailan niya balak pumasok ay hinayaan muna siya hangga’t kusa siyang bumangon sa kanyang piniling lugar. “Kung gusto mo ng may kasama sa inuman, sabihin mo lang. I am just eleven numbers away, Bro.” Ngunit ayaw rin naman ni Pancho ng may kausap. Ayaw niyang may makakita sa kanyang kalagayan ngayon.