روايات وقصص ضمن Para Sa Hopeless Romantic

“Kung makakaramdam ka ng guilt, marami ka ng oras para gawin yan dati. Marami kang oras para lumapit sa akin, pero wala na akong gaanong oras para intindihin ka.” Nang marinig ito, agad na bumalik sa dati si Noah. nimitiwan niya ang pagkakayakap at tumayo ng tuwid. Sabi nito sa kanya, “hindi mo ba kayang maging medyo romantic? Kailangan bang laging seryoso araw-araw?” Romantic? Siya ba ang ayaw maging romantic? Sinong babae ang hindi gustong maging malambing sa harap ng taong mahal niya?

tanong ko. "To hurt you.. para pahirapan ka, by that alam niyang mas masasaktan ako to see you struggling, alam niya na sa tuwing pinagsasalitaan ka ni Rio ng masasakit because of her pinapamukha niya sakin ang kaya nyang gawin at hanggang ngayon ginagawa niya parin yun.. Because i always turn her down." Naguluhan ako bigla sa mga sinabi ni Clyde... So means..

“Naku, feeling romantic siguro si ate. Alam mo naman ‘yan, hopeless romantic kahit walang jowa.” “Hay nako. Walang asim,” sabay tawa ni Margarita. “Kung ako ‘yan, kahit anong lalaki, luluhod sa harap ko!” “Ma, baka ikaw pa mapaluhod!” sabay sabat ni Margaux, sabay hagalpak ng tawa. “Anak ka nga ng ina mo!” sabay hampas ni Margarita ng tissue. “Tigilan mo ‘yang kalokohan mo.”

Sa isang matamis ngunit mapang-asar na tinig, nagsalita siya, “Naku, talagang hinahangaan ko ang mga babaeng tulad ni Miss Zuri—ambisyosa, determinado, at handang ialay ang lahat para sa kanilang mga pangarap.” Bahagya siyang tumawa, saka marahang idinugtong, “Hindi tulad ko… hopeless romantic.. Ang puso at kaluluwa ko,” sabi niya habang bahagyang sinisiksik ang sarili kay Zeth, “ay para lamang kay Zeth—at ang tanging hangad ko ay makasama siya, sa lahat ng oras. At maging akin siya habang buhay.."”

Advise ni Drea habang nakasandal sa kanyang sasakyan at parang timang na nakatingin sa kanyang kasintahan na tila may hearts sa mga mata niya. "Kung gayon, ano ang dapat kong gawin upang mapasaakin siya kahit halatang kinasusuklaman niya ang bawat bahagi ng presensya ko?" Tanong ko sa kanila na parang hopeless romantic. Hindi, hindi ako romantic-- just a hopeless freak.

Maraming puwede, marami ring hindi puwede! Ang sabi ng aking puso at isipan, mahal na mahal ko si Robert noon at ngayon! Sa pag-ibig walang kasiguraduhan. Puwedeng mauwi sa hiwalayan o puwede ring forever depende sa dalawang taong nagmamahalan. Sabi nga ni Kate Moss na nabasa ko sa F*, “Love is always a risk worth taking. The biggest gamble we’ll ever take is with our hearts. In handing someone our most vulnerable pieces. Not knowing where it will lead. Where it’s meant to go. Whether they’re a lesson Or forever.”

O kagaya ng pagmamahal ko kay Sander? “Mahirap nga pala talagang kalimutan ang first love no?” wala sa sariling usal ko. Malungkot na ngumiti si Denise sa akin “Tara na nga kumain na tayo sa labas. Walang kwenta ‘yang mga lalaking yan. Deserve din nating maging masaya.” Agad akong napangiti nang kusa niya akong niyaya. Effective pala ang ganito.

Hanggang sa maisipan ni Roman na ilabas ang kaniyang mga nararamdaman. “I’m happy,” ani Roman habang nakatitig pa rin sa tv. “Hindi ko akalain na makikita kita, love. I've been really hopeless for the past 6 years. And I can’t believe that you raised our son. Napakastrong mo kasi naalagaan mo sya nang wala ako. I promise, aalagaan ko kayong dalawa.”

For some reason, parang mabilis na lumipad ang isang araw, at feeling ko hopeless ako sa pagharap sa lahat ng ito. The wedding between Damon and me, na inisip ko sana ay magiging sacred at happy moment, parang imposible na ituloy. Walang paraan para ilubog ko ang sarili ko sa isang pit kung saan sa huli ay malulunod ako, at kung mangyari yun, Damon hindi rin naman guaranteed na ililigtas ako. Again, this would be Jax’s job.

I want to help bring down the patriarchy, dance with wolves in the night, and taste the sun. My aspirations place an undue burden on my shoulders, bringing with them feelings of perfectionism and dread, as well as apprehension about rejection and failure. Most of the time, I am both joyful and depressed. This is why, at the end of the day, I consider myself a hopeless romantic as well as a determined realist. A fairy-tale love does not cause you to doubt, does not cause you to question your position in the relationship, and does not make you feel the need to go through your partner's phone to check loyalty.