Hopeless Romantics Novels & Stories

Maraming puwede, marami ring hindi puwede! Ang sabi ng aking puso at isipan, mahal na mahal ko si Robert noon at ngayon! Sa pag-ibig walang kasiguraduhan. Puwedeng mauwi sa hiwalayan o puwede ring forever depende sa dalawang taong nagmamahalan. Sabi nga ni Kate Moss na nabasa ko sa F*, “Love is always a risk worth taking. The biggest gamble we’ll ever take is with our hearts. In handing someone our most vulnerable pieces. Not knowing where it will lead. Where it’s meant to go. Whether they’re a lesson Or forever.”

Siya pa yata ang nahiya kaysa sa akin, eh. "Ang hirap ayusin nito, eh. Nakakaasar!" Pero aaminin kong kumirot nang kaunti ang puso ko dahil sa ginawa niya. Para bang sinasabi niyang isa lang akong hopeless romantic student na nagkagusto sa kaniya.

One who does not dismiss your desire to improve your life, to set boundaries, to explore, to travel the globe, to let go of harmful situations, and to discover paradise. Romanticism isn't dead, and I despise how people blame my generation for its demise, as if it's our fault that we seek compatibility and have high standards. We are optimistic realists doing our best in a society shaped by high divorce rates and early traumas. I don't have a preconceived notion of what the ideal marriage should look like.

Sa lakas ng pagkakatama niya sa ulo ng dalaga ay bigla siya nakaramdam ng panghihilo at nawalan ng balanse sa sarili dahilan para matumba siya. Sa pagkakatumba niyang iyon ay naisama niya ang dalaga at nadaganan pa niya ito sa pagkakabagsak. Pero nasalo din naman niya kaagad ang ulo nito gamit ang isa niyang kamay kaya hindi malubhang nabagok ang ulo niya sa sahig. Laking gulat nilang dalawa nang biglang bumukas ang pintuan at bumungad sa kanilang paningin ang ilang mga katrabaho nila, kabilang na roon ang dalawa niyang kaibigan na sina Hendrix at Kath.

“Mrs. Cruz, may I have this dance?” She chuckled. “Yes, you may, Mr. Cruz.” Nang maiyapos niya sa leeg ko ang mga braso, sumabay siya sa kanta habang titig na titig sa mga mata ko. “I’ve loved you forever, in a lifetimes before…” She smiled. “I give you my word, I give you my heart, this is the battle we won…” I closed my eyes as I listened to her sweet voice. Yes. I picked this song for this dance, only to hear her give life to the lyrics. The vow we didn’t even say on our wedding, the promise of a lifetime that we never had the chance to start in a romantic way, the love that blossomed in an unexpected way…

Samantalang noong 18th birthday ko bukod sa baril ang hawak ko, kasalukuyan pa akong kumikitil ng tao noong panahong iyon. Elegante siyang naglakad, nakakasilaw ang kaniyang mukha, na kahit tinatamaan ng kislap ng camera hindi pa rin nagbabago ang itsura niya, wala ring siyang ka emo-emosyon, parang hindi masaya. Marami pang ka korniyahan ang naganap, nabigay ng speech ang kaniyang mga ka-anak na parang hindi naman niya dinamdam, dahil ni hindi man lang nagbago ang emosyon niya.

Secretary lang naman ako and it's my chance too of course to visit Germany again after my last visit there when I featured my one documentaries episode behind the story of Nazi Prison Camp. "Okay po sir" no choice din ako. On the go nalang ako! KINGSLEY WESTON BAMFORFD "Yes Hero and I don't know why? F*ck!" mura ko sa lahat lalong-lalo na sa aking sarili. I can't help it but to kiss her in the end. I don't know, naaatract ako sa labi niya especially when she biting it, when it is wet. Damn crazy self! What's wrong with me? Why?

Matapang at magaling ito pagdating sa negosyo ngunit duwag naman pala ito pagdating sa babaeng minamahal. "May problema ba, DJ? Yoou look exhausted." aniya niya. Bumuntong-hiningi muna ito bago sumagot. "I failed." "Failed? Saan naman? Ngayon ko lang narinig sayo ang bagay na yan." "I didn't know Jullie hated me that much. Alam ko naman may mali ako eh. Pero mahirap bang magpatawad?" "Mahirap mmagpatawad kapag nasaktan ka ng husto."TInisang lagok muna nito ang laman ng beer in can bago nagsalita.

Ang kulit talaga nito, naku. "Bahala ka kung anong iniisip mo! Pero seryoso, sino bang mag-aakalang lalabas ang salita na ‘yon sa bibig ko? Na-off guard ako, bigla kasi ay parang napaka hopeless romantic mo dahil sa sinabi mo." "I am a hopeless romantic," tugon niya. "Eh di matulog ka, Mr. Hopeless Romantic," sagot ko, sabay balot ulit ng kumot at tumalikod sa kanya.

Natigil din naman ako sa paglapit nang makita ko nang malinaw kung ano ang mayroon sa parteng iyon ng beach resort. Humapdi ang mga mata ko nang makita ko sina Jeff at Lady na nagyayakapan habang marahan na sumasayaw. Sumasabay sila sa kumakanta ng isang sikat na love song. Halatang pinaghandaan ang lugar dahil nakapalibot sa kanila ang iilang mga halaman na may nakalagay na fairylights. Napakaromantic tingnan. Kahit sinong makakakita ay kikiligin.