Parte Ng Katawan Novels & Stories

“May need akong bilhin sa National. Mayroon akong nakita sa kanto.” “Ano?” nagtatakang tanong nito. “Math Notebook.” “Sama ako,” wika ni Kat-Kat. “Huwag ka na,” inis niyang sabi. Di niya tuloy napigilan ang magpakita ng pagkairita rito. Kung hindi lang siya matatalakan ng mga nakatatanda niyang kapatid, inambahan na niya ito. Ngunit kahit napigilan niya ang kanyang sarili, umiyak pa rin ito. Hindi na tuloy niya napigilan na angilan ito. “Ang OA mo!”

Kabanata 5 NANGINGINIG pa rin ang kamay ni Catie habang hawak ang kanyang cellphone. Tatawagan niya ang kanyang ama pero hindi siya makapag-dial. She was so overwhelmed. Napasma siguro siya sa ipinagawa sa kanya ni Fabien kaya hanggang ngayon ay ganito pa rin ang kanang kamay niya.

Pakiusap ko. “Umalis ka na rito. Hindi ka parte ng pamilya namin kaya wala kang karapatang pumunta rito.” “Ate Katelyn, hindi ko naman pinagsisiksikan ang sarili ko sa pamilya n’yo, ang gusto ko lang naman ay makita at mayakap si papa.” Turan ko habang umiiyak ako bago ko tinangkang pumasok sa loob ng morgue, pero hinarangan ako ni ate Kendra, itinulak ako ni ate Katelyn palabas bago ako hinarap ng asawa ni papa at walang sabi-sabing sinampal ng ubod-lakas.

Kabanata 90 (WAKAS) Third Person’s POV Tulog na ang mga bata nang umuwi sina Chase at Kiara galing sa date nilang dalawa mag-asawa. Ang buong bahay ay tahimik, tanging ang mahinang ingay ng aircon at ang pagtibok ng kanilang mga puso ang siyang nagpapaingay sa paligid. Ilang buwan na rin silang hindi nagkaroon ng ganitong sandali na silang dalawa lang. Ang mga araw nila ay puno ng mga meeting, papel, at ang walang katapusang ingay ng dalawang aktibong bata. Kaya nang maisara ni Kiara ang pinto ng kanilang master bedroom, tila ba may hindi nakikitang kuryente na pumalit sa hangin sa pagitan nila.

Kabanata 86 KASALUKUYAN na nasa sasakyan sina Lawson at Clea, tinatahak ang daan patungong Casa Lecaroz kung saan naghihintay ang mga magulang niya. “Okay lang ba talaga sa’yo na i-meet ang parents ko? I know it’s not necessary…” “It is necessa—” Tumikhim ito at nag-iwas nang tingin.

Third Person's POV (2 months later) "Hi, Trixie. I don't know if why I'm doing this but maybe I feel guilty and I can't tell you this directly. Noong mga bata pa kami ng mama mo, nagpunta kami sa isang malawak na parang tapos may bangin sa dulo na matatanaw mo ang napaka lawak na karagatan at kalangitan. Pinangalanan ko 'yong Trixie, tapos napagkasunduan namin ng mama mo na ipangalan din 'yon sayo. We were happy back then, but everything fall down when you gave birth to Marga. Doon ko nalamang… hindi kita kadugo."

tanung niya "Oho inang marameng salamat po " sambit neto "Mabuti at nagustuhan mo " sabi neto "Oho " sagot neto " tayo nang mag handa ng ating Pananglian "wika neto At sila ay nag aayos na para sa kanilang kakainin ********

Kung doon nga lang sa barangay na iyon, humahanga na siya ng husto, ano pa kaya kung i-explore niya ang buong probinsiya? Mula sa kamalig na nakaharap sa karagatan, kitang-kita niya ang ganda ng kalikasan na biyaya ng Maykapal. Hindi nakakasawang pagmasdan ang kabuoan nitong abot tanaw ng kan’yang mga mata. Ayon sa naalala niyang pag-aaral noon, ang Catanduanes ay isang pulong lalawigan sa silangang bahagi ng Pilipinas at direktang nakaharap sa Pacific Ocean. Napakalawak pala nito. Babalik at babalik siya sa lugar na ito. Hindi lamang para sa anak niya kun’di maging para sa magandang pakiramdam na dinaranas niya nang mga sandaling iyon…

Napailing nalang ako, at nang makitang bumaba na si Tita ng hagdan ay sumunod ako __________________ "Anong plano pagkatapos nito?saan pa tayo pupunta" Biglang tanong ni Kate, hindi ko siya agad binalingan dahil abala ako sa pagpili ng sariwang karne, "Klare? Tinatanong kita" "Ano ba yon?" Tanong ko bago lumipat sa kinaroroonan ng mga gulay, naramdaman ko naman ang pagsunod niya

Kabanata 18 Nakaupo ang lahat ng pamilya Gomez sa isang mahabang mesa na gawa sa Naga-ng kahoy. Manghang-mangha pa rin siya sa bahay ng kan’yang tiyahin kaya pagala-gala ang tingin niya.