Tusong Katiwala Novels & Stories

“Kahit anong gawin ay magkakahalubilo rin tayo kahit anong iwas natin. So, if possible maging civil na lang tayo sa isa’t isa.” Tumango ako. Agree na kung hindi kaya, kahit maging civil na lang. Lalo na si Tita at ang mama ni Alaric. Buti pa si mama at tahimik lang. Tita was about to say something when I saw Tito hold her in her arms. Hindi na lang tinuloy ni Tita ang sasabihin niya. Kumuha siya ng ulam malapit sa kanya at umiirap na kumain.

Waring isang bakal ang itinutulak niya at hindi man lang ito natinag. Doon na tuluyang nagpumiglas si Catalina. She pushed him hard that made him stepped his feet backward. Nang mapaatras si Apollo ay kinuha na niya iyong pagkakataon para tuluyang makaiwas dito. Naputol ang paghalik na ginagawa nito at matamang napatitig na sa kanyang mukha.

anas ko "Mama—" ani Mike na tulad ko ay nagulat din sa salitang binitiwan ni Tita Thalia. "That's final, patapusin niyo muna ako, it's a contract marriage. 2 years lang na man kayong magsasama. Malay natin baka sakaling mag-work," turan ni Tita Thalia na parang balewala lang dito ang sinasabi.

Tanong ni Isla, habang nilapitan sila. “’Wag ka nang mag-alala pa Tita, tulog na silang lahat.” Ngiting wika sa kanya ng isang kambal. “Mabuti nalang at binalikan namin si Kate, dahil kung hindi, baka hindi namin alam na may dumuko-.” Sabay silang natigilan nang makita nila ang lalaki kanina na tumayo, habang may hawak itong baril.

Yawa! “As-wangs are kidnappers, tek-bah-langs are rapists... and the kat-res? What are they doing? I know they are doing evil things too.” “Ang katre ay hinihigaan…” bulong ko. Mahina lang para hindi niya lalong maintindihan. “What?! I didn’t get that…” kunot-noo na tanong niya at mukhang pilit iniisip kung ano ang narinig na sinabi ko. “The kat-res are… what?”

Kung tutuusin pala, isang pang daraya ang ginagawa nila. "Mga duwag! Tumatago lang kayo sa likod ng usok para umatake??? Anong klaseng kaduwagan ang ginagawa niyo! Mukha kayong mga daga na takot makakita ng malaking pusa! Hahahha! I am the CAT KING, right? Kung saan takot sa akin ang lahat! Ngayong alam niyo na, hindi na kayo mabubuhay pa, dahil hindi niyo ako ginalang nang maayos!"

Ang inosenteng ngiti ng mga bata ay tila isang obra na hindi nakakasawang tignan, habang ang mga halakhak nito ay parang isang musika sa kanilang pandinig na nakakagaan ng pakiramdam. " Ang bilis talaga ng panahon no? Parang kailan lang kilik-kilik mo pa iyong baby girl mo, ngayon ang laki na n'ya. Nakakapag lakad at salita na, " wika ni Tiffany o mas kilala sa bansag na Tutay. Ngayon lang nalaman ni Catalina ang tunay na pangalan nito nang ipakilala siya ng asawa kanina sa hapag kainan.

Tila ba tinutukso siya nito sapagkat malamig ito sa kanya buong gabi at senswal naman sa ibang lalaki. Sa tuwing tatanungin ni Javier si Ella o susubukang kausapin, mas malamig pa ito sa yelo at maikli at tipid na sagot lamang ang ibinibigay. Baka nga kasalanan ni Javier dahil pinilit niya itong umupo sa tabi niya at sinabing may importanteng diskusyon silang dapat pag-usapan. Ipinakita nito na inimbita niya lang si Ella para sa sarili niya pagkaaliw, at baka nga tama ito.

“Dahil lang sa maliit na bagay, magpapa-divorce ka? Ganyan ba kita pinalaki?” “Maliit na bagay?” Hinawakan ni Katreese ang namumulang pisngi, at napangiti nang mapait. “Oo nga pala,” malamig niyang sagot, “kumpara sa interes ng pamilya Alviar at Ruscav, maliit lang talaga ang kahihiyan ko.” “Ikaw!” muli sanang magtataas ng kamay si Katarina, ngunit napigilan niya ang sarili.

TULUYAN lumakas ang ulan at kinailangan na nilang sumilong na dalawa. "Basang-basa na tayo," naiiling na wika ni Katarina. Panay punas siya gamit ang palad niya. Mula sa labas ay patuloy na umuulan. Napatili pa siya nang bigla na lamang siyang pangkuin ni Luis. "Hoy! ibaba mo ako. Saan mo ba ako dadalhin?" tanong ni Katarina. Wala naman siyang nagawa kung 'di pakititigan na lang ang guwapong mukha nito.