Pasensya นิยาย & เรื่องราว

magalang na tanong ng sales assistant. “Yes, itong silver, white, baby blue, purple. Pakicheck sa size niya at pakibalot na rin. Ito ang card ko,” tuloy-tuloy na sabi ni Arya at inabot ang kulay itim na card sa sales assistant. Napatitig sa card ang sales assistant at napasinghap. “B-Black card? Nag-iisa lang ang card na ‘to!” gulat na sabi niya at napatingin kay Arya at agad na yumuko. “P-President, pasensya na hindi ko po kayo agad nakilala.”

Hihintayin na lang niyang makabalik sila ng Pampanga. *]:pointer-events-auto R6Vx5W_threadScrollVars scroll-mb-[calc(var(--scroll-root-safe-area-inset-bottom,0px)+var(--thread-response-height))] scroll-mt-[calc(var(--header-height)+min(200px,max(70px,20svh)))]" dir="auto" data-turn-id="request-WEB:8fc4b23c-8bf0-4cac-8062-7f4c5c8b6fcb-0" data-testid="conversation-turn-2" data-scroll-anchor="false" data-turn="assistant"> “Jolisa, dito ka na sumakay sa tabi ko,” sabi ni Tyler nang buksan nito ang pinto.

“Kasi baka ako nalang mag-isa tapos wala ka na.” Bigla nalang nag-iba ang ihip ng hangin at nagkatitigan kami ni Sir Phin. Teka, ano ba kasi yun pinagtatanong niya? Ako naman, ano yung mga pinagsasasagot ko? Payapa means peace, and that's exactly what we found when we reached the summit. Reaching the peak after a challenging hike, my breath caught in awe as nature unveiled its masterpiece. The world unfolded before me in a breathtaking panorama! Tanaw naming mula dito sa itaas ang lawak at ganda ng San Martin. Mula dito sa aming napiling spot, tanaw naming sa kanan bahagi ang nalawak na dagat at sa kanan naman ang ganda ng bundok.

BELLA DELA FUENTE POV "Ahhh! Ahhh, Uhmmmh! Sige pa! I'm cumming na!" halos pasigaw kong bigkas habang abala si Kenzo sa ibabaw ko! Ramdam ko ang bawat paghugot at baon ng sandata niya sa kaloob-looban ko! Nararamdaman ko na malapit na akong makarating sa sukdulan nang bigla niya na lang hugutin ang sandata niya. Magpo-protesta sana ako dahil nabitin ako pero nang bigla niya na lang akong igiya patalikod sa kanyang mabilis na din akong napasunod.

magalang na tanong ng sales assistant. “Yes, itong silver, white, baby blue, purple. Pakicheck sa size niya at pakibalot na rin. Ito ang card ko,” tuloy-tuloy na sabi ni Arya at inabot ang kulay itim na card sa sales assistant. Napatitig sa card ang sales assistant at napasinghap. “B-Black card? Nag-iisa lang ang card na ‘to!” gulat na sabi niya at napatingin kay Arya at agad na yumuko. “P-President, pasensya na hindi ko po kayo agad nakilala.”

“Ba’t ka nakangisi?” “Nothing.” “Sinungaling.” Bahagya siyang yumuko palapit. “Cute ka kasi kapag defensive.” Agad akong napaatras. “AY! Wag kang lumapit!” Natawa si Nay Clara habang pinapanood kami. Samantalang ako? Internally screaming. Literal. Kasi bakit ba kasi ang lakas ng tama ng boses niya kapag mababa?! “ATE SKYYYY!”

Montero ang isang pirasong crumpled paper na may nakasulat na pamilyar na German shipping line code at isang pangalan: Alexis Holzman. "Alexis Holzman?" kunot-noong basa ko sa pangalan. Biglang may pumasok na kakaibang kaba sa dibdib ko, ang pamilyar na takot na naramdaman ko noong nandoon pa kami sa probinsya. "G. Montero, sino 'to? Is this some kind of business rival or a secret ex-girlfriend galing Singapore?"

paalam ko sa kanya (Sige, mamaya nalang bye)huling sabi nya bago patayin yung tawag. . . . . . . . . . . ===== 𝐏𝐚𝐬𝐞𝐧𝐬𝐲𝐚 𝐧𝐚 𝐩𝐨 𝐬𝐚 𝐦𝐠𝐚 𝐰𝐫𝐨𝐧𝐠 𝐬𝐩𝐞𝐥𝐥𝐢𝐧𝐠𝐬 𝐚𝐭 𝐭𝐲𝐩𝐨 𝐚𝐭 𝐰𝐫𝐨𝐧𝐠 𝐠𝐫𝐚𝐦𝐦𝐚𝐫𝐬

Mahaba ang pasensya na wika ni Bren. Agad na pinaandar ni Bren ang sasakyan ng makasakay na ng maayos ang mga nasa back seat. " Pasensya ka na kay mama,ganyan talaga sya kahit di na maayos yung pakiramdam "nilingon ni Bren ang ginang sa likod at nakangiting umiiling.. " Hija pasensya ka na ,naku kung di lang ganito yung pakiramdam ko ,aasikasuhin ko kayo sa bahay.." wika ng ginang.

Wala pang ilang sandali ng ihagis niya sa mataas na damo ang patay na hayop, kumalma na ang kabayo. “Pumaroon na tayo.” huling imik niya bago tumuloy. Alas nuebe ay naroroon na kami sa palasyo, inilalabas ko ang mga napamitas na mangga sa sako. Nang biglang tumawag si Manang Flora “Hija, nakalimutan na ninyong mag-agahan. Pumasok ka na raw utos ni Senyor Pablo, naghihintay sila sa hapag-kainan”