Novel & Cerita Passion For Teaching Quotes

Terror ka kapag naging teacher panigurado. "Hindi, 'no!" Pagtanggi ko. "Bata ang hilig ko, hindi ako magtuturo sa highschool. Gusto ko sa grade school lang at kahit sa primary pa." "So after Miss President, there will be Ma'am Rox." Mas lumaki ang ngiti n'ya at sumulyap saakin. Maging ako ay napangiti rin sa itinawag n'ya saakin. "Aabangan kong maging teacher ka. I know you will be successful someday." Aniya. "Naniniwala ako sa pangarap mo at gusto kong nasa tabi mo ako habang tinutupad mo iyon isa-isa."

Aray ah tinamaan ako, minsan ganyan ako eh pero kahit pa minadali ang gawain ay maganda ang gawa ko, ‘di kasi ako bobo may katamarang taglay nga lang minsan. “As my previous profesor, what do you think is your first and second job?” random na tanong ko habang naghi-highlight ng lectures sa Asian studies. “The first job of a teacher is to make students fall in love with the subject and the second is to make them a better person because education is not just about teaching theories and giving exams, it’s not about academics all the time..” “Tama na sana eh, kaso mali ka sa pangalawa,” tugon ko habang dinidikit ang sticky note sa taas ng pahina ng binabasa ko.

Hindi niya na napigilan ang sarili na mapasigaw nang malakas. He's been holding himself back because he's in a school and he didn't want to raise his voice to a woman, pero hindi niya na hahayaan na mangyari ito. He will never let anyone speak ill about Divine! "I don't know how the hell you became a teacher in a prestigious school like this despite that sick attitude, but I will never let you become a teacher in a school where my children and nephew are studying!"

Sinabi nang sobrang seryoso ni Charlie, “Una, kwalipikado ka talaga na maging teacher, kailangan marami kang alam, at sakto ka sa kategorya na ito. Pangalawa, kailangan mong maging modelo para sa iba, at naniniwala ako na wala ka ring problema dito.” Pagkasabi nito, hindi mapigilan ni Charlie na bumuntong hininga habang sinabi, “Maraming teacher ang nawalan ng orihinal na layunin nila na magbigay kaalaman at pangaralan ang mga tao sa panahon ngayon, at ang iniisip lang nila ay habulin ang kasikatan at kayamanan. Pero, Miss Marianne, naniniwala ako na hindi ka magiging katulad nila kung magiging teacher ka. Kaya, sa tingin ko ay mas magiging magaling ka sa karamihan kapag naging teacher ka.”

Tahimik akong nakikinig, sinusubukan ding buuin ang sagot ko sa isipan ko. "Akira Quezon?" Tawag ni Ma’am Castillo. "What are your thoughts?" Nagulat ako, pero agad kong inayos ang sarili ko. "Understanding human behavior is important for teachers because it helps us respond to the needs of our students," sagot ko nang may kumpiyansa. "When we understand their emotions and behavior, we can adjust our teaching methods to ensure they learn effectively. It also allows us to build stronger connections with them."

Unti-unting nabawasan ang bigat sa puso dahil sa sitwasyon ng kaibigan. Faith once told me how she hated teaching, but was forced to obey her Tita's demands. Ito kasi ang nagpapaaral sa babae hanggang sa maka-graduate. Pero para sa akin, hindi iyon sapat na dahilan upang kontrolin lahat maging ang galaw at desisyon ng pinapaaral, lalo na kung ito naman ang nagkusa. Para saan pa at tumulong, 'di ba?

"Kasi hindi naman talaga pagiging teacher ang pangarap ko, 'yun lang ang course na tinapos ko because no matter how I tried I really can't get over him. Kahit galit na galit ako sa kaniya noon, siya pa rin talaga ang laman ng isip at puso ko." Minahal at niyakap niya ang pagtuturo because it's the only thing that reminds her of him, that binds Sapphire from the love she dreamt to have. She loved teaching the same way she loved Will. . .pero kung ang pangarap na ng binata ang pag-uusapan, she will lay her armours down. She won't let the situation destroy anything anymore.

Sometimes, when the morning is quiet and the city is still asleep, he’ll pull me close and dance with me in the living room, music or no music. I love teaching. I love the chaos, the noise, the way kids’ eyes light up when you finally get through to them. I love the challenge, the tiny victories, and the way I see bits of my old self in some of my students—young, uncertain, but full of hope. The faculty is different now; there’s no longer a shadow in the halls, no more secrets to hide. I walk the corridors of St. Margarette with my head held high, and when the old anxieties creep in, I remember how far I’ve come.

Nakita ko ang malalaking butil ng luha ko na nahulog sa semento. "For goodness sake wipe your tears. I'm a teacher in this university Miss. I'm trying my best to be a good example to my students, but because of you napapahiya ako sa mga studyante ko. Ngayon umiiyak ka? Anong gusto mong isipin ng mga estudyante ko ha? Ilang beses ko ba kailangan sabihin sa yong tigilan mo ang pagpunta dito? Tigilan mo ang pangungulit sa akin. Bakit ba di ka nakakaintindi?"

“So ibig sabihin, mas lalaki ‘yung reach natin? As in, more connections, more students, more income?” Tumango ako. “Yes, pero hindi lang ‘yon. Ayoko na rin na parang ako lang ang backbone ng AMS. Gusto ko, kahit wala ako dito, tuloy pa rin ang buhay ng studio natin. Kaya kailangan natin ng isa pang magaling at may passion na teacher.”