Novel & Cerita Passion For Teaching Quotes

Nagpasalamat naman ako sa kaniya at nag-umpisa nang kuhanin ang kanilang atensyon. I made sure that there is no discussion I have left behind about the art. It is one of my passions but it had never crossed my mind to become an artist. It is just one of my hobbies anyway. A stress reliever. Teaching them might be exhausting but it is surely fun. All of them are attentive during the activity. Lahat din sila ay nakikisali tuwing may itatanong o ipapagawa sa kanila. Minsan nga ay nahuhuli ko rin ang binata na nakikinig sa amin. Halata namang tapos na siya sa preparation since he had time in lurking around. Minsan ay inaalalayan niya rin ang mga bata kung may hindi nakakasunod sa aking instructi

"Hindi ko naman kailangan ng boyfriend, eh. Ang kailangan ko, mahanap kung ano ba talaga 'yung purpose ko sa mundong 'to. Pag nahanap ko na ang sagot, do'n lang ako magiging sobrang masaya." Napailing na lamang siya at saka ako ginabayan sa pag-upo. "You are doing great with teaching, do you know that?" "I can't say I do, but my past students used to love me. I guess?" "I want to say sayang, but it might make you feel bad. It's just rational to quit a job that doesn't bring out the best in you, nor does make you question life even more." That's Kelvin for you. Someone who doesn't judge too quick, and would go all the way to understand your situation. A person who gives an advice without maki

si Sam. "Oo, I really love teaching here kaya heto at nagtuturo pa rin ako rito. Grabe, bigla ko tuloy naisip na ang tanda ko na pala. Kapwa-guro ko na rin ang dating makukulit kong estudyante," biro niya pa at lumingon sa akin. Mabilis kong iniwas ang tingin ko at huminga nang malalim. This isn't the time para maging duwag ka, Ginnie. Kung kaya niyang umarte na parang maayos lang ang lahat, dapat kaya mo rin.

Hindi ko na napigilan ang lungkot, sakit, at galit sa mga taong makikitid ang pag-iisip. “Don’t worry, Faith,” sagot niya, ramdam ko ang sinseridad sa kanyang boses. “Nagawan ko na 'yan ng paraan. Hindi ko hahayaang mawala sa’yo ang passion mo. I know you love teaching. You love your job. And you need a job.”

“I understand. Life is never the same once you step into another chapter. But sometimes, teaching does not end within the four walls of a classroom. The way I see it, you are already teaching—through the strength you are showing, through the choices you are making for your child.” Bahagya akong natawa, ngunit may halong luha ang mata ko. “That’s comforting, Ma’am. Pero iba pa rin ang pakiramdam kapag nakatayo ka sa harap ng klase. I feel alive whenever I share knowledge, when I see their curious eyes, when I witness them learn something new. Pero ngayon… my world revolves around Atticus and our baby. At hindi ko alam kung paano ko pagsasabayin iyon.”

Ngunit nang tumigil ito at humarap sa amin ay tila nasabik ako sa kanyang ituturo. “Oh ano pang ginagawa ninyo riyan? Sumunod na kayo sa akin.” Ngumiti ito at pumamewang. “Didn’t I tell you that I am not a woman of textbook? I do want to teach my students through experience! Kaya lets go!” Talon pa nitong aya sa amin na buong sabik naming ikinatayong lahat. Mga oras ng buhay namin na inakala naming kasiya-siya. Ngunit ang matutunan pala ang bagay na ito ay isang pagdurusa.

"Oh, you know how life goes. I loved business, but teaching...it called to me. Nag-aral ulit ako matapos nating grumadwyet. Tignan mo, mas expertise ko ang pagha-handle ng mga bata kaysa ang negosyo." "Well, masaya akong naging teacher ka ni Raven. Palagi niyang kinukwento kong gaano kasaya sa section niya. Pasensiya ka na kung minsan may saltik yan. Mana sa akin eh,"puno ng pagkasabik kong paliwanag. Matagal din kami hindi nagkita kaya nawawala ako sa sarili. Isa siya sa mga kaibigan ko na palaging pinagbibigyan ang mga kalokohan ko. Nakakamiss ang panahong iyon.

“Kahit hindi pa ganoon katagal mula noong nagsimula kang magturo dito, malinaw na makikita ko na ang lahat ng ibang guro at mag‑aaral ay lubos na nagmamahal at gumagalang sa iyo. Napakaganda ng iyong pangalan at reputasyon sa loob ng pamantasan na ‘to!” Dahan‑dahang umiling nang bahagya si Theodore habang nakangiti rin, walang kahit katiting na pagmamalaki o pagyayabang sa kanyang kilos at itsura. Ang kanyang boses ay nanatiling malambot, mapagkumbaba, at puno ng paggalang habang siya ay sumasagot. "Thank you so much for your kind words… I’m simply doing what I should, and what is my duty as a teacher.” mahinahon niyang ipinaliwanag.

… Itinaas ni Malou ang kanyang kamay, at ang ibang mga estudyante ay tumahimik. Tiningnan niya ang mga kamera na nakatutok sa kanya: *“Hayaan niyo akong magsalita muna. Teachet Anne, sobrang gusto kita. Ikaw ang pinakamagaling na teacher na nakilala ko. Ipinakilala mo sa akin ang maraming mga kaakit-akit na kaalaman na hindi ko matutunan mula sa mga aklat-aralin.”

Okay lang siguro kung mga yayamanin ang mga bata. Pero hindi naman maikakaila ang isa niyang rason kung bakit siya nagpasiyang maging teacher kahit sobrang hirap mag-aral. Gusto niya kasi noon na makatanggap din siya ng bulaklak at letters tuwing Teacher’s Day at may mag-surprise sa kaniya tuwing birthday niya. “Nandiyan na nga si Teacher Ell! Ang tagal!”