Novelas y relatos de Passion For Work Quotes

sigaw sa akin ni Amiel, tinakpan ko pa ang tainga ko dahil sa sobrang lakas at ingay ng boses niya. Nakakarindi naman itong babaeng ito. Paano pilit kasi siya nang pilit na mag-bar kami, eh, ayaw ko nga at busy ako. Pero sabi niya kailangan daw muna ng excitement sa buhay at para daw mas ganahan pa raw lalo na magtrabaho, so paano matatapos kung hindi pa gawin ang trabaho ngayon? Kaya mas gusto kong gawin kaagad ang trabaho ko kaysa sa pag-bar-bar na gusto ni Amiel.

Bumibilis ang puso niya kapag natititigan niya ito, parang nagja jumping jack ang kapag kasama niya ito at para ring may nag aawitang anghel kapag kausap niya ito. "Hindi ka dapat iniiwanan ni Grayson Brian para sa trabaho," buwisit na sabi ni Don Luciano. sa tantiya niya ay nasa edad pitumpu pa lang ito pero parang mas tumatanda ito kapag walang kangiti ngiti. "May trabaho po kasi si GB..." "At ikaw ang dapat na i-priority niya," anitong nanggigigil. Napakunot tuloy ang noo niya. Ang alam kasi niya'y workaholic ang lolo ni GB nu'ng kapanahunan nito kaya hindi parang gusto niyang pagtakhan ang sinabi nito.

Tumingin siya dito. "From people that I have been working with," wala sa loob niyang sagot. Narinig niya ang pagtawa nito. "So, why are you staying in that job?" "Because I'm torn between my passion for the job and hating my workmates," natawa siya sa sarili niyang sagot. "Masyadong maraming tagapagmana sa hospital na pinagtatrabahuhan ko." dugtong pa niya.

Pero kakaiba ‘yung katahimikang ‘yon—hindi nakakatakot, kundi nakakapanatag. Tumango siya. “Kahit hindi ko sabihin... alam kong hindi madali ang trabaho mo. Pero gusto ko lang malaman mo na may mga taong nakakakita rin ng ginagawa mo. At pinapahalagahan ka.” Hindi ko napigilang mapangiti—tipid, pero totoo. Napayuko ulit ako, pilit nilalabanan ang kakaibang init na gumagapang sa pisngi ko.

Madalas na lang din kami magkita. Binugbog kasi ako ng trabaho kahapon. Puro compilation of documents, auditing saka balance. I admire the workers here for their dedication and passion. Hindi lang sila, maging lahat ng empleyado na may binubuhay. Imagine going through something each day, yet they chose to be professional because they have a family to support to.

Masakit man na iwanan ang pinaka-i-ingat-ingatan niyang trabaho ngunit wala siyang choice. Habang binabagtas niya ang opisina ng kan'yang visor ay naramdaman niyang unti-unting tumulo ang kan'yang luha. Mabigat sa pakiramdam lalo na't ang hawak-hawak mong papel ay ang magpapahinto at tigil ng iyong kaligayahan at passion. Isa sa nagpapasaya sa kan'ya ay ang trabaho niya , kapag may problema siya kay Lincoln ay binubuhos niya ang sarili sa trabaho. Iyon ang naging karamay niya sa tuwing nasasaktan siya ng lalaki emotionally.

Umupo siya sa ibabaw ng mesa, nakaharap sa akin. “Explain,” sabi niya, still amused. “Bakit ka nag-aapply ng trabaho nang hindi ka man lang nagsasabi sa ’kin?” Umangat ang tingin ko. Huminga ako nang malalim. “Hindi ko sinabi dahil gusto kong mag-work nang walang backer. Gusto kong maging successful sa paraang pinaghirapan ko talaga. Saka… ayoko kasing maramdaman na pabigat lang ako sa pamilyang ’to.”

‎ ‎“Ha? Hindi! Wala lang. Iniisip ko lang… mahirap din pala ang trabaho natin.” ‎ ‎Tumango si Alexis, “Oo nga. Pero ganun talaga. Lahat ng trabaho may struggle. Kelangan lang mag-adjust.” ‎ ‎“Ang ganda ng attitude mo.” ‎ ‎“Do I look like I have a choice? Magagalit ba ako sa boss? Hindi naman pwede.” ‎ ‎Napakagat-labi si Zein. ‎ ‎Hindi niya ma-explain ang nararamdaman niya. ‎

“Ginagawa ko lang ang trabaho ko.” Patuloy kong binuhos ang aking emosyon habang nagsimulang maglakad paalis ng kwarto. Hinawakan niya ang aking kamay upang pigilan ako. “Akala ko ba ginagawa mo trabaho mo? Oh bakit paalis ka? Do your job and don’t leave. Hindi ko ibibigay ang sahod mo kung hindi mo matatapos ang trabaho mo!”

My jaw fell down. "Pwede namang pong----" he cut my words. Gusto ko lang naman sabihin na pwede kong gamitin sa work day ko ang day off ko, only for today! "You will choose Ms. Lazaro, you will come or you will be fired?" I didn't talk. Siya pa talaga ang may ganang magpapili? You know what? Kung hindi ko lang talaga mahal ang work ko, I will choose to be fired! Pero hindi eh. Buhay ko ito eh. Ito ang parang mana sa akin ng Mommy ko.