Passion For Work Quotes Novels & Stories

Hindi nila mauunawaan iyong pagmamalaking nararamdaman ng mga kagaya ko sa mga panalong pinaghirapan namin sa buhay. “Kahit ilang trabaho ko pa iyong sabihin ko, hindi pa rin iyon sasapat para sa kanila. Kahit ilang awards at diploma pa iyong ibigay ko sa kanila, mababa pa rin ako sa mga mata nila,” I resumed, choking on my tears. I then turned to him. “Kahit ilang beses ko pang ulit-ulitin na nagawa ko ang mga iyon at nagtagumpay ako kahit wala kaming pera, hindi nila maiintindihan kasi hindi nila kailanman naranasang mamuhunan sa mga pangarap nila at kakayahang magsikap. They have everything while I have nothing but only my dreams.”

natatawa nitong sabi sa kaibigan. “Hindi ka ba busy at nagawa mo akong tawagan nang dahil lang sa boss ko?” Dagdag pang sabi ni Loisa sa kausap. “Ano ka ba pag-bigyan mo na ako nang ma-inspire naman ako sa trabaho ko,”hiling pa nito sa kaibigan. “Pagod ako besh e, pwede sa ibang araw na lang natin pag-usapan ang boss ko,”kunwaring sabi niya dito.

Tanda ko pa ang sinabi niya sa amin ng mga ka-trabaho ko. "Guys, do your job with passion. Mahal ko ang cafe na ito. This is where my heart is and I'm happy and proud na nakapag-tayo ako ng negosyo without the help of my parents. So please, love my cafe as much as I do."

“Ako po? Pero… marami pong mas may karanasan kaysa sa akin.” Ngumiti si Jal, ngunit sa pagkakataong ito, seryoso ang kanyang ekspresyon. “Hindi laging experience ang importante. Gusto ko ng isang tao na may passion sa trabaho, at ikaw ang nakikita kong may ganun.”

“Salamat dito, ha. Nag abala ka pa. Kaya ka hindi nagkakanobyo kasi wala ka ng ginawa kundi magtrabaho. Subukan mo kayang lumabas-labas. Mas nakaka-inspire kaya magtrabaho ng may inspirasyon. Sa kakatrabaho mo baka mamatay ka ng hindi nakakaranas ng sarap. Baka mamatay ka sa paghihirap. Ikaw din, baka mamatay kang hindi nakakaranas kung paano maging maligaya.” Namumulang tinulak ko ito palabas ng kwarto. “Umalis ka na nga kung ano-ano pa ang sinasabi mo!” “Hahahaha! Oo na! Oo na aalis na! Binibiro lang naman kita. Ikaw kasi masyado kang seryoso sa pagtatrabaho. Nakalimutan mo ng mag enjoy sa buhay. Kung inaamag lang ang love life malamag inaamag na iyang sa’yo!”

Okay nang ma-stress kaysa ma-inspired sa pangit na boss. Dapat ang sainabi niya love your work, not my boss. Magpapayo na lang mali-mali pa.

galit na galit kong sabi. "Miss.. huwag naman Miss, maawa ka, I love my job," maarte pa nitong sabi. "Kung mahal mo ang trabaho mo, dapat hindi kalandian at kabababuyan ang ginagawa mo sa oras ng trabaho!lumayas ka sa harapan ko, alis!" I shouted in deep anger na halos lumuwa na ang litid ng aking leeg.

napabuntong hininga siya "Hindi mo naman na kailangang magtrabaho pa..I can work for our family I can give and spoil you with the things you want-" "Napagusapan na natin to diba? I didn't work for money..I work because I want...And I'm pursuing my passion..I love what I'm doing Luther alam mo yon" hinawakan niya ang kamay ko,masuyong hinalikan "I know..I'm sorry.. But please, let's go home..you need rest"

Kahit pagod, ‘yung mata niya — matatag. “You’ll burn yourself out.” sabi ko mula sa doorway. Medyo nagulat siya, tapos napatingin. “You don’t strike me as someone who believes in rest.” “Rest is earned,” sabi ko. “And you’ve earned it tonight.” Napairap siya ng bahagya. “Tell that to my paycheck.” Ngumiti ako — totoong ngiti, bihira ‘yun. “You really don’t know when to quit, do you?”

Hindi ko na napigilan ang lungkot, sakit, at galit sa mga taong makikitid ang pag-iisip. “Don’t worry, Faith,” sagot niya, ramdam ko ang sinseridad sa kanyang boses. “Nagawan ko na 'yan ng paraan. Hindi ko hahayaang mawala sa’yo ang passion mo. I know you love teaching. You love your job. And you need a job.”