Novel & Cerita Work Passion Quotes

Park? Bahagya siyang ngumiti, "Master, sobrang nahihiya po ako sa inyo. Sobrang kapal na rin ng pagmumukha ko dahil may gana pa akong magpakita sa’yo matapos ng ginawa ko noon. Hindi na rin ako nakakagagawa ng magandang obra dahil nawalan na rin ako ng passion.”

Tanda ko pa ang sinabi niya sa amin ng mga ka-trabaho ko. "Guys, do your job with passion. Mahal ko ang cafe na ito. This is where my heart is and I'm happy and proud na nakapag-tayo ako ng negosyo without the help of my parents. So please, love my cafe as much as I do."

Ramdam ko ang apoy ng bawat isa—hindi lang sila empleyado, sila ang pamilya kong bumubuo ng bagong simula. Pagbalik ko sa opisina, muli kong tiningnan ang sketch ng ELSA Collection. Sa ibabang bahagi ng papel, nakasulat ang tagline na hindi ko man sinadyang maisulat, tila kusang lumabas mula sa loob ko. “From pain comes passion. From passion, power.” Ngumiti ako. Ito ang simula ng bagong yugto—hindi lang bilang ina, kundi bilang babae at lidera.

I mean, there's something in me that clicks whenever he does it. "I trust you and I know that you're capable. You won't think of this business if you're not passionate about what you.. love. And I always trust the people who have that kind of power within them." Bahagya akong natigilan dahil sa sinabi niya hanggang sa tuluyan na akong napangiti. Nai-imagine ko na sinasabi niya 'yon sa harapan ko mismo habang seryoso ang mga mata.

Diyos ko, lahat ng sinasabi niya may double meaning! “I appreciate the positive feedback,” sabi ko, pinipilit maging composed. “Lagi kong tinatry na deliver ang quality results.” “Good.” Sinara niya yung folder at umupo nang mas relax. “I must say, I’m surprised with your performance so far. From what I’ve heard, you’re not afraid to fully commit when something captures your interest.” He was doing this on purpose. As in, walang duda. “I think passion for work is important,” sagot ko, naramdaman kong umiinit yung pisngi ko.

"Pero gusto mo talagang maging professional performer?" "Oo." Yumuko ito habang pinaglalaruan ang strap ng backpack. "Pero kapag mahirap ka kasi hindi pwedeng unahin ang sarili. Kahit gaano mo pa kagusto ang isang bagay, minsan kailangan mong bitawan. May mga bagay na nais nating i-pursue at mahal natin. Ngunit darating iyong araw na bibitawan din natin ang passion na iyon dahil kailangan na nating magtrabaho para sa pamilya." "Sad reality of life. Pero pwede mo pa namang gawin iyon ngayon, 'di ba?"

“Dad, lagi mo pong sinasabi noon na huwag kong iiwanan ang talento ko. Na kung may passion ako, dapat ay ipaglaban ko. Ngayon ko po napatunayan na tama kayo. Gusto ko pong maging proud kayo sa akin.” Kinuha ko mula sa paper bag ang isang maliit na pack ng biskwit. “Naalala n’yo po ito? Tuwing hapon, lagi kayong may pasalubong sa akin kahit pagod na kayo galing trabaho. Ngayon, ako naman ang may pasalubong sa inyo.” Maingat kong inilapag ang biskwit sa ibabaw ng puntod, parang offering.

napakamot ako sa noo. "If you really love your passion, you won't mind the term 'long and hard time'...Pagtya-tiyagaan mo talaga sila" tumango ako kahit hindi naman niya iyon nakita dahil abala siya sa pagdidilig.. She's right..kung talagang Mahal mo ang ginagawa mo, Hindi ka magsasawa.. Pagtya-tiyagaan mo kahit mahirap ang proseso.

"That’s not true. You’ve been working for me for years, yet I barely know anything about you. Why don’t you start by telling me what you’re passionate about?" Napaisip ako. Passion? Sa totoo lang, sa dami ng trabaho at mga responsibilidad, hindi ko na halos naisip kung ano ba talaga ang passion ko. Pero napagdesisyunan kong maging totoo. "Honestly, I think I’ve been too focused on work lately that I haven’t really thought about that." Tumango siya, parang iniintindi ang sinabi ko. "I understand that. But there has to be something, Evelyn. Something you love to do, something that makes you feel alive."

"Let's cherish this juncture of our life kasi darating ang panahon na susukuan na tayo ng passion natin. See, ang dami nang tumigil." "Mali." Biglang nagsalita si Yamirah. "Our passion won't give up on us. It is us who give up on the things we love so much when we found another kind of happiness. On that moment we had lost nothing after all. We're happy, and that's the main purpose of living." Tumungga ito sa hawak na kopita at napapikit nang muling nalasahan ang pinaghalong tamis at pait ng alak sa kanyang lalamunan at ang pagdaan ng kakaiba nitong init sa kanyang katawan.