Passionate About Work Quotes Novels & Stories

sabi ni Edward sa kanya na natatawa. "Mabuti naman na ganoon, eh. Basta gagawin mo nang tama ang trabaho mo. Mahalin mo kung anong trabaho mayroon ka dahil 'yon ang pinaka-importante. Kung gaano mo ako kamahal ay dapat ganoon rin sa 'yong trabaho dahil kapag hindi mo minahal ang 'yong trabaho ay hindi ka magtatagal sa trabahong mayroon ka. Mawawala 'yan kapag hindi mo minahal. Hindi ko na kailangan pa na ipaliwanag kung bakit mawawala 'yan kapag hindi mo minahal," paalala pa ni Angela sa boyfriend niya na napapatango sa kanyang sinasabi.

Pero kaya ko naman sigurong magtagal sa trabaho dahil wala akong interes na manligaw sa kanya tulad ng iba. Tila, si Eros Ramazzotti, ang aming CEO ay isang workaholic na sawang-sawa na ang kanyang mga batang sekretarya at PA ay umibig sa kanya at nawalan ng konsentrasyon sa kanilang trabaho. Lumalabas na ang pagiging hindi kaakit-akit ay itinuturing na isang bonus dahil hindi rin niya nais na magambala. Matagal ko nang naisumite ang aking resume at nahihirapan ako sa mababang trabaho, at part-time.. waitress, paglilinis, pagtuturo sa iyo ng pangalan na nagawa nito ang lahat ng mga kakaibang trabaho na maiisip mo.

"That’s not true. You’ve been working for me for years, yet I barely know anything about you. Why don’t you start by telling me what you’re passionate about?" Napaisip ako. Passion? Sa totoo lang, sa dami ng trabaho at mga responsibilidad, hindi ko na halos naisip kung ano ba talaga ang passion ko. Pero napagdesisyunan kong maging totoo. "Honestly, I think I’ve been too focused on work lately that I haven’t really thought about that." Tumango siya, parang iniintindi ang sinabi ko. "I understand that. But there has to be something, Evelyn. Something you love to do, something that makes you feel alive."

Ito talaga ang gusto kung makita kapag pagod ako sa trabaho. Wala kana kasing time sa akin Lucas, naiintindihan ko naman yun dahil busy ka. Pero pahinga ka naman wag yung puro ka nalang trabaho. Tingnan mo nga yang sarili mo ang hagard mo na. Ok lang yan, Atleast gwapo naman ako di ba? Yan tayo e hindi porket gwapo inaabuso na alagaan mo rin yang sarili mo pwede? Nagaalala na ako sa'yo.

My jaw fell down. "Pwede namang pong----" he cut my words. Gusto ko lang naman sabihin na pwede kong gamitin sa work day ko ang day off ko, only for today! "You will choose Ms. Lazaro, you will come or you will be fired?" I didn't talk. Siya pa talaga ang may ganang magpapili? You know what? Kung hindi ko lang talaga mahal ang work ko, I will choose to be fired! Pero hindi eh. Buhay ko ito eh. Ito ang parang mana sa akin ng Mommy ko.

Napabuntong-hininga ako. “The offers are too big to turn down. It would be a waste.” Narinig ko ang pagbuntong-hininga ni Papa Ronan habang binababa ang hawak niyang libro. "You should take a break sometimes, Ada. Work will always be there, but if you push yourself too hard, you’ll burn out." Hindi ko alam kung paano ipapaliwanag sa kanila na mas gusto kong ilubog ang sarili ko sa trabaho. Dahil kapag wala akong ginagawa, mas lalo kong naiisip si Mishon.

Matigas niyang sinabi ang huli. Nakahinga ako ng maluwag. That's not work kaya, "Ayoko." Sambit ko. "That's not a work." Kung tatanggap ako ng pera dapat galing sa pinagtrabauhan ko. "It's a work. Cooking is working. Chefs jobs is cooking. Attendance is a must at work. I'm asking you to be in the house so... And come on! Not avoiding me is a huge work for you. Am I not right?"

Masakit man na iwanan ang pinaka-i-ingat-ingatan niyang trabaho ngunit wala siyang choice. Habang binabagtas niya ang opisina ng kan'yang visor ay naramdaman niyang unti-unting tumulo ang kan'yang luha. Mabigat sa pakiramdam lalo na't ang hawak-hawak mong papel ay ang magpapahinto at tigil ng iyong kaligayahan at passion. Isa sa nagpapasaya sa kan'ya ay ang trabaho niya , kapag may problema siya kay Lincoln ay binubuhos niya ang sarili sa trabaho. Iyon ang naging karamay niya sa tuwing nasasaktan siya ng lalaki emotionally.

Kahit pagod, ‘yung mata niya — matatag. “You’ll burn yourself out.” sabi ko mula sa doorway. Medyo nagulat siya, tapos napatingin. “You don’t strike me as someone who believes in rest.” “Rest is earned,” sabi ko. “And you’ve earned it tonight.” Napairap siya ng bahagya. “Tell that to my paycheck.” Ngumiti ako — totoong ngiti, bihira ‘yun. “You really don’t know when to quit, do you?”

“Nararamdaman ko kasi na hindi ka okay… pakiramdam ko may naiwan kang trabaho na kailangan mong gawin…” “Marami Atasha, marami… pero kung papahirapan ka naman ng trabaho ko, hindi na lang…” “Alam kong magiging delikado ito para sa atin pero… nung nakilala kita, diba yan na ang trabaho mo?… at tinanggap kita, minahal kita… and I trust you with all my heart now na hinding-hindi mo kami pababayaan…” “Of course I do! Hinding-hindi ko talaga kayo pababayaan pero do you really want me to go back?”