Patalim Novels & Stories

sagot nito. "Ganun ba? Salamat, pinsan, puntahan ko muna sila bye," pamamaalam niya. 'Di pa siya nakakalayo ng magsalita uli si Valliere. "'Insan, bakit pa-ika ika ka kung lumakad? Natapilok ka ba?"

Magkasama pala sila kaninang naglibot sa buong lugar at kumuha ng mga litrato. “Tingnan mo, ate Bivianne,” ani Rodmarc sabay lahad ng phone niya sa harap ko. “May nakita kaming magandang beach malapit dito. Kung ayaw mo naman sa beach, may mga pool din na pwedeng lakarin.” “That's Patar beach, right?” May pinindot siyang kung ano sa phone niya. “Oo nga. Nakapunta ka na po ba rito?”

--- --- --- --- At sa ilalim. --- --- May tatlong pirma. --- --- --- --- Pirma ni Dad. --- --- --- --- Pirma ni Damien. --- --- --- --- At pirma ng taong hindi ko inaasahan. --- --- --- --- Elena. --- --- --- --- Tatlo silang may alam. --- --- --- --- Tatlo silang bahagi ng pagkawala ko. --- --- --- --- Pero ang pinakamalaking tanong... --- --- --- ---

Tahimik siyang napangiti ulit, tila kontento na kahit gaano pa kahaba ang biyahe. Habang nakadungaw sa bintana, tila ba walang interes si Pamela sa tanawin na kanilang dinadaanan. Kanina pa kasi kumikirot ang pwetan niya dahil sa matagal na pagkakaupo, at mas lumalala ang pagod niya sa katawan habang lumalayo sila mula sa manila. Dagdag pa, matindi ang pangangailangan niyang umihi, pero walang pahiwatig mula kay Mr. Salfuego na may plano itong huminto.

Pati phone number ay kinuha nito. Habang tinitingnan ni Jillian ang account ni Madame Imelda ay napapangiti siya dahil marunong itong gumamit. Kahit friend lang ang nakakita sa mga post nito ay maraming likes dahil magaganda ang kuhang larawan at video na nakaupload. “Ay, La. Saan po pala kayo pupunta?”

FAJRA Kadiliman. Puro kadiliman ang nakikita ko. Hindi ko alam kung ilaw oras, araw, buwan, o taon na ako rito dahil hindi ko na kalkulado. Para bang walang katapusan ang kadiliman na ito dahil kahit anong lakad at takbo ang gawin ko ay hindi ko alam kung nasaan ang daan palabas, o kung paano makakaalis dito. Hindi ko alam kung paano ako nakapasok dito dahil sa pagmulat ng mga mata ko ay nandito na ako sa lugar na ito, at hindi ko rin alam kung isa ba itong panaginip o ilusyon dahil hindi ako nakakaramdam ng kahit ano sa lugar na ito, at basta na lamang naglilibot.

Sa madaling salita, para siyang superhuman. Gayunpaman, merong puwang sa legacy na ito sa mga nakababatang henerasyon ng pamilyang Pattingson. Sa mga anak na lalaki ni Nathan, si Gerald Pattingson ang may pinakamataas na ranggo sa martial arts. Si Gerald may ranggong Peak-Mystic, at malapit siyang sumulong sa susunod na ranggo.

Pagsapit sa kwarto ni Jericho ay pabalibag na isinara niya ang pinto. Wala siyang pakialam kung may makarinig man sa kanya. Marami nang panauhing nagkakasayahan sa paligid. Ang karamihan ay mga kamag-anakan at mga malalapit na kaibigan ni Jhune Calderon na nanggaling pa sa malalayong lugar para personal na batiin ang matandang lalaki. "Bakit nagmumukmok ka sa isang tabi, hijo?"

natigilan naman sya ulit at saka bumuntong hininga at napailing-iling "Siguro nasanay lang syang tawaging amo si Madam Patricia dahil nung dalaga pa si Madam Penny Personal maid sya ni Madam Patricia"nagulat naman ako dahil dun as in hindi kase halata alam mo yung ano yung parang palaging napapasunod ni Auntie Penny si Tita

Tila gawa ng isang patalim na walang awang tumagpas dito. Mahihinuhang nasa edad na humigit kumulang tatlóng pû’t limá. Sa kaniyang tagiliran ay nakasabit ang matalim nitong gulok, tulad ng kaniyang mga matang kung tititigan ay hawig ng sa agilang mandaragit. Mabagsik at kasindak-sindak ang kaniyang hitsura. “Oho, Ka Simon. Nakahanda na pong lahat, natiyak ko na rin pong sa susunod na lingo ang nakatakdang kasal ng biyudang Esperanza at ng Lalaking dela Cerna.”