Patama Quotes About Attitude Novels & Stories

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

“With all due respect Ma’am, never po akong nagpakita ng attitude dito. Lahat po ng inuutos niyo ginagawa ko so why would you say na may attitude ako? Ni hindi nga po ako nakikisali sa mga usapan niyo? I silently work kasi yun po ang dahilan kung bakit ako nandito.” “So are you trying to insinuate na hindi namin ginagawa ang trabaho namin at nagdadaldalan lang kami dito?” napailing nalang ako sa gandang kausap ng babaeng ito. Daig pa ang famous philisopher na si Plato sa pagiging logic.

Baka nadismaya na ang buong barangay sa akin dahil sa hindi ko pagkapanalo. Muli namang pumasok sa aking isipan ang mga katagang isinambit sa akin ni Ama, “Huwag mong isipin na matatalo ka, ang isipin mo ay matututo ka.” Muli akong nabuhayan ng loob. Nawala ang aking kaba at sa halip ay muli akong nagobserba, mas matalim na ang aking tingin sa aking paligid at mas lalo ko pang pinakinggan ang pag-galaw ng damo. Bawat galaw ng kalikasan ay pag-asa para sa akin. Bigla ko namang naalala ang sinabi sa akin ni Li Wei, “Wag mong hayaang pigilan ka ng iniisip ng ibang tao, ang isipin mo ay yung kakayahan mo, maniwala kang kaya mo!” Mas lalo ko pang tinalasan ang aking pandinig at ang aking paningin

I said and smirked. "I'll going to call her now. A piece of advice, matuto kang makipag-usap ng masinsinan hindi 'yong namamahiya kapa ng ibang tao. Matuto ka ring tumingin sa mga taong nakapaligid sayo lalong-lalo na ang kaharap mo baka sakaling alam mo ang pinagkaiba ng suot niya sa suot mo.” I said firmly. I immediately called the person that has something to do with this. I won’t let this passed, that is very offensive and I won’t tolerate such kind of attitude. “Hello, Crizza speaking how may I help you?”

Napabuga ako ng hininga at lihim na napa-irap sa nangyayari sa buhay ko. “Okay, you have good posture and a graceful build, pero may ilang bagay na kailangan nating i-enhance. Maraming kayang gawin ang magandang damit… with the right attitude, you’ll be perfect,” wika niya na parang hinuhubog ako sa isang imaheng hindi ko hiniling. “Hindi naman kailangang maging perfect. Basta… simple lang. Gusto ko lang maging ako, kung okay lang?” mahina kong sagot, halos pabulong, na parang natatakot o nahihiya.

Damn! "How can you distinguish a person by his attitude? You're being such a judgemental without knowing the whole part of the story? Palibhasa'y ayaw mong makinig. Because of your damn, stupid pride!" mahina ngunit may diing tugon ni Orson sa akin.

“Wala akong paki kung lalaki o babae. Basta anak natin, sigurado akong maganda, matalino, at may attitude.” “Attitude?” “Yung tipong mamamana ‘yung pagiging prangka mo.” Napatawa si Klarise. “At sana hindi niya manahin ‘yung pagka-control freak mo.” “Uy, hindi ako control freak. I’m just… highly organized.” “Highly dramatic, meron.” Nagkatawanan sila, mahina lang, parang ayaw gambalain ang katahimikan ng gabi. Ngunit biglang napahinto si Klarise.

Narinig ko ang pagbulong ng isa, “Grabe, mukhang mayaman nga. Tingnan niyo ang tindig. Hindi ordinaryong tao yan.” Gusto ko sanang pabulaanan o iwasan ang kanilang komento, pero muling nagsalita si Atticus. “Hindi importante kung mayaman o hindi. Ang mahalaga ay lumaki siyang may takot sa Diyos at may pagmamahal mula sa amin.”

Ngunit ngayon, sa paningin nila, isa na lamang akong mataba at tusong babaeng hindi marunong lumugar. Magalang na lang akong yumuko upang hindi na lumaki ang gulo. “Pasensya na po... Good day, Sir." Mapanuyang ngumisi ito. "What kind of attitude is that? Do you really think you've turned from a toad into a phoenix?" Humigpit ang pagkakahawak ko sa thermos. Ramdam ko ang matinding hiya at pang-aapi. Ayokong makipagtalo kaya humingi na lang ulit ako ng paumanhin at tumalikod na.

Bagamat malabo ang larawan, may pamilyar na bagay tungkol dito na hindi niya maipaliwanag. "Boss, nasa kabilang linya po si Ms. Atasha," ani Patricia, na agad nagpabalik sa kanya sa kasalukuyan. Mabilis na inayos ni Primo ang kaniyang pagkakaupo, sabay sapo sa noo na para bang sinusubukang burahin ang bigat ng iniisip. Napalitan ng pag-aalala ang mga tanong sa kaniyang isipan nang marinig ang pangalan ng kasintahan.