Poor Attitude Quotes Novels & Stories

Small things are big if you know how to appreciate. I noticed the differences of living simple life and living in leisure. I realized the differences of fancy and plain. The differences of humble looking and expensive looking. The differences of dissatisfied and contented. I realized, the poor aren't poor because they are ignorant and uneducated. They are poor because they value people and help others instead of themselves. Kung papipiliin sila kung ang pag-upo sa opisina o ang pangingisda, malamang na ito pa rin ang pipiliin nila. They are contented with what they have. They are not asking for more. They are not poor, they are the richest people in being honest and the most hard working peo

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

All along I thought na napipilitan lang siyang bantayan ako. "I know we had a bad start. At first I admit you're so hard to handle because—" "Because?" Tumaas ang isang kilay ko at m*****a akong tumingin sa kanya. "Of your attitude." He said almost in a whisper. "Excuse me?!" M*****a kong angil sa kanya. "My attitude nowadays is based on how people treat me. Maldito ka, kaya naging m*****a din ako sayo. I'm done being mabait na. Ilang years din akong naging mabait pero palagi lang akong inaabuso. Palagi lang inaabuso ang kabaitan ko. So fuck with them!"

Kaya pala ang lakas ng loob magpaka-close, kahit obvious na may ibang tao sa paligid. Gusto ko sanang umismid, ibalibag ang tingin sa sahig para lang maibsan ang inis pero wala akong magawa. PA lang ako. At sa mga ganitong eksena, mas mahirap kapag nahuli kang nagdadala ng attitude. "She will be coming here from time to time pero hindi mo kailangan na magkandarapa sa kahit na anong ipag-uutos niya. Remember, I am your boss."

paliwanag ni Ram sa akin, mas lalong naging malinaw sa akin ang lahat hindi sinner si Miranda kung hindi saint. "I'm such a complete idiot, am I not?" tanong ko sa mga ito na sinabayan ko pa ng pagak na pagtawa dahil pakiramdam napakawalang kuwenta kong tao. "Huwag mong masyadong idown ang sarili mo Ang, lahat ng tao ay nagkakamali." nag-aalalang sinabi sa akin ni Atilla na nilapitan pa ako, kitang kita ko ang pang-unawa sa mga mata nito.

“Trabaho lang naman ang ginagawa natin. So bakit tayo matatakot sa kaniya? Eh, napakabobo ng batang ‘to.” Matalim ang tingin ni Atticus sa dalawang babae. ‘Ito pala ang ginagawa nila sa kapatid ko. Ang tagal naming hinanap si Atlas tapos ganito lang ang aabutin niya rito?’ isip-isip niya. Kumunot ang noo niya, buo ang loob siyang muling nagsalita. “Hindi ako bobo,” malamig niyang sabi. “Kayo ang bobo dahil hindi niyo naiintindihan ang katayuan ko kumpara sa inyo.” Tumaas ang baba niya. “Mayaman ako. Empleyado lang kayo ng tatay ko.”

"O di basahin mo ulit basta tumahimik ka lang" "Nope" sabi nito emphasizing the p. " But I'm proud of you. You know how to use your beauty to your advantage" "I'm mean to offense meant but if I was poor, I would never be in a relationship with someone who's more poor than me." "Thank you for rubbing it on my face."

"Masyadong malawak ang mundo, para habulin ang isang bagay na hindi naman para sa'yo." Bahagyang kumunot ang noo ko. Pamilyar sa akin ang Patama Quotes na sinabi niya, sapagkat minsan ko nang nabasa iyon noong dumaan sa wall ng Fezmuk ko. Hindi ko nga lang inaasahan na siya pa ang magsasabi ng mga katagang 'yon sa akin.

Pagmamayabang nga ni Tatang. “Old Master Quinn, hindi naman yung appearance niya ang problema… Yung attitude niya. Kaya… Impossible na manirahan kami sa isang bubong… Baka kasi ano pa ang magawa niya sa akin. Baka di pa matapos ang dalawang buwan, malamig na akong bangkay na ihaharap sa inyo.” Sinabi ko ang katotohanan sa harapan nito, pero si Tatang… bigla na lang tumawa.

They judge people easily like Roxie…. Ganyan mga matatanda ba ang dapat na tinutularan at nirerespeto? They are all selfish and only think about their own face. Wala silang pake sakanya at sa attitude nya, If it doesn't work with her— pag di sya pumayag, they will change people. No one will care about her and her opinions… Feeling nya nanaman tuloy ay magisa sya na inabandona nanaman sya nang mundo. It turned out that there was no one in this world who was willing to listen to her.