Patama Quotes About Attitude Novels & Stories

“Ihanda mo ang sarili mo mamaya. Huwag kang nagmamadali. Pawisan ka pa nga eh.” Si Atticus naman ang natawa sa kanyang sinabi. Tunay naman iyon, pawisan pa nga ang buo niyang katawan noon. “Maupo ka na sa dining table at kakain na tayo. Baka gutom lang iyang kung anu-anong naiisip mo.” turo ni Atticus sa mesa matapos na isalin ang iniinit niyang kanilang pagkain, “Damihan mong kumain, dahil ubos ang lakas mo mamaya. Sisiguraduhin kong uubusin ko ang lakas mo.” kindat pa ng lalaki habang sinasabi ang kanyang pagbabanta sa nobya niya.

Pagmamayabang nga ni Tatang. “Old Master Quinn, hindi naman yung appearance niya ang problema… Yung attitude niya. Kaya… Impossible na manirahan kami sa isang bubong… Baka kasi ano pa ang magawa niya sa akin. Baka di pa matapos ang dalawang buwan, malamig na akong bangkay na ihaharap sa inyo.” Sinabi ko ang katotohanan sa harapan nito, pero si Tatang… bigla na lang tumawa.

“Matagal akong hindi uuwi pakitignan nalang s'ya, marami akong aayusin. Ang babaeng 'yan wala siyang alam gawin kundi maging masaya at hindi ako 'yung tipo ng tao na gusto iyon.” “Aminin mo man o hindi nakikita kong gusto mo ang pagiging kwela n'ya. She has a positive attitude, at isang katangian na 'yon patunay na mabuti siyang tao, at siguro nga tama ka. Mas mabuting malinaw na malaman kong wala kang interest sakaniya. Ayaw kong magaya s'ya sa akin. Iba ang estado ninyo, at aminin mo man sa amin o hindi delikado ang buhay na pinasok mo.”

Hindi niya lubos maisip nang dahil lang sa pekeng kasal, kontrata, magkakaroon siya ng isang babaeng magpapatino sa kanya. "Cheska? May I ask?" "Hmm? Sige, ano ba 'yon?" "Two things defines me?" "Two things defines you? Patience and attitude. Being humble at everything is not everyone's cup of tea." Napangisi si Xavier. "You never disappointed me everytime when I asking you something random questions." "Dahil may isasagot lang talaga ako?" Napailing si Xavier. "Finish your foods—matutulog na tayo."

Mabilis na hinawi ni Patricia ang kanyang sarili upang mapalis ang mga hindi magandang isipin na tumatakbo sa kanyang utak “Oh, hi Patricia it’s nice to meet you.” Nakangiting saad ni Mr. Jones, “it’s my pleasure to meet you, Sir.” Nakangiting sagot ni Patricia bago tinanggap ang pakikipag kamay nito sa kanya. “Just feel at home, Patricia, mamili ka na lang kung anong kwarto ang gusto mong gamitin. Tandaan mo kailangan mo ng sapat na pahinga para maganda ang awra mo bukas.” Nakangiting bilin ni Samantha. Kaagad na nagpaalam si Patricia sa mag-ama upang makapagpahinga na dahil talagang pagod siya mula sa mahabang biyahe.

Nakapilantik pa ang daliri nito habang nag e-expalin sa kanya. "Ikaw kasi parang teenager na manang! hihihh ...sorry madam ha." nag peace sign pa ito sa kanya. "Ganun ba... hindi kasi ako sanay ng ganun eh..." !Haaay naku madam masasanay ka din nyan. palandian na ang labanan ngaun kung hindi ay maaagawan ka!!!" Natahimik cya. Ina-absorb ang sinasabi ni Patricia habang inuumpisahan na cya nitong gupitan.

Her eyes were judging me disdainfully like I am a piece of trash na pakalat-kalat. "Hi, nice to meet you, Hija," she said, forcing a smile on her lips. "N-Nice to meet you too, ma'am," I stretched out my arm for a handshake pero hindi n'ya iyon tinanggap. Tinitigan niya lang kaya inalis ko na. "Attitude, pota." "What did you say?" "Ah, wala po. Ang ganda po ng attitude n'yo," I sarcastically said. "I know."

nag uumpisa na akong mag rant ng tampalin nito ang noo ko. "Attitude always win Amelia, kahit ako tanungin mo. She is friendly approachable and bubbly, ikaw para kang mangangagat anytime. That's why people are afraid of you, too perfect, sayang sa ugali," kinunutan ko ito ng kilay at bumangon ako ng kusa.

“I didn’t expect Miss Clarissa, at such a young age, to have such unique vision and insights.” “That’s right—young, promising, at very forward-looking. The future really belongs to people like you.” Mapagkumbabang ngumiti si Clarissa, pinigilan ang sobrang reaction. “Thank you for your kindness. Pero I’m only learning from you seniors. Still have a long way to go.” Isang matandang executive ang tumawa. “Kung lahat ng kabataan may ganiyang attitude, mas maganda sana ang kalagayan ng industriya. Stay humble, Miss Clarissa. But I can tell—you’ll go far.”

At dahil kay Pat, kahit papa'no gumaan ang dibdib ko na sobrang bigat na simula nang gabing iyon. "Huwag kang magsusuot ng maluwag na panty para hindi malaglag." Pagbibiro ko. "Ay basta! Excited na akong makita si Atty. Sigurado ako, mas guwapo siya sa personal." Tila kilig na kilig na sabi pa ni Pat. Sana pumayag siya. At sana makausap ko siya. Piping hiling ko.