Pay It Forward Novels & Stories

"Hindi ko kayang magpatawad kay John ; hindi pa ngayon." Si Rose ay nagbigay ng isang malalim na hinga. "Ang pagpapatawad ay isang proseso, anak. Hindi ito isang mabilis na solusyon. Hindi ko kayang magdesisyon para sa'yo, pero ang hinihiling ko lang ay pag-isipan mong mabuti. Ang pagpapatawad ay hindi paglimos ng pagkatalo. Ito ay pagpapalaya sa sarili mo mula sa bigat ng galit at sakit na dala mo."

Ngumisi ito sa kaniya, dahilan para mapakuyom ang mga kamao niya. “Pinaglaruan niyo ‘ko…” mariing usal niya, pero mas ngumisi lang si Ezra sa kaniya habang umiiling. “And we're sorry, ako na ang humihingi ng tawad para sa ginawang kalokohan ng asawa ko, I can pay you for the damage, just give me a price.” Napamaang siya dahil sa sinabi nito. Ganito ba talaga ang mga katulad nitong angat sa buhay? Akala ba nito matutumbasan ng salapi ang sakit na nararamdaman niya ngayon?!

“Maraming salamat po. Mababayaran ko rin po ito sa abot ng aking makakaya.” Ngunit umiling si Diego at ngumiti. “Hindi mo kailangang magbayad. Ang pagtulong ay hindi ginagawa upang may kapalit, kundi dahil ito ang tama. Kapag nasa maayos na kalagayan na ang iyong pamilya, ang pinakamagandang ganti ay ang pagtulong din sa iba kung mayroon kang kakayahan.”

Pagkatapos, magpapadala siya ng ilang pera sa PayPal niya para mapagaan niya ang mahirap at gutom na buhay niya. Nasa linya ito ng prinsipyo niya bilang isang tao. Dapat palaging bayaran ang kabaitan ng isang tao nang sampung beses. Maraming taon siyang kinamuhian at minaliit ni Wendy. Kaya, kailanman ay hindi naramdaman ni Charlie na kailangan niyang maging mapagbigay at mabait sa kanya dati.

bulalas ko, “akala ko partial payment lang? Bakit binayaran mo na lahat?” Nakangiti lang siya, parang wala lang. “Naisip ko, gano’n din naman. After operation, babayaran din ’yung balance. Why not pay it in full para wala nang hassle pagkatapos at para asikasuhin agad nila si Mama.” “Mama ka diyan,” natatawa kong sabi, kahit may bigat sa lalamunan ko. “Pero… salamat. Hindi ko akalain na buo mo nang babayaran ngayon.”

For now, at least. Minsan na rin akong nawalan ng mapupuntahan. And maybe, just maybe, now is my time to pay forward. Sa pamamagitan ni Lewis.

saad ko pag balik ko sa table nito upang ibigay ang inorder nito kanina. “Here's my payment.” saad nito pag tapos ibigay ang bayad nito na tatlong libo sa inorder nito. “Keep the Change” dugtong nito. Ngumiti nalang ako bago mag salita. “maraming salamat po!”

“At kung sa paanuman ay makakakuha ka ng mas magaan na pangungusap, pagkatapos ay ipapangalaga ko sa iyo ang aking sarili. “Pagbabayaran mo ang iyong ginawa, at walang pakialam kung mamatay ang isang tulad mo. Dapat talaga pinag-isipan mo muna ang mga bagay-bagay bago mo sinaksak ang isang tao. Bibigyan kita ng pagkakataong tumalikod at tumakbo ngayon, pero pagkatapos nito, mag-isa ka na.”

Sa likod ng mga ngiti, ng mga tulong na tila walang hinihinging kapalit, laging may nakatagong halaga na kailangang bayaran sa tamang oras, sa tamang paraan, at sa tamang taong magbabayad. Sa mundong pinapasok ni Francesca at Severino, walang libreng pagkalinga, walang inosenteng pabor. Kapag may nagbukas ng pinto para sa’yo, asahan mong may isa ring nakahandang isara. Kapag may nagligtas sa’yo, may isa ring buhay na kailangang ialay bilang kabayaran. At kapag may nagmahal sa’yo sa gitna ng gulo, may kapalit itong kapayapaang hindi na kailanman magiging buo. Dito, ang bawat “salamat” ay may katumbas na utang. At ang bawat utang… ay hindi nalilimutan.

Ang pagtulong sa kapwa, lalo na sa oras ng pangangailangan ay palagi kong ginagawa. Hindi ako napapagod na tumulong dahil alam ko, at naranasan ko ang hirap ng buhay. Kahit gipit ako o nagmamadali, hindi ako nagdadalawang isip na tumulong. Ano lang naman ba ang pagaanin ang sitwasyon ng nangangailangan? Lahat naman tayo ay may hinaharap sa buhay, at ang isang paraan upang mapagaan iyon kahit kaunti ay ang pagtulong. Nagiging masaya ako at lumuluwag sa kalooban kong makita ang pagngiti nila sa akin at pasasalamat. Hindi ko kailangan ng kahit anong material na bagay bilang kabayaran. Makita ko lang na masaya sila sa aking ginawa ay kuntento na ako.