Perfect And Casual Novels & Stories

tanong ko habang natatawa. “Of course he did,” proud na sagot ni Belinda. “Kahit na ang kalaban niya ay distracted sa hitsura niya, parang hindi fair.” Pinunasan ko ang luha ng tawa. “Hindi ko ma-imagine—Mr. Perfect na may neon green hair! Diyos ko, sana nakita ko siya ng personal.” Tumawa si Belinda, “kung nakita siya ng clients niya, baka ma-shock sila! ‘Yung taong ayaw may kahit isang buhok na hindi nasa lugar!”

Komportable naman ako kay Kristoff na huwag masyadong mag-isip sa itsura ko, pero sa gabing ito, kinakabahan ako dahil gusto kong maging perfect ang lahat. Bumuntong-hininga ako sa frustrasyon at sinabunutan ang sarili ko. Nagkalat ang mga damit sa kama ko habang naghahanap ako ng perpektong dress. Anong klaseng date ba 'to? Wine and dine o casual meal? Anong klaseng damit ang bagay sa pareho? Bakit ba ako nag-o-overthink?

"Ha?" "Dito kami nakatira." Napakurap siya. "Sa building na 'to?" Tumango si Amerie. "Daddy says it's more convenient." Napakamot si Bella sa batok. "Convenient nga... ako kasi kapag late sa trabaho, jeep lang ang hinahabol. Kayo buong building." Pagbukas ng elevator, bumungad ang isang napakalawak na private floor. Hindi iyon mukhang bahay.

May mga sandali nang nahahalata ang kaunting pagkabigo, at paminsan-minsan, isang halos hindi mapansing anyo ng pagyayabang. Sa mga sandaling ito, tinago ni Alec ang kanyang pagmamalaki at, sa kunwaring walang emosyon, sinadyang sabihing, “Sige, puwede mong hanapan ng boyfriend si Mommy mo... pero ang tanong, may lakas ba ng loob ang mga gwapong ‘uncles’ na ligawan siya?” Casual man ang tono, may halong pagbabanta sa likod ng bawat salita—isang uri ng tahimik ngunit matatag na pag-aangkin.

My perfect boss Isang umaga habang nagwawalis sa harap ng kanilang bahay si Jia ay may natanaw siyang dumarating na magarang kotse at huminto ito sa harapan ng kanilang bakuran. Iniluwa nito ang kilalang mag Ama na nagpapautang sa kanilang baryo na walang iba kundi sina Don Rafael at Senyorito James. Itinigil niyang sandali ang pagwawalis at saka blangkong tumingin sa mga ito. Samo't saring katanungan ang rumihestro sa kanyang isip habang papalapit ang mga ito na tila ba may sadyang importante sa kanila.

Napangiti rin ito. “Ang ganda mo naman, hija…” Tiningnan silang dalawa. At napailing. “Perfect couple.” At sa sandaling iyon— kahit sandali lang— parang normal ang lahat. Parang walang nangyaring delikado. Parang— isang ordinaryong gabi lang. Sa Loob ng Silid: Ang Paghupa ng Unos

Imbes na puro business updates, investments, at esports clips ang laman ng feed ko, napuno iyon ng café recommendations, date ideas, at mga hidden gem restaurants. Hindi ko man aminin sa kanya, halos gabi-gabi akong nag-i-scroll para lang maghanap ng lugar na pwede naming puntahan. Iyong tipong kapag nakita ko ang isang post, maiisip ko agad kung magugustuhan ba niya ang ambiance, ang pagkain, o kahit ang simpleng view. Isa na roon ang Perfect Match Café-Resto. Nang mabasa ko ang pangalan nito, napangiti pa nga ako. Cheesy pakinggan, pero parang bagay.

--- Pero iba ito. --- Mas kalmado. --- Mas parang tao. --- --- Napatingin ako sa paligid. --- Hindi ito katulad ng ibang proyekto. --- Walang malamig na laboratoryo. --- Walang kumikislap na screen. --- Sa halip... --- Parang isang perpektong lungsod. --- Walang gulo. --- Walang basura. --- Walang away. --- --- "Beautiful." Mahinang sabi ni Clara.

Pagyayabang niya kaya natawa si Caspian dahil alam niya ng may kapalit na naman ang perfect score ng anak niya. “Okay, so what do you want?” tanong na ni Caspian dahil sa mga ganiyang nginitian ng anak niya paniguradong may gusto ito. Hindi naman palagi dahil kahit nakakaperfect score si Caleb ay hindi naman siya humihingi ng kapalit unless may gusto talaga siya.

Alam ko na perpekto na ako sa itsura, skills at katalinuhan pero hindi nila alam ang tunay kong pagkatao. I'm pretending to be calm and kind but I know I'm not. They are looking at me with admiration and amusement. Sky Avenido got the looks and brains. They called me 'Mr. Visual Perfect' but I don't give it damn care because this is my nature. Lumapit ako sa kinaroroonan nila Reese at ng bestfriend niyang si Ryu habang nararamdaman ko pa rin na nakasunod sa akin ang mata ng mga tao.