Peter Pan Story Novels & Stories

Ramdam niya ang mainit na tingin sa kanya ng librarian. Mabagal na lumakad ang kuwarenta minutos at nakaka-limang libro na si Caloy. Nasa kuwento na siya ni Peter Pan at Captain Hook. Samantalang siya, inip na inip na sa sobrang tahimik ng lugar. Dagdag pa rito ang nakakailang na larawan ni Father Greg na para bang binabantayan siya ng mga mata nito.

Nakaunat na ang mga paa ko, hindi mo hihilingin sa akin na bawiin ito, maniwala ka man o hindi magagawa kong imposible para sa iyo na makahanap ng anumang trabaho sa Quezon. "Iniisip mo ba ang iyong sarili bilang Hanzel Saadvera o Stevenson Tiu?" Si Peter ay hindi tumugon nang mapagpakumbaba o mayabang, bagaman ang lugar sa Quezon ay hindi malaki, ngunit si Stevenson Tiu lamang ang talagang makokontrol ang lahat maliban kay Hanzel Saadvera, ngunit ang hindi alam ni Peter ay tapos na si Stevenson Tiu.

Habang nasa biyahe ay hindi niya maiwasan isipin si Peter kung kumusta na ito? "Mommy, I want to be like Daddy. I want to save life, too." Napalingon siya sa anak na akala niya ay natutulog. Pinalipat niya ito sa kanyang kandungan. "Sure, baby. And I know Daddy will be proud of you," nakangiti niyang tugon dito saka niya ito niyakap. Mahal na mahal niya ang anak. Ito ang nagbigay ng bagong pag-asa sa kanya nang mga panahon na akala niya ay tinalikuran na siya ng mundo. Hindi niya kayang mawala ito. Kaya kailangan niya talaga makausap si Peter at kapag napatunayan niya na gumagawa lamang ng kwento si Zena ay may paglalagyan ang babae na 'yon.

“How did you get inside that cage?” “Tell her what happened,” said the Cricket. Could he really tell the Blue Fairy what had happened? What would she think of him? “Um, I was robbed,” said Pinocchio.“Is that right?” said the Blue Fairy with a frown. Pinocchio’s nose began to grow. “Yes, robbed!” said Pinocchio. “By two mean men – no, four!”

ika ni Jam na nabubulol na sa kakakwento. "Ang labo naman ninyong dalawa ni Cheska. Noon sabi niya ang laki laki ni Peter tapos ngayon naman normal size lang pala siya. Kaya ano ba talaga mildred," ani ko na nakataas na ang kilay. "Yun ang kwento niya dati. Ayaw lang pala niyang mapintasan itong si Peter dati kaya panay ang pagliligtas niya dito," sabi ni Jam habang nakatingin sa akin.

Binilinan kong ‘wag nang lagyan ng asin muna ang french fries na lulutin niya. Naging madaldal ako habang kinakausap ang bata. Para naman masanay siya. Hindi siguro nae-expose si Prince sa mga tao kaya ganoon siya. After mananghalian ng bata ay nakatulog din siya. Binasahan ko lang siya ng story ni Peter Pan, pagtingin ko sa kanya, himbing na himbing na. At nagising siya pasado alas-tres ng hapon. At habang natutulog siya ay tinulungan ko si Marieth sa ibang gawain. Pero panay naman ang check ko sa bata kung gising na.

“I will tell the story about the adventure of Boy in One-Strand Hair with his family.” “And I guess, Teo here is also going to publish his book,” Iginalaw nito ang mga kilay at ngumiti. “That’s correct! My story will be about a happily ever after life of Boy in One-Strand Hair,” sabi naman ni Teo. “Let me see. Little John? Wendy? Peter Pan? Do you have a draft of your story? Maybe an outline on how it is going to be?” At parang nagpasa ang tatlong bata ng kanilang paperworks sa kanilang teacher at sabay-sabay na nagtakbuhan.

Malamang mura kasi hindi naman maganda yung design. "Oo, mura lang talaga ang tela binibini." Sagot pa nito habang nagpuputol. "Ate, matanong lang. Nakarinig na ba kayo ng kuwento dito na may nakapasok na isang tao dito sa Pandora?" Tanong ko rito at biglang natigil naman ito sa pagpuputol at tumingin sa akin. "Ah, kasi ho, nabalitaan po namin. Hindi naman kami sigurado kung totoo ba yun o hindi dahil mukhang imposible yung mangyari." Palusot ko pa. Nakakatakot tumingin itong si ate, feeling ko bubugahan ako nito ng apoy anytime.