Novel & Cerita Petroleum Jelly Para Sa Eyebags

Mukhang nag-iinit na rin ang mga pisngi niya habang patuloy niyang pinagmamasdan ang lalaking kaniyang inaasam-asam. “There’s some debris inside your wound.” Pumaling si Gavin sa first aid kit at hinanap ang tweezers. Nilinis niya muna iyon ng alcohol bago niya iyon ginamit para maalis ang dumi sa sugat ni Avva. Matapos niyang maalis ang dumi ay kinuha naman niya ang petroleum jelly. “Bakit mo nilalagyan ng petroleum jelly? Hindi ba dapat antibiotic ointment ang ilagay mo?” tanong ni Avva.

tanong ko sa doctor habang masuyong nakatingin sa namumutlang mukha ni Lala. "Naagapan na rin agad namin iyon, Mr. Rinaldi. She totally recovered her breath, but I still didn't allow her to remove her air oxygen para sa gayon ay lumakas at maging normal nang tuloyan ang pag function ng puso niya. About her eyes, natural na mamumula ito dahil sa chemicals na nanggaling sa buga ng tear gas, but don't you worry dahil napatakan na namin ang kanyang mga mata ng anti-irritation at pamamaga. Also, we inject a medicine that she needs into her body. Gamot iyon sa lahat na maaari niyang makuhang allergies reactions," pagbibigay alam ng doctor sa akin. I just nodded to the doctor.

“Ayaw sakin eh. Tama ba yung nabili nating eyeshadow palette? Di ko nga masyadong diniinan pero ang daming nalagay sa mata ko.” “Well,” natawa lang siya nang kaunti na kinuha ang wipes sa dresser at sinimulan ang pagpunas sa mata ko. He was so gentle with his touch. I’ve always liked that about him. “Pigmented lang. Lalo na kapag dark colours. Asahan mong kahit kaunti lang makuha mo sa brush, malaki masasakop sa eyelid mo. Depende rin sa suot mo ang make-up mo. Ginagawa mo ba yung smokey-eye look?” Tumango lamang ako na na-amaze sa alam ni Zeno. “Tama naman black ginamit ko, diba?”

Hindi siya binigo ng Healing Pill. Makalipas lang ang ilang segundo, naging mapula ang maputlang kulay ng matandang babae, at ang orihinal na mahinang paghinga niya ay tuloy-tuloy na lumakas. Pagkatapos nito, nanginig nang ilang beses ang mga talukap ng mata ng matandang babae bago niya binuksan nang mabagal ang mga mata niya.

Hindi ko naman akalain na maaga rin palang bumabangon ang madaldal na iyon. Sa dinami-rami rin naman nilang mga kasambahay, siya pa talaga. Siya pang walang preno ang bunganga. Inubos ko muna ang tubig na sinalin ko sa baso bago siya hinarap. Nginitian ko muna. "Bakit, ano bang meron sa eyebags ko?" Nagpanggap na wala akong alam kahit nakita ko naman sa salamin kanina na malaki nga at medyo mukha akong bangag.

Naglagay siya ng lipstick sa kanyang labi para maitago ang pamamaga nito. Mabuti na lang at kahit hindi siya mahilig maglalalagay ng kolorete sa mukha, ay may nakatago naman siyang make up kit para sa mga biglaang pagdiriwang. Naglagay din siya ng foundation para kahit paano, ay hindi masyadong makita ang pasa niya sa pisngi. Naglagay din siya ng concealer sa magang-maga niyang eyebags para maitago ito.

Ang concealer ay inilagay ko sa ilalim ng aking mga mata, upang maitago ang mga eyebags na dulot ng mga gabing puyat. Tumingin akong mabuti sa sarili ko, at sinimulan ko nang ayusin ang kilay ko. Ginamit ko ang eyebrow pencil, unti-unting dinrowingan ang mga gaps at in-outline ang kilay hanggang magmukha itong mas defined pero natural pa rin. Nag-blush ako sa magkabilang pisngi—isang peachy tone na nagbibigay ng sariwang itsura.

Ako nga eh kahit na may kaya kami mas pinipili ko ang hindi masyadong kamahalan na sabon basta legit at trusted na product. Samantalang itong si Ezekiel, lahat na yata ng kanyang mga gamit ay puros mahal. Parang araw-araw umuutot ng pera. Pagkatapos kong maligo ay mabilis kong binalot ang sarili ko ng towel. Nakatingin ako ngayon sa mukha ko na halata ang puyat mula sa aking mga mata. Ngayon ko lang napansin na andami ko na pa lang dark eye circles.

Mayamaya pa ay may inabot ito sa kanya. “Here, take this. It can help you to relax.” Isang maliit na plastic na naka-sealed at naglalaman ng dalawang pirasong tabletang puti. Kahit nahihilo at nahihirapang idilat ang mga mata’y hindi niya makakalimutan kung ano ang bagay na iyon. Hinding-hindi rin niya makakalimutan ang epekto ng gamot na iyon.

Classic move para hindi mahalata ang kaba. Sunod, sa mukha niya. Nakita kong bahagyang umangat ang isang kilay ni Mommy, siguro napansin niya ang konting eyebags ni Yhlorie—signs ng puyat at pagbabantay. Pero hindi niya iyon tinanong. Tahimik pa rin siya habang tinatandaan ang bawat detalye.