Petroleum Jelly Para Sa Eyebags の小説・ストーリー

Bumulong ulit siya, "Ayos lang, baka red and swollen lang ito, at malamang na hindi ito makaapekto sa iyo pag gumaling na, kaya't huwag kang mag-alala ng sobra." Pagkarinig nito,lalo pang namula ang mukha ni Zeus. Kumuha sya ng isang ointment na pamahid, "Ang gamot na ito ay inireseta ni Doctor Rex. Sinabi niyang ilagay ito tatlong beses sa isang araw, umaga, tanghali, at gabi."

Pagkalabas niya ng banyo, nakita niya ang gamot na binili ni Deo. Nabasa niya sa instruction nito na bukod sa pagtanggal ng pasa at pamamaga, nakakawala rin ito ng hapdi. Sinasabing ang gamot ay para sa external use, kaya naisip ni Elara na maaari rin itong ipahid sa bahaging iyon ng kanyang katawan na mahapdi. Dahil magsisimula na siya sa kanyang bagong trabaho bukas, ayaw niyang pumasok na iniinda ang sakit.

She blinked her eyes as she watched him massage her glabella; the area between her eyebrows and just above her nose. “W-what are you doing?” nauutal niyang tanong dito. “You’ve been frowning since this morning,” sagot nito habang patuloy pa ring minamasahe ang kanyang noo. “You need to stop doing that or you’ll get wrinkles early.” She bit her lower lip and replied, “Dermas can fix them.” Napatigil si Aiden at tumingin sa kanya. Tumingin din siya sa mga mata nito at humugot ng malalim na hininga. Nakatitig lamang siya rito at ngumiwi.

biro ko noong nasa hagdan na kami. Pagpasok namin sa kwarto, agad siyang naghilamos. Kasunod no’n ang pagkatok ni Ate Mildred, may inabot siyang maliit na bote sa ‘kin, eyedrops na makakatulong daw para mawala ang hapdi sa mata ni Ivy. "Okay ka na ba? Nakikita mo na ba ang kagandahan ko?” tanong ko nang sa wakas ay naidilat na niya ang mga mata.

Chapter 75 Pulang-pula na ang mga mata ni Jolie sa sobrang awa para kay Ophelia. "Ma'am, masakit ba? Ano nang gagawin natin? Ang ganda-ganda niyo pa naman, tapos namamaga ang mukha niyo. Paano kayo lalabas niyan? Waaaah!" "Huwag ka nang umiyak, mas maayos na ito kaysa kagabi, promise," pag-aamo ni Ophelia sa kanya. "Effective naman itong ointment na gamit ko."

] Reply niya rito saka napa buntong hininga. ["Ok!"] Sandali muna s'yang nahiga upang kalmahin muna ang kanyang sarili. Matapos ay pumasok muli ng banyo at nag shower. Mabilis na nag bihis, at nag pahid ng manipis na make up. At upang hindi mahalata ang pamumugto ng kanyang mga mata, ay kinuha ang eyeglass na kulay brown. Malaking tulong na iyon upang maka iwas na mapansin ng ina ang pamumugto ng mata n'ya.

Nang ibinaba niya ang tingin sa bilugan niyang salamin ay namulat siya sa mapupungay niyang mga mata. "Naku! Hindi pa nangyari sa akin ito... ano ang dapat kong gawin... ano ang dapat kong gawin?" Binuksan niya ang kanyang drawer para maghanap ng skincare na maaaring makatulong sa kanyang eye bags. Naglakad siya papuntang restroom para maghilamos ng mukha. Nagtoothbrush na rin siya. Dati ay wala siyang pakialam kung ano ang hitsura niya kapag bumaba siya para mag-almusal. Pero ngayon ay nalilito na siya kung ano ang isusuot niya.

Kinuha ko ang plastic bag upang tingnan ang nasa loob. Napakunot ako ng noo nang makita kung anong laman nito. Pain relief ointment? Napakadami nito at parang pang limang taong rasyon na yata ito. Ano to, panic buying? Pinihit ko muna ang seradura at naka-locked naman ito. So, hindi si Jerald o si kuya ang may dala nito. Baka nagkamali lang siguro ng bahay na pinagdalhan.

"Anak, saan ang masakit? Yumakap na s Cherry sa beywang ng tiyahin at natuwa dahil bumait na muli ito. Masaya siya dahil hindu siya matiis kapag ganitong masama ang pakiramdam niya. Kinuha ni Patricia ang panghaplas o ointment na ginagamit kapag ganito ang nararamdaman ng dalaga. Nilagyan niya ang noo nito at sintido upang mabawasan ang sakit na nadarama. "Thank you, tita!" Pinunasan na si Cherry ang luha sa mga mata nang mabawasan ang sakit sa ulo. "Huwag mo na hayaan ang doctor na tingnan ka mamaya, okay?" Malambing na turan ni Patricia habang patuloy na hinahaplos ang ulo nito. Tumango si Cherry habang nakapikit ang mga mata.

Ang buhok ko ay patuloy na naglalagas, napaka-nipis na nito ngayon at halos hindi na ako gumamit ng suklay dahil sa sobrang paglalagas. Inabot ko ang salamin na nasa ibabaw ng lamesa at isinuot ito na syang nakatulong para matakpan ang eye bags ko at ang nanlalalim kong mata. Ngumiti ako para makatulong sa pagpapa-aliwalas ng aking mukha.