Puffy Eyes After Crying Novels & Stories

Agad na sumalubong saakin ang mapupungay nyang mga mata. My heart almost leap with joy when I finally saw emotions in his eyes. Saglit kaming nagtitigan na dalawa hanggang sa unti-unting napalitan ng pag-aalala ang mukha nya. "Hey, are you okay? Stop crying," he whispered. He's now wiping my tears gently. Mas lalo lang akong naiyak dahil sa ginawa nya kaya agad syang nataranta sa pagpupunas ng luha sa mata ko.

Maingat niyang nilapag ang dalaga sa kama at humugot ng malalim na hininga. Pikit na ang mga mata nito at mukhang tulog na. Tinitigan niya ito nang mabuti at ang una niyang napansin ay ang pamamaga ng mga mat anito na parang buong araw umiiyak. And speaking of crying, kita niya ang pagtulo ng luha sa pisngi nito.

Pagpapatuloy niya pa at sa pagkakataong ito ay nakatingin na sa akin ang mga mata niya dahilan para makita ko ang halos mangiyak-ngiyak niyang mata. Napanguso na lamang si Mommy nang makatakas ang iilang butil ng luha sa kanyang pisnge matapos ng ilang segundong pagpipigil. Mas lalong humaba ang kanyang nguso nang may panibagong butil ng luha na namang nagbabadya sa kanyang mga mata tila hindi na kayang pigilan ang tinatagong emosyon. Gumalaw ang mga kamay ko upang abutin ang mukha niya at haplusin paalis ang mga luha niya. Hindi ko alam kung anong gagawin ko ngayong umiiyak na siya sa harapan ko.

Ilang minuto pa kaming nagkatitigan hanggang sa kumunot ang kanyang noo. “You cried.” napakurap ako dahil sa sinabi niya. Hindi ko alam kung paano niya nalaman na umiyak ako. Dahil ba halata pa rin sa mga mata ko? “Your eyes are swollen.” dagdag pa niya. Mabilis akong umiwas ng tingin sa kanya.

I'm conscious but unconsciously tears fell from my eyes. I couldn't help it and I want too cool down so I decided to take a shower. ***** Nahimasmasan ako ng konti. I cry it all under the shower. I took my pain reliever before laying to bed. Nagbitaw ako ng malalim na hinga before I closed my eyes. Still, after an hour of crying under the shower umiyak pa rin ako ngayon. I wiped my tears. Sinubsob ko ang sarili ko sa kumot. I know I am a cry-baby but it’s really driving me crazy.

Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ni Alfie habang hinahaplos ang buhok ni Vira na nakatulog sa kandungan niya habang umiiyak. Naawa siya sa itsura nito ngayon. Her eyes were swollen from too much crying and her face looked so sad. Kahit natutulog ito ay paminsan-minsan itong humihikbi. Even in her sleep, she could still feel the pain.

Kumuha ito ng tissue sa counter at mahinhing ipinunas iyon sa maluha-luhang mga mata. Ipinagpatuloy ni Arriana ang naudlot na pagre-retouch. In the corner of her eyes she watched her for a long moment. Halata namang may pinagdadaanan ang babae. Kahit kasi pilitin nitong itigil ang pag-iyak ay hindi nito iyon magawa. Large crocodile tears would not stop spilling out onto her cheeks. Sa wakas, ay hindi na nito pinigilan pa ang sarili at tuluyan nang umiyak sa hawak na tissue.

Silent tears continued falling from her swollen eyes while pain lingered across every inch of her expression. "Anong ginagawa mo rito?!" galit niyang tanong.

A tear slipped down my cheek as I took in how fragile he looked lying there. His eyes were swollen, as if he had been through too much pain to even rest properly. Yung black eye niya sa kanang mata ay lalong lumala. Putok din ang kanyang kaliwang kilay.

Napasinghot pa siya nang makitang mugto na ang knaiyang mga mata dahil sa pag- iyak. Nagpunas muna siya ng mga tira pang luha sa gilid ng kaniyang mga mata bago siya lumabas dahil pakiramdam niya ay ang pangit- pangit na niya dahil sa pag- iyak niya. Nag- retouch din siya ng kaniyang light make- up upang matakpan ang pagiging devastated niya ng mga oras na iyon.