Philippine Ethnic Pattern Novels & Stories

Hindi raw niya ito gusto! Minsan iniisip ko kung talagang itinakwil na ba ni mama ang pagiging Pilipino niya. Pero minsan naririnig ko siya sa salitang tagalog sa tuwing tumatawag siya ng Pilipinas. Iyon nga lang ay purong ka-malditahan ang pinapakita niya sa mga tauhan roon. Ibang iba si Papa kay Mama. Pinay si Mama at Half Columbian-Italian naman si Papa. Iba ang mundo nilang dalawa, pero nagkakasundo naman sila sa maraming bagay.

Akala niya mga sindikato, at gesture lang ang salute, gaya-gaya kung baga. "And they are your soldiers?" tanong ng ina ni Knox, tinutukoy ang mga nakikita niya. "Not all soldiers, Mom. Some of them, doctors, pearl technicians, oceanographer, I also have, Lawyers, CEO'S, Professors but these people are assigned to different countries where I have businesses." "You're creating your own nation," puna ng ina. "I am still governed by the Philippines, following the rules, with strong influences and a commitment to fair play. That's why this place is licensed. With my method, the Philippines will have a strong connection with many nations."

Binalikan nya ang nakaraan nila ni Philip... Si Philip ay kasama nya sa pagmomodel sa America. Half American, half Filipino si Philip. Matangkad, matipono at gwapo. Sya ang unang nainlove sa lalaki, sa madaling salita ay niligawan nya ito.

Para kasing mas nakasanayan na naming sa Greece umuwi dahil doon ang tinuturi naming ikalawang tahanan saka sa Greece din nakalagak ang puntod ng mga magulang ko. My abuelo and my Dad are of Spanish decent while Mom is a Greek nationality. I remember back then, I finished my grade school is Spain and almost half of me and my brother’s childhood where there. Lolo purchased the farmland and hacienda of my grandmother, Doña Solandis Laurel-Montreal, who passed away shortly after giving birth to my father. This decision led our family to stay in the Philippines. “Nasabi rin ng Lolo mo na balak niyang ibenta ang inyong Vineyard sa Rioja.” Dagdag pa ni Nana na siyang kinagulat ko.

Mula pananalita, kilos, ekspresyon, at panlabas na anyo ay magkamukhang-magkamukha ang dalawa. Walang ideya si Seiichi na mayroon siyang kakambal. Ang alam lang n'ya ay mayroon siyang kapatid na dinala ng kanyang ina sa Pilipinas noong isang taong gulang pa lang sila. Isang Japanese ang kanilang ama at ang ina naman nila ay isang Filipina. Subalit nang maghiwalay ang kanilang mga magulang ay sumama ang kanilang ina sa isang mayamang Japanese businessman na naka-base sa Pilipinas. Sa Japan na lumaki at nagkaisip si Seiichi, at marahil dahil sa sama ng loob ng kanyang ama ay hindi na nito kailanman binanggit ang tungkol sa kanyang ina at kapatid.

“Ilan nga ulit ang nakuha mong score sa Filipino nong last exam n'yo ?” "55—wa—” “Ang passing score is 75, at nakakuha ka lang ng 55. Hindi ka ba nakikinig sa guro mo para di mo makuha ng tama ang sagot?” “Nakikinig naman. Kaso sabi ni Sir, ako raw ang pinakamagaling niyang estudyante, dahil kaya kong maglakbay mula Batanes hanggang Sulu.” “Ikaw—”

“She couldn’t come, may project siya sa Davao.” I narrowed my eyes. “Didn’t you two just got married last month?” “And then we had the preemie case, and all the chain events that happened this last month, wala akong masyadong choice. My wife is working, I’m working, ‘yong nanay ko naka-lola duties ever since I got married.” Rant ni Kris. Kris has the ‘Bellezo’ look. The Bellezo of Luzon came from a line of Spanish Businessmen, so they look more Spanish than Filipino. Kris, actually, looks more Spanish than Filipino. Matangkad siya, maputi, at matipuno. He has strong, western features, which is kinda obvious, as he was a guy who had, um, anger issues. We went to UP together, so kilalang-kilal

Cent commented nang nakita niyang nakatingin pa rin ako sa mag-iina. I nodded as I agreed. Marami naman talaga sa Pilipinas ang nalahian na ng foreigners. Even Trace and I don't look Filipino at all. Kahit pa ang mga kapatid at pinsan ko sa side ng Esposito at Escarra ay ibang lahi na ang nangingibabaw.

Bahala na! Napansin ko abala ang lahat sa mansion at may ilang bisita ang nagdadatingan, marahil mga kaibigan at kamag-anak ni mommy. Kahit purong German ang namayapa ko lola ay half-Filipino half-German naman si lolo, kaya mga tradisyon ng mga Filipino ay sinusunod pa rin dahil nasa Pilipinas kami.

Dali dali akong sumakay at dinala niya ako sa bahay na ito. She explained everything to me, kung paano ako nawalay sa kanila ni Daddy. Hindi ako nagalit sa kanila, hindi naman kasi nila ginusto na malayo ako sa kanila. Tama ang mga tao noon, I have a blood of Japanese. My father is a pure Japanese and my mom is a Filipino-Japanese.