Philippine Folk Tales Novels & Stories

"Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?" Tumango ito. "Yes, mother superior said it's a tropical group of islands, near Pacific ocean and I learned that Philippines has three main parts, the Luzon, the Visayas and the Mindanao. I wonder, how does Philippines look like." Dagdag pa nito. "Don't worry Quil, we will visit Philippines, soon." Sabi pa ni Mara rito. Ngiti lang ang isinagot ko sa kanila. Hindi kasi alam ni Mara na hindi na ako pwedeng bumalik sa Pilipinas, dahil sa paningin ng lahat ng tao doon, I am peacefully gone for once.

naniniguradong tanong nito “Saglit lang muna.” Nakaupo sila ni Phil sa hood ng kotse nito. . Bigla na lang niyang hiniling kanina na huminto muna sila. Nakaharap daw sila sa isang parte kung saan tanaw ang lake. Noong bata siya, madalas niyang pangarapin na makapunta ng Laguna at tumambay sa gilid ng lawa. Natupad ang pangarap niya, ‘yon nga lang, hindi niya nakikita. Hindi niya nagagawa ang mga bagay na ini-imagine siyang gawin. She’s glad that Phil understood her predicament. Hinahayaan lang siya nito sa pananahimik niya. “Phil?” makalipas ang ilang sandali ay nagsalita siya. “Bakit kaya sa dinami-rami ng tao sa mundo, sa akin pa nangyari ang ganito?”

pagkukwento nito sa magulang niya. "Babae! Babae! Lagi na lang ‘yang babae sa panaginip mo. Sigurado ka ba na siya iyon? Ano nakilala ka ba niya? Napanaginipan ka rin ba niya? Philip naman! Unahin mo naman ang sarili mo!" Galit na reaksyon ng Papa ni Philip kung kaya’t napayuko na lang siya ng dahil doon.

“Of course, Daviah. Maraming dagat sa Pilipinas. Did you know that the Philippines has 7,641 islands? So maraming dagat doon. If you want to see one, Palawan is one of the best options. You can ask Lolo Edie to take us on a trip to Palawan if you want because maganda ang dagat doon. We can swim and have a bonfire at night.” Napaangat si Belinda at Daviah kay Valeria nang sumabat ito.

Ayaw niyang magtalo sila at magiging dahilan ng pagiging palpak ng mga plano niya. They arrived at Apo Larry's house. His house is not that big but all of his family live here. They really value the old Filipino traits, the strong family ties. That's a unique Filipino culture that can be observed only in the Philippines. Also Filipinos are well-known for being hospitable. "Pasok na kayo, pagpasensyahan niyo na ang bahay ko, maliit lamang ito pero masaya kami," anang Apo Larry.

It looks like the 1900s in the Philippines. Nagsimula naman kami ni Stalwart na magtanong-tanong kung kilala nila si Malatala at kung alam ang tirahan nito. Lumapit kami sa isang babaeng nagtitinda ng kakanin. "Ate, maaari bang magtanong? Kung kilala mo si Malatala? At kung saan siya nakatir—" hindi na ako pinatapos ng babae.

“I’m sorry po for doubting your words… baka po kung ano na ang isipin niyo sa akin. It’s just that… I got so used to my mommy and daddy back in the States. Every time I ask them for something or a favor, laging may kapalit. Always. That’s why I thought, baka ganon din po dito sa Philippines.” Napahigpit ng hawak si Helios sa manibela habang nakikinig. May kakaibang bigat na tumama sa kaniyang dibdib sa marinig ang inosenteng rebelasyon ng pamangkin. “Tell me, Yanyan,” maingat niyang tanong, “what kind of kapalit are you talking about?” Mabilis namang sumagot ang bata, deretsong kwento na para bang simpleng memorya lang ang nababanggit. Walang kaalam alam sa bigat ng mga bagay at nakaraan na

“Talaga?” “Yup, in the Philippines. May batang tumulong sa akin noon na bumili ng kape rin sa isang stall sa Pinas, kaya…naalala kita sa kanya.” Kwento niya, “Am I madaldal?” Napakamot siya sa kanyang batok. Nakatingin lang ako sa kanya. May inaalala lang. Para kasing may ganyang eksena rin na nangyari sa akin noon. Pero baka hindi naman.

anito. “Doon sa katulong namin noon sa Singapore. She’s like my Mom, she taught me how to speak native Filipino language. She told me that life in the Philippines was so hard and everyone doesn't have an equal opportunity to earn enough for the family needs. Kaya sabi niya maraming OFW dahil nagbabakasakali na makapag padala ng malaking halaga pang tustos sa pangangailangan ng pamilya.” She seriously answered him, while chewing her food. Huminto pansamantala sa pag subo ng pagkain si Brielle, saka nagsalitang muli, “Tanda mo ba ang pangalan niya?”

At dahil hindi naman ako sanay uminom nang ganoon karami, ramdam ko na ang init sa katawan ko. Maya-maya pa ay nag-umpisa na ring magsipaghiritan ang lahat ng mga nakakatawang jokes. Pati si Camille ay tuwang-tuwa sa amin. “Filipino culture is really heartwarming.” “Of course, we also know how to have fun.” “But not like this, this is crazy,” masayang kuwento ni Camille. “Don’t worry Boss, patikim pa lang ito.”