Philippine Folklore Novels & Stories

"Really? Mabuti at hindi ka na nono. Alam mo ang dewende?" "Yeah. The small persons," aniya at natawa na ako habang kinukurot siya kaya napapa talon siya at napapa aray. "Anong small persons ah?" "E ano ba?" "Ewan ko sa 'yo, Rod. Dewendes are one of the famous urban legend here in the Philippines. They are not just a small people you said. They are tiny creatures na nakatira sa punso. They have powers and iyon nga, kapag nadisturbo mo sila, some parts of your body ay mamamaga."

bulong pa nito nang marinig ang hindi sinasadyang ungol ng pagtutol na kumawala sa mga labi niya. Mabilis na nag-init ang mukha ni Lana sa sinabing iyon ni Andrew. Sa totoo lang, hindi siya makapaniwala sa sobrang bilis ng mga pangyayari. Parang kahapon lang iyon napanaginipan niya si Andrew na hinahalikan siya. At ngayon, nangyari na nga. Dito sa mala-paraisong isla ng Palawan. At ang halik nito. Katulad ng kung papaanong paraan siya hinalikan ng lalaki sa panaginip niya. Pati narin ang klase ng pakiramdam na ibinigay nito sa kanya.

"Anong nakakadiri sa siopao?" "Pusa." "Pusa?" Tumango siya at seryosong seryoso pa ang mukha. "Pusa ang nasa loob niyan, 'di ba? 'Yun ang sabi ni Ali e." Napatawa ako nang bahagya. "You are seventeen na, 'di ba? Bakit naniniwala ka pa rin sa ganiyan? Silly." Natatawang sabi ko rito at kinuha na ang bola bola na siopao saka inabot sakaniya. "That was just an urban legend, hun. If I am not mistaken, dahil daw noong World War II, kulang sa meat ang Pilipinas at nagkataong maraming pusa during that time. Kaya naisipan nilang gamitin ang meat ng mga ito para gawing palaman sa siopao. Tapos mas naging kapani-paniwala ang bagay na 'yon dahil sa feline-eating culture ng China kung saan nagmula ang s

"Natural nagulat ako Gen. Baka mamaya tiyanak pala yan at mangagat." "Walang tiyanak rito. Walang aswang. Halimaw meron." Sagot nito. "Alam mo nakakapagtataka lang na alam niyo yung mga folk tales. Alam niyo ba ang gamit niyong salita eh tagalog? Di ba pwede naman korean, japanese, russian, italian... Bakit filipino at english?" Nagtatakang tanong ko. Syempre pilipino ako, ngayon lang ako nagkataong magtanong rito.

Hindi ko lubusang maisip na posibleng may katuturan ang huling salik. It must be nothing but folklore cultivated in the province, right? It's part of their traditions and cultures just like their unique habit or ritual of celebrating every appearance of Full Moon. Iyon ang tinatak ko sa isip. "Sorry about that," aniya pagkabalik ilang sandali.

ayan na naman siya sa Irog na iyan! Napaka-weirdo talaga nito ni Gurang! Parang hindi pa nakaka-move on sa pagkamatay ni Jose Rizal! Mukhang na-stuck ang lolo mo sa mga maharlika at makatang filipino! Ganyan ba talaga ang itatawag na niya sa akin? Juice coloured! Ano na lang sasabihin ng ibang taong makakarinig? Ayaw na ayaw niyang matawag na matanda pero 'yong banat niya, pang Araling Panlipunan talaga!

Lihim kong idinadasal na sana ay pumayag siya. "Paano natin makukumbinsi ang mga tao rito na mag-asawa tayo kung sa magkaibang silid tayo matutulog? Malaki ang aking kama kaya kahit gumulong ka pa ay hindi ka mahuhulog," sagot ni Phil sa akin. Sa malas ay wala siyang balak na pagbigyan ang kagustuhan ko. "At kung iniisip mo naman na gagawan kita ng kahalayan ay huwag kang mag-alala dahil hindi kita type," prankang wika niya sa akin.

Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa na tila ba nakakita siya ng isang maruming insekto. "Don't play stupid with me, kiddo," malamig niyang saad. “Huwag mo akong tatawaging bata dahil hindi na ako bata. Kaya ko ng gumawa ng bata gusto mo bigyan kita ng bata? Gawa tayo?” Kita ko ang pagpikit niya nang mariin na halatang pikon na pikon na siya sa akin.

Karga karga ko pa ang batang lalaking ito na hindi pa rin matahimik sa pag iyak. Kung hawak nila ang anak anakan kong si Ada, ay dapat kukunin ko rin ang kahinaan nila, ang nag-iisang kahinaan ni Helena Kelandra Morata. Napangisi pa ako nang tuluyan ko nang maisakay ang sarili sa bihikulong iyon. Iisa lang din ang lugar na pwede kong pagtaguan sa Pilipinas. Ang Davao. Ang isla ng Samal.

unit higit na malakas ang iyong ama. Marami ang nakakita na ito ay sumuray bago bumagsak sa kalye pero sa kasamaang palad ay nabagok ang ulo nito sa isang nakausling bato, sumuka ng dugo at hindi na natauhan. May nagsasabi na pinalo ng iyong ama ang Kastila, sabi ng iba ay itinulak, hinuli ang iyong ama at ibinilanggo. Tulad ng dapat asahan naglabasan ang kanyang mga lihim na kaaway. Pinagbintangan din ang iyong ama na nagbabasa ng babasahin mula sa ibang bansa. Nag-iingat ng mga larawan at mga sulat ng isang Pilipinong pari na binitay dahil sa pagkakasangkot sa rebelyon. Maging ang pagsusuot nito ng barong Tagalog ay isa raw malaking kasalanan dahil ang iyong pamilya ay may lahing Kastila.