Filipino Folklore Creatures の小説・ストーリー

Parang sinususpetyahan niya ako sa pag tingin niya sa 'kin mula ulo hanggang paa. "Remember that there are things that can not be long hidden; Ang araw, buwan, at katotohanan," he reminded me. "You are seeing the truth. I am the truth. That is the tuest truth," I convinced him, at tinuro ko ang akimg sarili Now I just noticed his white mustache. He looks like he is from the character of Ibong Adarna during the Spanish era. This amazing folklore is about love, sacrifice and fantasy. I love to sacrifice my fantasy.

Nang maipunta niya sa paborito niyang news channel, ay naupo siya ng maayos sa couch at nanood. "Isang pinaghihinalaang miyembro grupo ng mga New People's Army ang pinaghahanap ng Arm Forces of the Philippines sa bayan ng Sta. Filomena, Algeria sa probinsya ng Cebu. Sinasabing ang naturang grupo ay may sanhi ng kaguluhan sa isang barangay na hindi umano, kinukuha ang mga pananim na gulay at prutas na paninda ng mga taong-baryo. Maging ang mga alagang hayop ng mga ito ay kinukuha rin ng nasabing tulisan. Samantala, ang mga taong lumalaban sa mga ito, ay dinadala ng grupo at ginagamit na hostage laban sa ating kasundaluhan."

Habang nakatanaw sa medyo malaking lupain ko na puno ng bermuda grass ang lupa, at may isang matayog pa na puno ng acacia sa isang sulok ng bakuran, habang ramdam ang simoy ng hangin na paniguradong galing sa malapit na dalampasigan, sinubukan kong magsimula ng pwedeng mapag-usapan. "In Philippine Mythology, Sidapa was a tall and handsome god of death who wore a crown of golden horns. He fell in love with the moon god, Bulan, who descended from his heavenly abode, guided by the starlight fashioned into fireflies that Sidapa sent to him," I chanted out loud a part of an article that I read just this morning, after we ate breakfast. Napansin ko ang pagtigil niya sa pagkain, kaya napalingon ako

May tinitingnan siya rito kaya hindi ako natuloy sa pag-upo at nilapitan siya. Nang makita ko na kung ano ang tinititigan niya sa ibabaw ng lamesa ay napasinghap na lang ako. Kumunot din ang noo ko sa mga nabasang sulat dito. Freak Weirdo Are you even human? Ghost girl XD A zombie in disguise Ilan lang 'yan sa mga nakasulat sa lamesa ni Lorelei. Nag-init naman ang dugo ko dahil dito. Gusto kong sugurin ang mga walang hiyang iyon!

Nathan “Finally! Akala namin hindi mo na talaga kami sisiputin, pare!” bulalas ni Ferdie, na parang batang nanalo sa pustahan. Ngising-ngisi ito habang nakasandal sa upuan, at gaya ng dati, para bang laging may kalokohang nakaabang sa dulo ng dila niya.

Itinulak ako sa isang sulok; walang paraan para makatakas ako. May mga naglabas pa nga ng mga bote ng tubig, mga bolang papel, susi, at iba pang gamit at ibinato sa akin. Natamaan ako ng malakas kaya nagdugo ang ulo ko. Nakakaawa lang akong nagtago sa sulok. Sinubukan kong magpaliwanag. "Huwag niyo siyang pakinggan. Ang anak ko ay talagang—" "Tumahimik kayo!"

Baka may ginagawa pa siya doon. Humiga na ako sa malambot ko na higaan at ipinikit ang aking mga mata para matulog. Dahil pagod ako sa mahabang biyahe namin patungo dito sa Maynila ay nakatulog naman na nga kaagad ako. Maagang nagising ako kinabukasan. Iniabot sa akin ni Manong Caloy ang magiging uniporme ko bilang isang kasambahay. Excited akong suotin 'yon.

paulit-ulit niyang tango, halatang sinusubukang kumbinsihin ang sarili. "Bakit ko ba ipinipilit ang sarili ko sa’yo, kung ang kaya mo lang ibalik ay sakit? Ang tanga ko rin, no? Siguro mas mabuti pang makipaglandian na lang sa ibang babae kaysa umasa sa’yo." Napahawak si Samantha sa dibdib niya, sa mismong parte kung saan pinakamasakit. Pero nang makita niya ang ekspresyon sa mukha ni Tristan, parang pinagsisisihan niyang nasaktan niya ito nang gano’n.

sagot ni Inay. Tumango na lang ako at hindi na nagreklamo. Kung ako ay tawag nila sa akin ay si Miss Manananggal, si Inay naman ang Reyna ng mga Aswang. Bakit? Simple lang ang basehan nila. Una, hindi kumakain ng luya si Inay. Nagsimula iyon nang may nag-alok sa kanya ng tinola na may maraming luya, tinanggihan iyon ni Inay dahil sa malalang ulcer niya. Pero sa mata ng mga tao dito, ang pag-ayaw sa luya ay katumbas ng pagkakaroon ng mahabang dila at pagnanasa sa dugo.

Na binabagayan rin ng asul na mga kasootan ng mga ito. Ang ibang nilalang ng Nero ay ang mga Hippocamps, ang mga taong may kambal na kabayo ng dagat. At mga nilalang ng tubig na may kakayahang mag-anyong tao kapag sila'y nasa lupa. Ang mga Sirena, Selkies, at Sea serpent.