Novel & Cerita Philippine Legends Stories

"Natural nagulat ako Gen. Baka mamaya tiyanak pala yan at mangagat." "Walang tiyanak rito. Walang aswang. Halimaw meron." Sagot nito. "Alam mo nakakapagtataka lang na alam niyo yung mga folk tales. Alam niyo ba ang gamit niyong salita eh tagalog? Di ba pwede naman korean, japanese, russian, italian... Bakit filipino at english?" Nagtatakang tanong ko. Syempre pilipino ako, ngayon lang ako nagkataong magtanong rito.

Pagtitripan sana namin si Selena e. "Grabe, ang daming sinabi ni Sir Alistair kanina. Porket nakalimutan lang ng mga nasa 3-6 yung ikapitong presidente ng Pilipinas, halos umusok na ang ilong niya," naiiling na kuwento ni River sa mga kaedaran niyang bata. Eto yata 'yung kinukwento ni Dillie kanina. Malakas na singhapan sa paligid ang nakaagaw sa atensiyon naming lahat.

Doon ang talaga ang mga ito bale pauwi uwi lang sa pilipinas. "Oo nga. Natapilok at napilay siya eh iyon ata ang ikinalalagnat niya. " Sabi pa ni tasia. Aspiring model kase si alexa, iyon ang pangarap nito noon pa. Ang maging isang super model na kikilalanin sa larangang iyon.

And he was right, there are some idiots who are looking at my legs. Ngumiti ako at bumaling kay kuya. "Don't worry. I know you can fight." Mas lalo akong napangiti nang umirap siya. "Yeah, whatever." -- I can't help but to be amazed on the view. This is our last stop for island hopping, but still the view would always took my breath away. Philippines is a paradise, indeed. Well, except from politics. "Be careful," sambit ni kuya habang inaalalayan ako pababa ng bangka.

Nakayuko lang si Kyro at tahimik na lumuha. "I didn't stop searching, looking for you.There wasn't a time when I didn't think of you. I looked for you everywhere, until I heard that your mommy came back to the Philippines." Simula nitong kwento. Nakinig lang si Kyro, dahil ayaw niyang pangunahan ang ama. Gusto niyang marinig kung ano nga ba ang dahilan kung bakit siya napadpad sa pilipinas.

Karga karga ko pa ang batang lalaking ito na hindi pa rin matahimik sa pag iyak. Kung hawak nila ang anak anakan kong si Ada, ay dapat kukunin ko rin ang kahinaan nila, ang nag-iisang kahinaan ni Helena Kelandra Morata. Napangisi pa ako nang tuluyan ko nang maisakay ang sarili sa bihikulong iyon. Iisa lang din ang lugar na pwede kong pagtaguan sa Pilipinas. Ang Davao. Ang isla ng Samal.

Isang pangalang hindi niya kailanman ginamit, ngunit tila may kakaibang kurot sa kanyang puso sa tuwing naririnig niya ito. “Herald, ano ang ibig nilang sabihin?” pabulong niyang tanong habang mahigpit na nakakapit sa braso ng asawa. Pakiramdam niya’y lulubog siya kung bibitaw. Hinarap sila ni Herald, bakas sa mukha ang protektibong pag-aalala. “Mr. and Mrs. Madden, baka nagkakamali lang kayo ng akala. My wife grew up here in the Philippines. She’s not—”

Panatag ang sarili na sabihin ang mga iyon. Nakita niya kung paano nagbago ang pagtaas ng labi nito para siya ay ngitian. "Posible rin. Ngunit hindi rin natin sigurado, Beth. Your father built the biggest empire in the Philippines. Sa tingin mo ba ay may sino pang kayang patumbahin ang ama mo gayong malaking kompanya saan mang panig ng mundo ang pagmamay-ari niya? Your father, Benedict Hamilton I think, is one of the influential person next to the top one."

Tumango-tango na kumbinsedong bumili. "Mommy, I want to buy that red-orange one, is it gold fish?" walang muwang na sambit ni Levi na nakaturo pa sa isda. Nagtawanan silang lahat dahil sa sinabi ng paslit. "It's not, hindi 'yan goldfish, anak." Ani ni Janissa. "Lapu-Lapu 'yan, Lev." Sambit pa ni Theodore. "Oh, I heard that name, is it the one who fight Magellan, mom? Tama po ba ako?" muling nagtawanan ang madla sa sinabi ng paslit.

naniniguradong tanong nito “Saglit lang muna.” Nakaupo sila ni Phil sa hood ng kotse nito. . Bigla na lang niyang hiniling kanina na huminto muna sila. Nakaharap daw sila sa isang parte kung saan tanaw ang lake. Noong bata siya, madalas niyang pangarapin na makapunta ng Laguna at tumambay sa gilid ng lawa. Natupad ang pangarap niya, ‘yon nga lang, hindi niya nakikita. Hindi niya nagagawa ang mga bagay na ini-imagine siyang gawin. She’s glad that Phil understood her predicament. Hinahayaan lang siya nito sa pananahimik niya. “Phil?” makalipas ang ilang sandali ay nagsalita siya. “Bakit kaya sa dinami-rami ng tao sa mundo, sa akin pa nangyari ang ganito?”