Philippine Legends Stories Novels & Stories

Naglakad s'ya muli sa palapit kay Lever at hinawakan nito ang pisnge n'ya. "Wala ka pa sa mundo, pero nakaplano na ang pag punta sa lugar kung saan ka dapat lumaki." Lalong naguluhan si Lever sa pinagsasabi ng kan'yang Mama. "Ano bang mayroon doon sa Manila?" takang tanong ni Lever. Ngumiti si Xyra sa kan'ya. "Ito lang ang gusto kong sabihin sayo, wag kang gagawa ng kahit anong gulo na ikakapahamak mo," sabi ni Xyra.

At nagsimula na muli siyang magkwento habang nakikinig lamang ako sa kanya ng mabuti. Ayon sa kwento niya, nabili ng ninuno niyang isang Kastilang Gobernador-Heneral ang buong isla. Sapagkat may mabuting puso ito ay nagpasya na sa Marikavan na manirahan kasama ang asawa na kinuha sa Espanya at doon na sila bumuo ng pamilya. Nang dumating ang mga Hapon upang sakupin ang Pilipinas ay nagnobena raw ang kanyang mga ninuno upang hindi matunton ng nga Hapon ang kanilang lugar at hindi sila masakop. Dininig daw ng Diyos ang kanilang mga dasal. Kaya simula noon ay hindi raw pwede na hindi maging Madre o Pari ang kahit isa sa anak sa bawat henerasyon.

Naikukwento ang tungkol sa mga aswang, tikbalang, kapre, laman-lupa, maligno, duwende, engkantado at engkantada pero may isang grupo pa ng mga nilalang na tahimik na namumuhay sa kagubatan ng Talumpit, isang lugar sa isa sa mga probinsya sa Kabisayaan. Sila ang mga engkantao o hybrid ng mga engkantado at tao. Ayon sa pinagpasa-pasang kwento ng mga matatanda sa lugar, bago pa dumating ang mga Kastila ay may isang komunidad na ng mga engkantao sa paanan ng Bundok Talumpit. Ang mga engkantado noong mga panahong iyon ay umibig at nagpakasal sa mga kababaihan sa lugar. Tanging mga lalaking engkanto lamang ang pinapayagang umibig sa hindi kalahi ng Kataasan o ang tumatayong lider ng mga engkanto.

Peste, manananggal ata ang mga ito! Sa sobrang takot ko ay agad kong itinaas ang espada ko at iwinasiwas yun sa ere hanggang sa may natamaan ako at nakarinig ako ng sigaw. Napatingin ako sa lupa at bumagsak doon ang aking tinamaan kaya agad ko itong nilapitan at sinaksak para tuluyan na mamatay. The freaking demon looks like a monster to me! Kung sa pilipinas ito, considered na itong aswang! Fuck! I don't like aswang! But I am trying to remind myself that this is not somekind of folk lore monster in the Philippines. These are demons.

Hindi ko alam. "Yes, we do have that here and dini-discuss din ito sa lessons sa school. Haven't you heard about it? Philippine Mythology." Ang talas mag-english nitong kausap ko ha. "The Philippine Mythology is divided into three kinds: The Deities in Luzon, The Deities in Visayas, and The Deities in Mindanao. But anyways, gusto mo bang marinig ang story nilang dalawa?" "Sige, ano ba 'yon?"

The moon shines fully, illuminating the darkness outside and providing a glint of light to Svetlana’s eyes as she stared up at it while she sat on a bench with Ahrio next to her. “There’s a legend in Southeast Asian countries that whenever it’s the full moon, ghosts, monsters and other scary supernatural beings appear and roam the world of the living. Do you know that?” Ikniwento ni Svetlana ang isa sa mga nakakatakot na kwentong narinig niya mula sa kanyang pagkabata.

Hanggang umabot ito sa kaalaman ng walong ilustradong Pilipino at itinatag ang parehong kawani dito sa Felipinas. At nung makatayo na siya'y napatigil bigla ang loob niya, dala nang matinding pagkagulat mulang marinig ang pagtambad bigla ng isang mayuming tinig na batid niyang nanggagaling sa likuran lamang niya. Unti unti na siyang kinukuha't tinatangay ng mga uwak kaya nakita niya na parang palapit na palapit sa kanya ang yaong sumisibol na buwan na siyang tanging liwanag niya sa kadilimang bumabalot. Hindi niya napigilan ang pagdaloy ng kanyang mga luha. Bumalot ang kanyang matinding kalungkutan at pangungulila buhat hindi niya inakalang makikita pa niya ulit ang isa sa mga pinakamahalag

Hindi ilegal doon ang drag racing, di tulad dito sa pilipinas. Lumapit naman sa akin si Andrew one of my new friend dito sa pilipinas. "Man, that was really nice. But Max is a legend." Saad nito. Napakunot naman ang noo ko. "What legend?" Naitanong ko. Legends are for dead people only. "Max is a monster in tracks. Kilala siya ng lahat dahil sa bangis niya sa pangangarera, kaya hindi nakakapagtataka even you was defeated." Sagot naman nito.

sagot ni Jenna sa kausap sa telepono. "Mommy, are we going to the Philippines na?" Isang bibong bata ang basta na lang sumulpot sa likod niya at yumakap sa isang binti niya. He's just five years old, but he already exuded an unparalleled aristocratic temperament. Ngumiti siya habang niyuko ang anak, "Do you want to go to the Philippines with Mommy?" "Yes! Yes! I want to go to the Philippines, Mommy. I want to see Lolo Diego. I will be able to see my lolo at last, right?" Bumitiw ito sa binti niya saka masayang tumalon-talon.

Masyado siyang na-drained at pakiramdam niya naubos ang buong lakas niya. Sanggol si Celestine nang mapadpad sa mga ito nung nasa Manila pa ito nakatira. Inabot lang daw ito ng isang babaeng tumatakbo at nag-iwan nang sulat na babalikan nito ang sanggol pero hindi na ito bumalik. Balak sana ng mga ito na ibenta ang sanggol pero masyado raw napakagandang bata ni Celestine at mapungay ang mga mata kaya nagpasya ang pamilya na dalhin sa mindanao nung maglipat bahay tutal walang babaeng anak ang mag-asawa. Tapos. Doon nagtapos ang kwento ng mag-asawa na mukhang pera. Ngayon, ang naglalaro sa utak niya ay kung paano napunta sa sinasabing babae si Celestine. Diyan siya naguguluhan! Bakit hindi ala